Στιγμιότυπα

"Η Ελλάδα είναι η πιο παράξενη χώρα στον κόσμο"

2011-07-24T16:33:00.000+03:00

«Η Ελλάδα είναι η πιο παράξενη χώρα στον κόσμο. Είναι η μόνη χώρα όπου η καταστροφή των υλικών αγαθών συνεχίζεται, ενώ όλες οι άλλες χώρες ανασυγκροτούνται [...] Είναι η μόνη χώρα όπου αδυνατεί να πληρώσει τους μισθούς των υπαλλήλων της και παρόλα αυτά προσλαμβάνει νέους. Είναι η μόνη χώρα όπου το βάρος των καταστροφών που έχουν γίνει μεταφέρεται στους ώμους αυτών που είναι οικονομικά φτωχοί, ενώ η οικονομική ολιγαρχία παραμένει χωρίς βάρη. Η μόνη γη που δεν συνείδηση των προβλημάτων της και ούτε σκέφτεται γι’ αυτά [...] Η μόνη χώρα όπου όλα γίνονται χωρίς πρόγραμμα και το κοινό συμφέρον δεν υπολογίζεται»

Αναδημοσίευση ημερολογίου μέλους της Αποστολής Πόρτερ, «Ελευθερία», 23 Ιανουαρίου 1947, από το βιβλίο «Το Σχέδιο Μάρσαλ . Ανασυγκρότηση και διαίρεση της Ευρώπης, σε επιμέλεια του Θανάση Δ. Σφήκα, από τις Εκδόσεις Πατάκη.

Ενα νέο σχέδιο Μάρσαλ για την Ευρώπη

2011-07-11T08:08:00.000+03:00

του Mark Mazower / The Guardian

Το 1947, με το σχέδιο Μάρσαλ, οι Αμερικανοί έκαναν το πρώτο βήμα για την αναζωογόνηση της ευρωπαϊκής οικονομίας από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα, οι Ευρωπαίοι καλούνται να σχεδιάσουν ένα δικό τους σχέδιο Μάρσαλ. Η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος από το ελληνικό Κοινοβούλιο, που έλαβε χώρα πριν από λίγες ημέρες, εξαγόρασε λίγο χρόνο στους Ευρωπαίους, αλλά όχι για πολύ. Είναι άραγε εφικτή η δημιουργία ενός νέου σχεδίου Μάρσαλ ή πρόκειται μόνο για ευσεβείς πόθους; Επιχειρώντας μια ιστορική αναδρομή στις δοκιμασίες που αντιμετώπισε η Ευρώπη τη δεκαετία του ’40, αποκαλύπτονται οι πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος, αλλά και τα εμπόδια που ελλοχεύουν σε σχέση με την εξέλιξή του.

όλο το άρθρο στα ελληνικά στο http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_08/07/2011_448464

Ο ορισμός της δικαιοσύνης

2011-07-10T11:05:00.001+03:00

Hagen Fleisceher , καθηγητής Νεότερης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθήνων:

"Σε ποιαν άλλη χώρα ο πρώτος πρόεδρος της επανιδρυθείσας Εταιρείας Γερμανό-Ελληνικής Φιλίας θα ήταν πρώην υπουργός κατοχικής κυβέρνησης; Που άλλού θα εκλιπαρούσαν κορυφαίοι παράγοντες (όπως ο στατάρχης Παπάγος) το γερμανό πρέσβη ότι η χώρα χρειάζεται <<τις στρατιωτικές αρετές>> των γερμανών για να αντιμετωπίσει τον κομουνιστικό κίνδυνο; Έτσι στην ελλάδα οι Γερμανοί δεν βρέθηκαν στην ανάγκη να ελέγξουν να αναθεωρήσουν αυτά που έλεγαν και έκαναν".

περιοδικό "Έψιλον" 26.06.2011

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν...

2011-06-14T08:17:00.000+03:00

Ο κόσμος γεμίζει τις πλατείες και ζητά μια λύση. Όλο το προηγούμενο διάστημα ακούγοντας τον πρωθυπουργό αποφάσισε σιωπηλά πως θα αποδεχθεί τις θυσίες και θα κάνει μειώσεις στις αποδοχές, ή ακόμη περισσότερο πως μπορεί να βρεθεί χωρίς δουλειά. Δεν είναι υποχρεωτικό όλοι να γνωρίζουν τις επιπτώσεις από τις παρεμβάσεις του Ταμείου ανά τον κόσμο, ώστε να έχει την πρότερη γνώση πως το πρόγραμμα αυτό οδηγεί σε αδιέξοδο. Σε κάθε περίπτωση όμως άκουσαν τον προωθυπουργό και του έδωσαν μια ακόμη ευκαιρία, αν και είχαν συνειδητοποιήσει πως μάλλον εξαπατήθηκαν από την προεκλογική εξαγγελία πως λεφτά υπάρχουν.

Ένα χρόνο αργότερα η ανεργία σαρώνει τα πάντα και η επίθεση σε όλους τους τομείς της εργασίας, της ασφάλειας και της περιουσίας συνεχίζεται. Η χώρα βυθίζεται, χωρίς βοήθεια στην παγίδα του χρέους, προκαλώντας την αγανάκτηση και εκείνων που ως σήμερα δεν κατέβαιναν σε πορείες και έχουν ψηφίσει τα δύο κόμματα εξουσίας.

Σε αυτή τη δύσκολη πορεία, επαναπροσδιορίζονται και η έννοια του πολίτη , αλλά και αυτή της πατρίδας. Την ίδια ώρα που το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού είναι απροστάτευτο αλλά και αγανακτισμένο, σταδιακά κάνουν την εμφάνισή τους, οι "συνήθεις ύποπτοι". Αυτοί που χρόνια κάνουν αυτή τη δουλειά, στον ημιυπαίθριο της διαφθοράς. Με κουκούλα ή χωρίς, συστατικό στοιχείο του ελληνικού κράτους, είναι έτοιμοι να αγοράσουν φθηνά αυτή τη χώρα.

New York Times: Ένα ριζοσπαστικό σχέδιο που έμεινε στο ράφι της ελληνικής κυβέρνησης

2011-06-13T07:32:00.000+03:00

Τον Μάρτιο, καθώς γινόταν φανερό ότι η Ελλάδα θα ζητούσε περισσότερα χρήματα από την Ευρώπη για να υποστηρίξει την φθίνουσα οικονομία της, ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου έλαβε σοβαρά υπ’ όψιν του ένα ριζοσπαστικό σχέδιο για την μια κι έξω επίλυση της κρίσης χρέους.
Σύμφωνα με την πρόταση αυτή, η Ελλάδα θα μπορούσε να μεταφέρει χρέος ύψους 133 δισ. ευρώ, ή άλλως το 40% του συνόλου, στην ΕΚΤ, η οποία και θα αναλάμβανε να αποπληρώσει τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας με την έκδοση δικού της ευρω-ομολόγου.

Αναλυτικά στο http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=622269

Δύο ώρες με τον Καμίνη-Περιμένοντας τα αποτελέσματα

2011-06-12T08:58:00.000+03:00

Την περασμένη Πέμπτη μαζί με τον Άρη Πορτοσάλτε, στο Σκάι 100,3 φιλοξενήσαμε στον Κεραμεικό στο BIOS το δήμαρχο Αθηναίων , Γιώργο Καμίνη

Μπορείτε να διαβάσετε

http://www.skai.gr/news/greece/article/171851/o-g-kaminis-milaei-gia-to-kedro-tis-athinas/
αποσπάσματα από τη συνέντευξη

ή την απομαγνητοφώνηση που έκανε το γραφείο Τύπου του Δήμου Αθηναίων.

Αποσπάσματα συνέντευξης δημάρχου Αθηναίων Γ. Καμίνη στον ρ/σ Σκάι και στους δημοσιογράφους Β. Κουφόπουλο και Α. Πορτοσάλτε

    Για το αν η Αθήνα πρέπει να γίνει Μητροπολιτικός Δήμος

    Η Αθήνα είναι μια πόλη τόσο μεγάλης έκτασης, η οποία χρειάζεται ακριβώς αυτές τις αρμοδιότητες για να μπορέσει να ανταποκριθεί και στο βάθος και στο εύρος των προβλημάτων. Σε μια τέτοια πόλη με τόσα πολλά προβλήματα, θα πρέπει να έχουμε και τα μέσα για να μπορέσουμε να ικανοποιήσουμε τους πολίτες και να σταθούμε υπεύθυνα απέναντί τους.

    Για το ρόλο του δημάρχου

    Ο δήμαρχος πρέπει να είναι μπροστά. Δε μπορεί ο δήμαρχος να κρύβεται πίσω από το «δεν είμαι αρμόδιος», το οποίο, πάντως, όπως ξέρουμε, σε πάρα πολλά ισχύει. Γι αυτό μιλήσαμε και για την ανάγκη να γίνει Μητροπολιτικός ο Δήμος. Ο δήμαρχος πρέπει να εμψυχώνει, ο δήμαρχος θα πρέπει να δημοσιοποιεί, να παροτρύνει, ακόμη και να καταγγέλλει εκεί που πιστεύει ότι δεν γίνεται η δουλειά όπως πρέπει. Το πρώτο όμως που πρέπει να κάνει ο δήμαρχος, είναι τη δική του δουλειά να την κάνει σωστά. Είναι αυτό που έλεγα και από Συνήγορος του Πολίτη ακόμα, ο καθένας να κάνει τη δουλειά του. Από κει και πέρα ο δήμαρχος, θα υπερβεί και την αρμοδιότητα με τη στενή έννοια , με τον τρόπο που σας είπα.

    Για το σχέδιο του Ελληνικού και το ενδεχόμενο μεταφοράς κάποιων κυβερνητικών κτιρίων εκεί

    Ζήσαμε στη δεκαετία του ‘70 και του ‘80, και μην τα ξεχνάμε, με το όνειρο του να φύγουν οι δημόσιες υπηρεσίες από το κέντρο, να αποκεντρωθούν. Αυτό εν πολλοίς έγινε. Έφυγε λόγου χάρη από τη Μητροπόλεως το Υπουργείο Παιδείας και αυτή τη στιγμή έχουμε ένα κτίριο φάντασμα. Αυτό που δεν κάναμε, ήταν να προβλέψουμε ότι αυτό θα προκαλούσε μια ερήμωση και θα έπρεπε να είσαι έτοιμος να προσφέρεις την εναλλακτική λύση. Όχι κατ’ ανάγκη με δημόσια υπηρεσία. Με έναν άλλο τρόπο. Λοιπόν, η απάντηση έρχεται εύλογα. Αυτό δεν πρέπει να γίνει παρά μόνον εάν έχουμε προβλέψει ότι οι κυβερνητικές υπηρεσίες που θα φύγουν από το κέντρο με τι θα αντικατασταθούν. Εάν το προβλέψουμε αυτό, κανένα πρόβλημα.

    Για το σχέδιο πεζοδρόμησης της Πανεπιστημίου

    Είναι ένα έργο που έχει κάποιες οραματικές διαστάσεις. Δηλαδή, θα μπορούσε, εάν γινόταν, να άνοιγε μια μεγάλη δυναμική για την πόλη, που δε θα περιοριζόταν απλώς σε έναν πεζόδρομο. Θα πρέπει με πάρα πολύ προσοχή, να μάθουμε ποιες θα είναι οι επιπτώσεις, να ξέρουμε ακριβώς τις κυκλοφοριακές μελέτες, ακόμα αγνοούμε πολλά.

    Για το παραεμπόριο

    Προσέξτε, το ζήτημα εντοπίζεται αυτή τη στιγμή κυρίως στην Πατησίων, με επίκεντρο το Οικονομικό Πανεπιστήμιο, και μεταξύ Σόλωνος και Ακαδημίας. Υπάρχει ένα πρόβλημα, έχουμε ζητήσει αστυνόμευση, αλλά επειδή υπάρχουν τα γνωστά προβλήματα με το άσυλο και υπάρχει κίνδυνος σύγκρουσης της αστυνομίας με τους φοιτητές κτλ., δεν υπάρχει ισχυρή αστυνομική παρουσία. Οπότε δεν είναι τυχαίο να βλέπετε ότι σε αυτές τις περιοχές υπάρχει το παραεμπόριο, ενώ στους εμπορικούς δρόμους που υπήρχε να το έχουμε εξαλείψει.

    Για την παράνομη στάθμευση

    Στη στάθμευση είμαστε πάρα πολύ αυστηροί, κυρίως στην αντικοινωνική στάθμευση. Το παρκάρισμα πάνω στις ράμπες κτλ. Δε μπορείτε να φανταστείτε τα παράπονα που ακούμε για το τι έχουμε κατηγορηθεί για το μέτρο αυτό ότι είναι εισπρακτικό. Σας πληροφορώ, για να το ακούσουν οι ακροατές, ότι τα χρήματα που εισπράττει κανείς από τα πρόστιμα της παράνομης στάθμευσης, είναι αστείο ποσό. Δεν πας να κάνεις εισπράξεις. Αλλά πρέπει να επιβληθεί ο νόμος σ’ αυτή την πόλη προς πάσα κατεύθυνση.

    Για τις καθημερινές συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα

    Εγώ, όταν ρωτήθηκα γι’ αυτό, μου έφεραν ένα σχέδιο ψηφίσματος μια μερίδα της αντιπολίτευσης στο Δημοτικό Συμβούλιο να ψηφίσουμε συμπαράσταση κτλ. είπα ότι οι άνθρωποι αυτοί, το μόνο που δεν θέλουν είναι συμπαραστάσεις από πολιτικές δυνάμεις ή από πολιτικούς ή δημοτικούς φορείς κτλ. Είναι εκεί, θέλουν να είναι ανεξάρτητοι, να κάνουν αυτό που θέλουν. Μπορώ να σας πω ότι είναι κάτι το πάρα πολύ πολύχρωμο. Κάθε εκδήλωση διαμαρτυρίας πρέπει όμως να καταλήγει πια και σε κάποια πρόταση, γιατί όλοι αγανακτισμένοι είμαστε και όχι τώρα, εδώ και χρόνια με την κατάσταση. Οπότε, η αγανάκτηση μέχρις ενός ορισμένου σημείου. Να διατυπώνουμε τις προτάσεις μας, να είμαστε δημιουργικοί και προπάντων, να μη φέρουμε τη χώρα με την αγανάκτηση και μόνο και με τη διαμαρτυρία στο περιθώριο των εξελίξεων. Είμαστε στην Ευρώπη, πρέπει να παραμείνουμε στην Ευρώπη, πρέπει να είμαστε δημιουργικοί και αισιόδοξοι.

    Για την ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας

    Ο Δήμος Αθηναίων, το ξέρετε, έχει πάρα πολλούς υπαλλήλους. Αλλά, όταν βρίσκεσαι μέσα σε έναν Δήμο που στην ουσία εδώ και χρόνια έχει επικρατήσει μια λογική - όπως και στο υπόλοιπο ελληνικό δημόσιο, τολμώ να πω στο Δήμο Αθηναίων, ίσως περισσότερο από παντού - η λογική του να το παρακάμπτεις το πρόβλημα ή να βυθίζεσαι στη γραφειοκρατία προκειμένου να το παρακάμψεις, προκειμένου να αλλάξεις και αυτή τη νοοτροπία, θέλει κι αυτό το χρόνο του, θέλει τη δουλειά του, θέλει τις ρήξεις του.

Αθήνα είσαι καμίνι

2011-05-31T08:09:00.002+03:00

“Από τη μια μέρα στην άλλη, το ηλεκτρικό κόβεται, οι υπολογιστές αντικαθίστανται από μηχανές, οι εκπομπές στην τηλεόραση προβάλλονται με διακοπές. Η Κοσμοχαλασιά ερημώνει όλες τις πόλεις, διαλύει κάθε ίχνος πολιτισμού. Οι άνθρωποι κλείνονται στο σπίτι τους και όσα κτίρια έχουν μείνει ακόμη ορθά γίνονται φρούρια, ενώ η τροφή διανέμεται με συσσίτιο”. Είναι ένα απόσπασμα από το οπισθόφυλλο του μυθιστορήματος του Pedro Mairal “ Η χρονιά της Ερήμου” που περιγράφει την Αργεντινή, μετά τη διακοπή της δόσης του ΔΝΤ. Ένα βιβλίο σαρωτικό που κάθε λέξη του κρύβει πιίκρα και οργή, φόβο και ανασφάλεια. Οι άνθρωποι προσπαθούν να επιβιώσουν φτιάχνοντας μια πόλη μέσα στην πόλη.

Επιστροφή στην Αθήνα. Υπάρχουν πράγματα που χρειάζονται σχέδιο και πρόγραμμα για την πρωτεύουσα και άλλα που πρέπει να γίνουν άμεσα. Ο ρόλος του δήμου Αθηναίων, αλλά και του περιφερειάρχη Αττικής είναι καθοριστικός. Μέχρι να προκηρυχθούν οι διαγωνισμοί των διαφόρων υπουργείων της κυβέρνησης για προγράμματα ανάπλασης, νέες σχολικές υποδομές κ.α. (με την προϋπόθεση πως υπάρχουν τα χρήματα) η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να δώσει την απάντηση για τη λειτουργία της πόλης.

Το πρώτο πράγμα που θα έπρεπε να γίνει είναι η αποκατάσταση της επικοινωνίας των δημοτών με την τοπική αυτοδιοίκηση. Μια πλατφόρμα επικοινωνίας με social media θα καταργούσε τη γραφειοκρατία των υπηρεσιών, λαμβάνοντας άμεσα τα μηνύματα των πολιτών για τα ζητήματα της πόλης.

Δεύτερο μέτρο είναι η ενεργοποίηση των δημοτικών διαμερισμάτων και η μετατροπή τους , όπως σχεδιάζει η παράταξη του κ. Γ. Καμίνη σε μικρούς δήμους, ώστε να αφουγκράζονται τα ζητήματα των γειτονιών.

Όμως τίποτα από όλα αυτά δεν θα έχει αποτέλεσμα αν δεν ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός των δημοτικών υπαλλήλων για να αντιμετωπίσει την ιερή καθημερινότητα. Όλα αυτά τα λεγόμενα «μικρά ζητήματα» που τείνουν να γίνουν μεγάλα. Οι λακκούβες, οι κάδοι που δεν αντικαθίστανται, η καθαριότητα, ο χαμηλός φωτισμός, η διαχείριση των πεζοδρομίων, η στάθμευση, αλλά και άλλα πιο ζόρικα, όπως οι αυθαιρεσίες των εργολάβων, τα συμφέροντα της νύχτας , η δράση των συμμοριών, τα ναρκωτικά και η λειτουργία του παραεμπορίου. Αυτό σημαίνει πως οι υπηρεσίες του δήμου πρέπει να σταματήσουν «να πετούν τη μπάλα στα μνήματα»

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια, η θέση του δημάρχου, μεταλλάχθηκε σε κάτι άλλο. Σε μηχανισμό μεταπήδησης στην κεντρική πολιτική σκηνή, φορτώνοντας το δήμο χρέη και ακινησία. Τώρα , που η κατάσταση δυσκολεύει πρέπει η δημοτική αρχή να θυμηθεί την κληρονομιά του Μπέη, του Έβερτ και του Τρίτση και να λειτουργήσει ξανά υπέρ των πολιτών. Αλλιώς ειδικά το κέντρο της πόλης , όσο προχωρά η ύφεση, «προορίζεται» για να μετατρέπει σε θέατρο των κοινωνικών συγκρούσεων, μεταξύ των φτωχών και των μεταναστών και των ακροδεξιών δυνάμεων. Για να μην έχει το Κέντρο της Αθήνας την προοπτική της αργεντίνικης «πόλης» του Pedro Mairal, ο δήμος πρέπει να δράσει.

Η κυβέρνηση πρέπει «να σπάσει αυγά»

2011-05-24T09:18:00.002+03:00

Το προφανές είναι πως η κυβέρνηση άργησε 18 μήνες να πάρει μέτρα για την Αθήνα. Ίσως δεν εκτίμησε το βάθος του προβλήματος, παρά το γεγονός πως η υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, ο σημερινός περιφερειάρχης Γιάννης Σγουρός και ο πρόεδρος της επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής και βουλευτής Μαγνησίας, Κώστας Καρτάλης είχαν επισημάνει εγκαίρως τις συνθήκες φθοράς , και διάρρηξης του κοινωνικού ιστού στο Κέντρο της πρωτεύουσας. Η δολοφονία ενός ανθρώπου, παράλληλα με τα ζητήματα των κοινωνικών εκρήξεων σε διάφορα σημεία της Αθήνας από «ακτιβιστές» νέου τύπου που ανοίγουν κεφάλια και πετούν μολότοφ, «ξύπνησε» (;) την κυβέρνηση.

Τα μέτρα , αστυνομικού χαρακτήρα, που έλαβε σε συμφωνία με το Δήμο Αθηναίων, είναι σαν τις ασπιρίνες. Ανακουφίζουν αλλά δεν λύνουν το πρόβλημα της πόλης το οποίο σχετίζεται με τον τρόπο λειτουργίας. Και επιπροσθέτως υπάρχει ο φόβος πως τα ζητήματα ανομίας δεν λύνονται ,αφού για παράδειγμα οι εξαρτημένοι, και το υπόλοιπο εμπορικό κύκλωμα απλώς αλλάζει πιάτσα και κατηφορίζουν από τη Μενάνδρου στον Κεραμεικό για τη διακίνηση των ναρκωτικών

Το κεντρικό ζήτημα είναι δεν υπάρχει σχέδιο και όραμα για την πρωτεύουσα τα επόμενα χρόνια, όπως επίσης και το πρόσωπο που θα πάρει την Αθήνα πάνω του. Κανονικά, ήδη με την ανακοίνωση των μέτρων πριν από 10 μέρες θα έπρεπε να είχαν προκηρυχθεί τα πρώτα μικρά έργα ανάπλασης στις γειτονιές , κυρίως σε αυτές που αντιμετωπίζουν τα προβλήματα ρατσισμού, προωθώντας όποιο άλλο έργο είναι ώριμο για να γίνει . Παράλληλα ο δήμος θα έπρεπε να ξυπνήσει τα συμβούλια στις δημοτικές κοινότητες, συγκεντρώνοντας τα προβλήματα που τους απασχολούν, προσπαθώντας να δώσουν λύσεις.

Αλλά και πάλι μιλάμε για «ασπιρίνες». Διότι η διαχείριση της Αθήνας σχετίζεται με τον έλεγχο της καθαριότητας της στάθμευσης, την αστυνόμευση, τη ζωή στις γειτονιές, ανοίγοντας τα κλειστά κτίρια του δήμου, όσα δηλαδή περίπου έγιναν κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων. Και ταυτόχρονα η δημιουργία κοινωνικών υποδομών (παιδικών σταθμών, νηπιαγωγείων, σχολείων παιδικών χαρών) θα επιτρέψει τη ζωή στην πόλη να επιστρέψει, και να παραμείνουν εκείνοι που θέλουν να φύγουν

Το ζητούμενο είναι το όραμα. Και για μια πόλη σαν την Αθήνα, με τον Παρθενώνα ως σύμβολο της δεν μπορεί παρά να είναι ο πολιτισμός. Η αποκατάσταση του Κεραμεικού και του Μεταξουργείου η ολοκλήρωσης της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων, η κατασκευή του Μουσείου της πόλης των Αθηνών, θα δημιουργήσουν μια προοπτική για την Αθήνα. Παράλληλα ορισμένες σκληρές αποφάσεις όπως για παράδειγμα η απαγόρευση έκδοσης οικοδομικών αδειών σε κορεσμένες πληθυσμιακά περιοχές, όπως είναι η Κυψέλη και τα Πατήσια, παράλληλα με κατεδαφίσεις παλαιών πολυκατοικιών, είναι απαραίτητες για να «αναπνεύσουν» οι περιοχές.

Τίποτα όμως δεν μπορεί να γίνει αν η κυβέρνηση δεν αποφασίσει «να σπάσει αυγά», αν δεν ρίξει δηλαδή χρήματα στην πόλη, υποστηρίζοντας ποικιλοτρόπως όσους επιμένουν να μένουν μέσα στην υποβάθμιση. Εκτός , αν όπως και η προηγούμενη, αφήσει απλώς το χρόνο να κυλήσει, μετατρέποντας το Κέντρο σε ένα νέο πεδίο μάχης στα χρόνια του Μνημονίου, μακριά από τα ασφαλή Προάστια.

Κινδυνεύει η ζωή χτυπημένου από τα ΜΑΤ διαδηλωτή

2011-05-11T21:11:00.002+03:00

Ανακοίνωση Τοπικής Επιτροπής ΕΙΝΑΠ Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας

Σήμερα γίναμε μάρτυρες της ατέλειωτης και ασύλληπτης βαρβαρότητας που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση των μνημονίων προκειμένου να καταστείλει κάθε υγιή αντίδραση πολίτη που αντιστέκεται στα σχέδια που απεργάζεται το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και εφαρμόζουν πιστά οι υπηρέτες τους στη χώρα.

Δεκάδες τραυματισμένοι – χτυπημένοι από τα ΜΑΤ διαδηλωτές διακομίστηκαν με το ΕΚΑΒ ή ήλθαν μόνοι τους στο νοσοκομείο μας. Οι περισσότεροι με θλαστικά τραύματα στο κεφάλι. Ανάμεσά τους 30χρονος διαδηλωτής που διακομίστηκε σε βαριά, προθανάτιο κατάσταση, με ανισοκορία και τεράστιο επισκληρίδιο αιμάτωμα. Αυτήν τη στιγμή χειρουργείται από συναδέλφους μας που αγωνίζονται να σώσουν τη ζωή του.

Καταγγέλλουμε την αστυνομική αυθαιρεσία και βαρβαρότητα.

Καταγγέλλουμε όλα τα μέλη της Ελληνικής Κυβέρνησης και τον πρωθυπουργό της χώρας για την δολοφονική απόπειρα ενάντια στον συγκεκριμένο συμπολίτη μας που είναι σε βαριά κατάσταση και κινδυνεύει η ζωή του, αλλά και ενάντια σε όλους τους άλλους διαδηλωτές.

Η βία και η καταστολή ενάντια στο λαό που αντιστέκεται έχουν κοντά ποδάρια.

Η κυβέρνηση, με την ασύστολη τακτική του βιασμού όλων των λαϊκών δικαιωμάτων που είναι απαραίτητα για την επιβίωση, αλλά και με την ωμή άσκηση βίας που άμεσα απειλεί τις ζωές συμπολιτών μας, το μόνο που καταφέρνει είναι να μεγαλώνει το πείσμα και την απόφαση που έχουμε πάρει να αγωνιστούμε μέχρις εσχάτων για να έχει ο λαός μας ψωμί, παιδεία και ελευθερία.

Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου τιμωρηθούν οι ένοχοι της δολοφονικής απόπειρας! Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου κερδίσει ο λαός μας όλα όσα δικαιούται!

Τραυματίας στο χειρουργείο

2011-05-11T16:23:00.000+03:00

Απεργιακή ενημέρωση

Πληροφορίες αναφέρουν πως από την επίθεση των ΜΑΤ στην πορεία, έχει τραυματιστεί σοβαρά ένας διαδηλωτής/τρια και χειρουργείται τώρα στο Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας.

Πιστός

2011-02-22T09:22:00.000+02:00

Η κατακραυγή του κόσμου και των Μέσων ανάγκασε τον Ολυμπιακό να οπισθοχωρήσει. Παραδέχθηκε πως κακώς ακυρώθηκε το γκολ του Κατσουράνη, και στη συνέχεια ήταν λανθασμένες οι δηλώσεις του προέδρου του Βαγγέλη Μαρινάκη . Σχέδιο ή λάθος τα όσα συνέβησαν το βράδυ στο Καραϊσκάκη φαίνεται πως δεν είναι αποδεκτά , είτε από τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας, είτε από παίκτες που διαθέτουν διεθνές κύρος, όπως ο Σισέ που δηλώνει πως θα προσφύγει στη UEFA, μιλώντας στη γαλλική L Equipe. Υπάρχει μια γραμμή την οποία ξεπέρασε ο επίσημος Ολυμπιακός το βράδυ του Σαββάτου, κάτι που έγινε κατανοητό ανάμεσα και στους ψύχραιμους φιλάθλους της ομάδας.

Το λογικό θα είναι να μηδενιστεί σε αυτό τον αγώνα ο Ολυμπιακός. Αλλά πιστός στην πολιτική του , ο διαιτητής Καλόπουλος είπε πως δεν είδε τίποτα ούτε μετά τη λήξη του.

Νύχτα Βίας και Νοθείας

2011-02-20T11:43:00.000+02:00

Το βράδυ του Σαββάτου ο πρόεεδρος της SuperLeague και πρόεδρος του Ολυμπιακού ,κ. Βαγγέλης Μαρινάκης μετά το τέλος του αγώνα με τον Παναθηναϊκό είπε "πως σήμερα διδάξαμε ήθη και αρχές". Προηγήθηκε η νόθευση του αποτελέσματος , ενώπιον χιλιάδων θεατών και η ολοκλήρωση του νέου δόγματος με τη βίαιη επίθεση εναντίον των παιχτών του Παναθηναϊκού.
Σε αντίθεση με ορισμένους που θα πουν πως είναι μια δήλωση , αναντίστοιχη με την πραγματικότητα , ίσως είναι αφετηρία μιας νέας σκληρής περιόδου και για το ποδόσφαιρο, αντίστοιχη με αυτή που εξελίσσεται έξω στην υπόλοιπη κοινωνία. Οι περισσότεροι θα διαμαρτύρονται για την αδικία και τη βία και ένα μικρό μέρος της κοινωνίας θα απολαμβάνει τα κέρδη από την καταστροφή τους.

Το παιχνίδι με τις λέξεις...

2011-02-14T15:44:00.000+02:00

Επιχείριση σύγχυσης από την κυβέρνηση με αφορμη την προτροπή της Τρόικα να πουλήσει λιμάνια, αεροδρόμια, τη ΔΕΗ, το Ελληνικό και τις παραλίες για να διαθέσει 50 δισ. ευρώ , για την αντιμετώπιση του χρέους, ως το 2015. Αφού πρώτα τα Μέσα ενημέρωσης την περασμένη Παρασκευή αντιμετώπισαν με αμηχανία ή και ενθουσιασμό την ιδέα των εκπροσώπων της Τρόικα, αντίληψη που αποτυπωθηκε στις εφημερίδες του Σαββάτου και της Κυριακής, αίφνης ανακάλυψε πως υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα.

Δεν είναι δυνατόν οι τράπεζες να λαμβάνουν ως ενίσχυση 30 δισ. ευρώ και να καλείται σε αντάλλαγμα η χώρα να εκποιήσει άμεσα 50 δισ. ευρώ, δίνοντας γη, αέρα και θάλασσα. Εξού και έπεσε στη μάχη της επικοινωνίας, το παιχνίδι με τις λέξεις: Η "αξιοποίηση" πήρε τη θέση της "εκποίησης" και οι διάφορες δηλώσεις περί "υπαλλήλων" που "δεν δικαιούνται δια να ομίλούν" για να θυμηθούμε και το μακαρίτη το Μένιο Κουτσόγιωργα. Οι υπάλληλοι αυτοί όμως μέχρι την Παρασκευή είχα δώσεις 4 συνεντεύξεις Τύπου και τα Μέσα αποδέχονταν το λόγο τους ως "ευαγγέλιο".

Και οι δύο πλευρές , κυβέρνηση και Μέσα υποδύονται τώρα πως όλα τα προηγούμενα δεν έχουν συμβεί, ποντάροντας στο γεγονός πως δεν υπάρχει μνήμη στην πολιτική επικοινωνία.

Η μόνη απάντηση που δεν έχουμε πάρει είναι τι θα συμβεί με το αίτημα της Τρόικα για τα 50 δισ. ευρώ , ως το 2015. Θα δώσουμε τις παραλίες; Και αν ποιες , γιατί έχουμε και πολλές...

Οι Έλληνες δέχονταν τις θυσίες, δεν δέχονται όμως τη θυσία της Ελλάδας

2011-02-13T10:37:00.003+02:00

"Πούληστε παραλίες, Ελληνικό , ΔΕΗ" δηλώνει στο "Βήμα" σήμερα , Κυριακή 13 Φεβρουαρίου ο εκπρόσωπος της ΕΕ στην Τρόικα Σερβλάς Ντερούζ. Αν μέχρι σήμερα, δεν υπήρχαν αντιδράσεις στο ογκώδες πρόγραμμα λιτότητας, είναι διότι οι έλληνες είχαν αποδεχθεί πως αυτό ίσως να είναι "το σχέδιο σωτηρίας της χώρας".Πλέον όμως φαίνεται πως υπάρχει ρήξη:
Οι έλληνες δέχονταν τις θυσίες, δεν δέχονται όμως τη θυσία της Ελλάδας!
Ο Μακρυγιάννης έλεγε πως "για αυτά τα μάρμαρα πολεμήσαμε".
Κι ο Τσόρτσιλ, έναν αιώνα αργότερα , μπροστά στο σχέδιο απόβασης της Ναζί στη Μεγάλη Βρετανία έστελνε το μήνυμα: «Θα πολεμήσουμε στις παραλίες. Θα πολεμήσουμε στους διαδρόμους προσγείωσης. Θα πολεμήσουμε στα χωράφια...»

"Δεν θέλω να παίζω μπάσκετ με αλυσίδες στο λαιμό μου"

2010-10-24T19:55:00.000+03:00

Λάζαρος Παπαδόπουλος, πρόεδρος ΠΣΑΚ:
«Χθες το βράδυ το μπάσκετ έκανε έναν τεράστιο αγώνα για να διεκδικήσει τον σεβασμό και την αξιοπρέπεια του απέναντι σε ανθρώπους με δικτατορικές λογικές και συμπεριφορές, οι οποίοι έχουν την απαίτηση να εκτελούμε την όποια εντολή τους ως πειθήνια όργανα ακόμη κι αν αυτό αντιστρατεύεται με βασικά συνταγματικά δικαιώματα μας, όπως αυτό της απεργίας.Χθες ΟΛΗ η ομάδα του ΠΑΟΚ, είχαμε αποφασίσει να συμπαρασταθούμε σ’ αυτόν τον αγώνα και να δώσουμε τη δική μας μάχη για τα δικαιώματα μας. Μια άλλη «μάχη» έδωσαν και οι διοικούντες του ΠΑΟΚ, οι οποίοι μπήκαν στα αποδυτήρια και διέταξαν να σκύψουμε τα κεφάλια και να βγούμε αμέσως έξω αν δεν θέλουμε να χάσουμε τα συμβόλαια μας. Επειδή δεν μπορεί να με αναγκάσει κανείς να κάνω οτιδήποτε χωρίς τη θέληση μου κι επειδή δεν θέλω να παίζω μπάσκετ, έχοντας αλυσίδες στο λαιμό μου, δηλώνω πως αποχωρώ από τον ΠΑΟΚ».

Καλή πτώση!

2010-07-16T12:24:00.001+03:00

το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στη "Lifo" (15.ο7.2ο10)

Το πρόβλημα των ελληνικών Media δεν είναι καινούριο. Στην Ελλάδα αρχικά ο Τύπος και στη συνέχεια τα ραδιοτηλεοπτικά media δεν ήταν ποτέ ανεξάρτητα. Το Μνημόνιο μεταξύ, ΔΝΤ –Τρόικας και Ελληνικής κυβέρνησης επιταχύνει την πτώση των ελληνικών media και σε λίγο καιρό μια νέα πραγματικότητα , σε επίπεδο περιεχομένου και ιδιοκτησίας, θα διαμορφωθεί. Από το “τσουνάμι που έρχεται με την ανεργία στον κλάδο των δημοσιογράφων να φτάσει το 50% και τις μειώσεις των αποδοχών έως και το 50% είναι φανερό πως όλα όσα γνωρίζαμε στα media θα αλλάξουν. Το ερώτημα είναι ποιοι θα επιβιώσουν.

Το μοντέλο για τον κλάδο των ΜΜΕ που επικράτησε στην Ελλάδα ήταν αυτό της βαθιάς εξάρτησης από το κράτος. Η διαπλοκή των συμφερόντων, έννοια που εισήγαγε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το Σεπτέμβριο του 1993 σε συνέντευξή του στην τότε ΕΤ1 λίγο πριν χάσει τις εκλογές, είναι αυτό που περιέγραφε τον κόσμο των Μέσων Ενημέρωσης ως αναπόσπαστο κομμάτι της κρατικοδίαιτης ανάπτυξης της χώρας. Η διαπλοκή σήμαινε ζημιογόνα media και κερδισμένοι επιχειρηματίες από τα δημόσια έργα, επιβάλλοντας ένα καθεστώς συναλλαγής και αυθαιρεσίας , μεταξύ των ιδιοκτητών και της εκάστοτε κυβέρνησης.

Τα στοιχεία είναι ενδεικτικά. Οι τηλεοπτικοί και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί εκπέμπουν σήμερα χωρίς άδειες, με το λεγόμενο καθεστώς προσωρινής λειτουργίας. Οι τελευταίες τηλεοπτικές άδειες δόθηκαν το 1993, (λίγο μετά την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη) και οι άδειες των ραδιοφωνικών σταθμών το 2005. Η αρμόδια αρχή για τη Ραδιοτηλεόραση προτιμούσε, την περίοδο Σημίτη, εφαρμόζοντας το νόμο για το βασικό μέτοχο, να εκδίδει πιστοποιητικά διαφάνειας σε οικογένειες που ήταν και στα media και στα έργα, και να εγκρίνει μεταβιβάσεις ραδιοφωνικών σταθμών προς 100.000 ευρώ.... Ακόμα και σήμερα η μετάβαση στην επίγεια ψηφιακή τηλεόραση , σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη καρκινοβατεί , ενώ με εξαίρεση τους τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας ουδείς άλλος πληρώνει για το σπάνιο δημόσιο πόρο των συχνοτήτων.

Η κρατική διαφήμιση είναι άλλο φωτεινό παράδειγμα πως τα media έχτισαν την εξουσίας τους με τα λεφτά των άλλων. Επί κυβέρνησης Καραμανλή, μια από τις εφημερίδες με τις χαμηλότερες πωλήσεις έκαναν στο πρώτο 8μηνο του 2009 πρωταθλητισμό στη διαφήμιση! Η κρατική τηλεόραση έφτασε να εισπράττει απευθείας από τους πολίτες 302 εκατ. ευρώ (στοιχεία 2009) με τη μορφή του ανταποδοτικού τέλους (4,24 ευρώ το μήνα ανά νοικοκυριό) , αλλά εξακολουθεί να είναι ζημιογόνος .Συνάμα παράγει αλλοπρόσαλλα προγράμματα, στηρίζει με την παροχή δωρεάν εικόνας τους ιδιωτικούς σταθμούς, παρέχει χωρίς διαφάνεια τεράστια ποσά σε κρατικοδίαιτες εταιρείες παραγωγής τηλεοπτικών προγραμμάτων και καθιέρωσε ένα καθεστώς που δουλεύουν οι λίγοι και κακοπληρωμένοι συμβασιούχοι για λογαριασμό των πολλών. Στην εικόνα ας προσθέσουμε και τον άγνωστο αριθμό των δημοσιογράφων που έχουν μια ή περισσότερες δουλειές στο δημόσιο, δίχως αυτά τα στοιχεία να δημοσιοποιούνται από τους φορείς ή τα υπουργεία. Το κράτος είναι εκείνο που στηρίζει σε ένα υψηλό βαθμό ΜΜΕ, και δημοσιογράφους.

Το μοντέλο των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών δεν είναι καλύτερο. Στην πλειονότητα τους , συνέβαλλαν στην αλλαγή του προτύπου της ελληνικής κοινωνίας , αραδιάζοντας τηλεοπτικά σκουπίδια στα μεσοαστικά σαλόνια. Από το 1989 όποτε μέσα σε μια νύχτα έγιναν από εκδότες ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών χωρίς σχεδόν καμία υποχρέωση, απέκτησαν τεράστια πολιτική ισχύ, ξεκινώντας ένα ατέλειωτο βάλς με τους πολιτικούς. Αποκορύφωμα της σχέσης αυτής ήταν η εποχή της αποδοκιμασίας Σημίτη όταν τα δελτία ειδήσεων της εποχής εκείνης έπαιζαν μετά μανίας, στα πρώτα θέματα της επικαιρότητας ειδήσεις για τη Βίσση και τη Βανδή. Παράλληλα , εξαιτίας της μεγάλης αύξησης της δαπάνης διέθεσαν τεράστια ποσά, δημιουργώντας μια ελίτ παρουσιαστών δημοσιογράφων και διασκεδαστών με αποδοχές που ξεπερνούσαν το 1 εκατ. ευρώ. Το αποτέλεσμα δεν ήταν άλλο από τη δημιουργία ζημιογόνων επιχειρήσεων, με χαμηλή αισθητικής πρόγραμμα , με ακριβοπληρωμένα στελέχη, δημοσιογράφους καθοδηγητές και παρουσιαστές που κλαίνε καθημερινά για τις συντάξεις που χάνουν οι άλλοι!

Η σπατάλη αυτή δεν έγινε μόνο στο «λαμπερό» κόσμο τηλεόρασης. Οι ελληνικές επιχειρήσεις ΜΜΕ άντλησαν μπαίνοντας στο χρηματιστήριο από το 1998 περίπου 620 εκατ. ευρώ για να κάνουν επενδύσεις. Με εξαίρεση ένα , δύο συγκροτήματα που έκαναν ουσιαστικές κινήσεις ή απλώς κράτησαν τα χρήματα των αδαών μετόχων, οι υπόλοιποι εξαγόρασαν επιχειρήσεις χωρίς ουσιαστική αξία , αγόρασαν αέρα στο Internet υποσχόμενοι κέρδη από την φούσκα της «Νέας Οικονομίας» και ακόμη χειρότερα , χωρίς την έγκριση της γενικής συνέλευσης των μετόχων τους, έπαιρναν τα χρήματά τους και αγόραζαν ίδιες μετοχές! Το αποτέλεσμα ήταν και εδώ ζημιές και πλούσια στελέχη...

Όλοι πίστευαν πως τα media ήταν μια εύκολη δουλειά από το οποίο και χρήματα έβγαιναν και παραγόταν πολική ισχύς. Το παράδειγμα της συζύγου επιχειρηματία που αγόρασε μια εφημερίδα και υπερδιπλασίασε το κόστος λειτουργίας της με αποτέλεσμα να την κλείσει 3 χρόνια αργότερα είναι χαρακτηριστικό . Πολλοί αντιμετώπιζαν τα Μέσα όπως και μια άλλη οποιαδήποτε δουλειά, χωρίς να αντιλαμβάνονται πως πρώτον το παραγόμενο προϊόν είναι άυλο , και δεύτερον πως δεν όλοι διατεθειμένοι οι αναγνώστες να το πληρώσουν αν δεν είναι καλό.

Αυτή η συζήτηση για το περιεχόμενο των Μέσων, δεν γίνεται ακόμη και τώρα στις μέρες της κρίσης και του ΔΝΤ. Αν και πρόκειται για το πυρήνα του προβλήματος ειδικά για το Τύπο, εξαιτίας και της ταχείας εξάπλωσης του Internet, δεν υπάρχει καμία κρίση και διάλογος για το προϊόν που παράγεται. Οι ειδικοί θεωρούν πως είναι θέμα προσφορών για αυτό εξακολουθούν να δουλεύουν με βάση τις προσφορές σε ταινίες και CD- καταστρέφοντας και αυτό το χώρο- αντί να επενδύουν σε πρόσωπα για την ην παραγωγή σοβαρού δημοσιογραφικού προϊόντος .

Και το μέλλον; Το προφανές είναι πως πολλά ΜΜΕ θα κλείσουν. Οι ιδιοκτήτες των συγκροτημάτων ακόμη και αυτοί που έχουν υψηλό τραπεζικό δανεισμό έχουν διαβεβαιώσεις πως θα επιβιώσουν όμως όσο πέφτει η διαφημιστική δαπάνη σε συνθήκες ύφεσης, μαζί με τις κυκλοφορίες των εφημερίδων η πίεση θα είναι αφόρητη και οι απολύσεις απελευθερωμένες! Η εκτίμηση είναι πως το προσωπικό στα media θα μειωθεί κατά 30% με απολύσεις , μή ανανεώσεις συμβάσεων, συνταξιοδότηση στελεχών , ενώ οι αποδοχές θα μειωθούν έως και 50%. Ήδη, το πρώτο πείραμα με τον «ξαφνικό θάνατο» των 1.047 συμβασιούχων της ΕΡΤ, σε καθεστώς σιωπής από τα άλλα media, είναι ένα δείγμα γραφής. Μια άλλη λογική, θα έθετε ως προτεραιότητα την αλλαγή της φυσιογνωμίας των ελληνικών media, μέσα από ένα σοβαρό διάλογο μεταξύ κυβέρνησης , ιδιοκτητών και εργαζομένων στα ΜΜΕ. Αλλά, όλοι πιστεύουν πως πιστεύουν πως πρώτα θα καταρρεύσουν οι άλλοι. Οπότε καλή πτώση!

Οι ३ στρατηγικές εναλλακτικές λύσεις για τις περιφερειακές χώρες

2010-06-22T12:37:00.002+03:00

απόσπασμα από το βιβλίο "2010 Κρίση ευρωζώνης. Φτώχεια του δυνατού- πτώχευση του αδύνατου" από τους Κ. Λαπαβίτσα, Α. Καλτενμπρούνερ, Ντ. Λίντο, Τζ. Μίτσελ, Χ. Π. Παϊνσέιρα, Τζ. Πάουελ, Ε. Πίρες, Α. Στένφορς και Ν. Τέλες. Κυκλοφορεί από τις "Νόβολι Εκδόσεις"

1.H πρώτη είναι η λιτότητα που θα συνοδεύεται από περαιτέρω φιλελευθεροποίησης. Αυτή είναι η προτιμώμενη επιλογή της ευρωζώνης και των ελίτ της περιφέρειας. Είναι επίσης και η χειρότερη επιλογή. Θα επιτύχει σταθεροποίηση μέση της ύφεσης, επιβάλλοντας τεράστιο κόστος στους εργαζόμενους. Προσφέρει ελάχιστες προοπτικές ανάπτυξης για το μέλλον εφόσον η παραγωγικότητα αναμένεται να αυξηθεί αυτόματα μέσω της φιλελευθεροποίησης . Επίσης δεν αντιμετωπίζει τις διαρθρωτικές στρεβλώσεις στην καρδιά της ευρωζώνης.

2. Η δεύτερη είναι η ριζική μεταρρύθμιση της ευρωζώνης. Μπορεί να περιλαμβάνει μεγαλύτερη δημοσιονομική ελευθερία για τα κράτη μέλη, σημαντικά διευρυμένο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, δημοσιονομική μεταβίβαση πόρων από τους πλούσιους στους φτωχούς, προστασία της απασχόλησης, στήριξη των μισθών και διευρωπαϊκές βιομηχανικές επενδύσεις. Οι αυστηροί κανονισμοί που ισχύουν για την ΕΚΤ μπορεί να γίνουν ηπιότεροι επιτρέποντας την αγορά κρατικών χρεογράφων. Η επιλογή αυτή μπορεί να ονομαστεί το <<καλό ευρώ>>. Εκτός όμως από τα πολιτικά προβλήματα που καταφανώς θα αντιμετωπίσει, αυτή η στρατηγική πιθανώς να απειλήσει το διεθνή ρόλο του ευρώ οδηγώντας σε πτώση της αξίας του. Έτσι θα απειληθεί η ίδια η νομισματική ένωση.

3. Η τρίτη είναι η ριζοσπαστική έξοδος από την ευρωζώνη. Θα ακολουθήσει υποτίμηση, παύση πληρωμών και αναδιάρθρωση του χρέους. Οι τράπεζες θα πρέπει να εθνικοποιηθούν και να επεκταθεί ο δημόσιος έλεγχος σε επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, μεταφορών , ενέργειας και τηλεπικοινωνιών. Θα πρέπει να υπάρξει βιομηχανική πολιτική , καθώς και στρατηγικές αύξησης της παραγωγικότητας. Οι υποδομές και οι επενδύσεις περιβαλλοντικής ευαισθησίας θα μπορούσαν να στηρίξουν ανάπτυξη με κοινωνική ισότητα. Αυτή η επιλογή απαιτεί σημαντική μετατόπιση πολιτικής και κοινωνικής ισχύος, υπέρ της εργασίας. Για να αποφευχθεί η ροπή προς την εθνική οικονομική αυτάρκεια, οι περιφερειακές χώρες θα πρέπει να διατηρήσουν προσβάσεις στο διεθνές εμπόριο, την τεχνολογία και τις επενδύσεις

"Η σιωπή και η αδιαφορία είναι συνενοχή"

2010-05-11T22:34:00.001+03:00

Ανακοίνωση της Αναρχικής Συνείδησης

Να μην ξεχάσουμε να ξαναφωνάξουμε όπως και τότε, όπως και πάντα Χαμιντουλάν Νατζαφι 15χρονων, νεκρός, Φερστέ Νατζαφι, 11 χρονών, τυφλή. Και τώρα τα τρία δολοφονημένα αδέρφια μας εργαζόμενοι στην τράπεζα της "Μαρφιν", στις 5/5/2010:

Παρασκευή Ζούλια, Αγγελική Παπαθανασοπούλου, Επαμεινώνδας Τσακαλής.

Η σιωπή και η αδιαφορία είναι συνενοχή. Και σιωπηλούς, αδιάφορους, ένοχους, συνένοχους ή αυτουργούς σε αυτόν τον φόνο δεν θα έχετε τους αναρχικούς.

Για όσους θυμούνται και δεν ξεχνούν. Για όσους μπορούν να ξεχωρίσουν την αλήθεια μέσα από τα δακρυγόνα, την αστυνομική βιαιότητα, την προπαγάνδα και την παραπληροφόρηση του κράτους και των ΜΜΕ που εκμεταλλεύονται τα τραγικά γεγονότα για να συκοφαντήσουν και να πολιτικοποιήσουν τους αναρχικούς ως χώρο "τυφλών δολοφόνων" και "αδίστακτων τρομοκρατών"

Η φωνή μας έρχεται από παλιά. Κουρασμένη, μέσα στο αίμα και στον συνεχή διωγμό από τους αφέντες καταπιεστές των λαών, μα πάντα όρθια να υπερασπίσει την αξία και την αξιοπρέπεια της ανθρώπινης ζωής "εσείς μιλάτε για ζημιές, εμείς μιλάμε για ζωές".

Την ώρα που η τρομοκρατική ομάδα κεφαλαίου και κράτους απαξιώνει την ανθρώπινη ζωή πετώντας την στα σκουπίδια της "αγοράς" και του κέρδους σαν "δάνειο εξόφλησης", "ομόλογο" και "εθνικό χρέος".

Εμείς μιλάμε ,όπως και πάντα, για ζωές. Ο αναρχικός κοινωνικός αγώνας για μια ελεύθερη κοινωνία χωρίς αδικία και εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο αισθάνεται την ανάγκη να απευθυνθεί σε όλους τους εργαζόμενους, σε όλο τον λαό για να εκδηλώσει όλη του την απέχθεια και μίσος για το ναζιστικό τάγμα εφόδου που στις 5 Μάη εκτέλεσε εν ψυχρώ και με μαφιόζικη πρακτική τρία αδέλφια μας εργαζομένους. Στην τράπεζα της "Μαρφίν", στην οδό Σταδίου 23.

Με την ευθύνη και το βάρος που έχει όχι μόνο απλά να το λες, αλλά να ζεις με υπερηφάνεια ως αναρχικός, με ψηλά το κεφάλι και κοιτώντας όλους και όλες σας στα μάτια.

Τρέφουμε για τους δράστες της εγκληματικής επίθεσης την ίδια εχθρότητα με εκείνη που έχουμε για τους ατιμώρητους φονιάδες των μηχανισμών καταστολής και της εργοδοτικής τρομοκρατίας που ευθύνονται για τον θάνατο, τα βασανιστήρια και την βία ενάντια σε πολίτες, διαδηλωτές, εργάτες και κρατούμενους από το 1974 και σήμερα.

Οι αναρχικοί δεν είναι ο "εσωτερικός εχθρός" της κοινωνίας, εσωτερικός εχθρός είναι εκείνοι που χύνουν με υποκρισία ψεύτικα δάκρυα για τα θύματα στην "μαρφιν" και που ζητούν μέσα από τα υπουργεία, τις τράπεζες, το προεδρικό μέγαρο και την βουλή "συναίνεση", "θυσίες" και "συμμετοχή" για το "πρόγραμμα σταθερότητας και ανάκαμψης", οδηγώντας μας στην απόλυτη φτώχεια, μιζέρια, ταπείνωση και εξαθλίωση.

Ο αναρχικός αγώνας είναι γνωστό και ξεκάθαρο πως δεν είχε και δεν θα έχει ποτέ σχέση με αντικοινωνικά και φασιστοειδή απόβλητα και και δεν θα "χρεωθεί" την δολοφονική δράση και αλητεία του "πολιτικού" χουλιγκανισμού και του "αντικαπιταλιστικού" μηδενισμού που σπάει και λεηλατεί μαγαζιά, που προβοκάρει και αμαυρώνει την δίκαιη οργή χιλιάδων εργαζομένων ενάντια στα τρομοκρατικά μέτρα κράτους και διεθνούς οικονομικής χούντας.

Ο αναρχικός κοινωνικός αγώνας δεν έχει ανάμεσα του εκτελεστές, τραμπούκους και καθάρματα, αλλά αγνούς αγωνιστές, παιδιά και αδέλφια δικά σας που θέλουν τα σπίτια των ανθρώπων, τα σπίτια μας, οι γειτονιές μας να είναι ντυμένα στο γέλιο, στην χαρά, στην ευτυχία, στην ζωή και όχι στον πόνο, στο πένθος και στην απώλεια των παιδιών τους, των δικών μας παιδιών, των δικών μας αδελφών. Όποιοι και να είναι, με ή χωρίς "κουκούλα". Καμιά "συντροφικότητα" και κάλυψη της εγκληματικής παρακρατικής συμμορίας που δολοφόνησε στις 5/5/2010 τα τρία αδέλφια μας εργαζομένους στην τράπεζα "Μαρφίν". Αλληλεγγύη και συμπαράσταση στις οικογένειές τους.

Για μια κοινωνία αλληλεγγύης.Χωρίς βαρβαρότητα, χωρίς εξουσία. Για μια κοινωνία χωρίς δήμιους και θύματα, χωρίς σκλάβους και αφεντικά. Ενάντια στην εξουσία του θανάτου. Μαζί στον αγώνα για ζωή, γη και ελευθερία.

Αναρχική πρωτοβουλία στα νότια, έκτακτη συνέλευση της αναρχικής συνείδησης ενάντια στην βαρβαρότητα και στην τρομοκρατία της κάθε εξουσιαστικής συμμορίας.

Ψέμα η παρεμπόδιση των πυροσβεστικών από τη διαδήλωση

2010-05-06T10:05:00.002+03:00

Κείμενο εργαζομένων υπουργείου Πολιτισμού

"Εμείς, οι εργαζόμενοι του Υπουργείου Πολιτισμού που βρεθήκαμε σήμερα στο δρόμο σε μια πρωτοφανούς μαζικότητας παλλαϊκή διαδήλωση ενάντια στα «μέτρα» της κυβέρνησης, ακούσαμε με έκπληξη και αποτροπιασμό στα δελτία των 8 ένα σωρό ψευδείς ειδήσεις σε σχέση με τον τραγικό θάνατο που βρήκαν 3 εργαζόμενοι μέσα στο κτίριο της Marfin Bank στην οδό Σταδίου.
Ούτε λίγο ούτε πολύ προσπάθησαν να μας πείσουν ότι οι διαδηλωτές δεν άφησαν τα οχήματα της πυροσβεστικής να φτάσουν έγκαιρα στο σημείο. Επειδή το μπλοκ των εργαζόμενων του Υπουργείου Πολιτισμού, ανάμεσα σε άλλα μπλοκ εργαζομένων, βρέθηκε στην οδό Σταδίου, ακριβώς πριν το σημείο της πυρκαγιάς, θα αναφέρουμε τα πραγματικά περιστατικά των οποίων ήμασταν αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες.
Συγκεκριμένα, στις 2:10 μ.μ., ενώ από το κτίριο της τράπεζας Marfin έβγαιναν πυκνοί καπνοί για περίπου 15 λεπτά, και ενώ το μπλοκ μας διαδήλωνε στην οδό Σταδίου, είδαμε δύο πυροσβεστικά οχήματα να φτάνουν στην οδό Πεσματζόγλου και να σταματούν στην γωνία. Αμέσως, οι διαδηλωτές από όλα τα μπλοκ που βρίσκονταν από την Πεσματζόγλου ως τη Σταδίου 23 άνοιξαν τον δρόμο για να μπορέσουν τα πυροσβεστικά οχήματα να περάσουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Όχι μόνο τα πυροσβεστικά οχήματα δεν «απειλήθηκαν» ή «παρεμποδίστηκαν» από τους διαδηλωτές, όπως ψευδώς αναφέρθηκε στα ΜΜΕ, αλλά επιπλέον πολλοί από τους διαδηλωτές προσπαθούσαν να βοηθήσουν με όποιο τρόπο μπορούσαν. Με έκπληξή μας είδαμε, αντί για τα πυροσβεστικά οχήματα, να εμφανίζονται ξαφνικά μηχανοκίνητες αστυνομικές δυνάμεις της ομάδας ΔΕΛΤΑ, οι οποίες επιχείρησαν να περάσουν μέσα στην πορεία από τον χώρο τον οποίο είχαμε ανοίξει για την Πυροσβεστική. Προσπάθησαν δηλαδή να εκμεταλλευτούν την τραγική κατάσταση για να επιτεθούν στην πορεία! Η επιχείρηση της ομάδας ΔΕΛΤΑ ανακόπηκε από εμάς και άλλους διαδηλωτές, που μπήκαμε μπροστά, διαμαρτυρηθήκαμε και διώξαμε την ομάδα ΔΕΛΤΑ προκειμένου να περάσει η Πυροσβεστική. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια, όπως επίσης και ότι όταν περάσαμε μπροστά από το κτίριο της Τράπεζας MARFIN διαπιστώσαμε ότι δύο διμοιρίες ήταν παραταγμένες έξω από το κτίριο και οι διαδηλωτές άρχισαν να τους φωνάζουν γιατί κάθονταν άπρακτοι και δεν έκαναν απολύτως τίποτε για να βοηθήσουν τους εργαζόμενους της Marfin που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τα μπαλκόνια!
Προφανώς καταδικάζουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τον ή τους ανεγκέφαλους που προέβησαν σε δολοφονική ενέργεια πετώντας μολότοφ μέσα σε χώρο εργασίας –προβοκάτορες ή όχι, δεν είχαν καμία σχέση ούτε με τους διαδηλωτές ούτε με τα αιτήματα και τις πρακτικές των απεργών. Όμως, σχετικά με την τραγική κατάληξη, υπάρχουν επιπλέον μια σειρά από ερωτήματα που πρέπει να απαντήσει η κυβέρνηση και η ιδιοκτησία της MARFIN, όπως:
• Γιατί οι εργαζόμενοι αυτοί δούλευαν σε ένα κτίριο με την πόρτα κλειδωμένη (την οποία προσπάθησαν, χωρίς αποτέλεσμα, να ανοίξουν οι διαδηλωτές για να βοηθήσουν τους εγκλωβισμένους).
• Το κτίριο δεν διέθετε ούτε σύστημα πυρόσβεσης, ως όφειλε με βάση τους κανονισμούς υγιεινής και ασφάλειας, ούτε διέξοδο κινδύνου; Εν έτει 2010 σε τι συνθήκες δουλεύουν οι εργαζόμενοι της Marfin bank και ποιος επιβλέπει την υγιεινή και την ασφάλειά τους;
• Γιατί η Πυροσβεστική άργησε να φτάσει στο σημείο, αφού εμείς οι διαδηλωτές κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να βοηθήσουμε την απρόσκοπτη πρόσβασή της;
• Ποιος ήταν ο ρόλος της αστυνομίας στο περιστατικό;

Η κυβέρνηση, που έχει τα χέρια της λερωμένα με αίμα, ας απαντήσει αυτά τα ερωτήματα, αντί να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το θάνατο τριών εργαζόμενων για να «νομιμοποιήσει» τα μέτρα που θα οδηγήσουν στην φτώχεια και τον αποκλεισμό εκατομμύρια εργαζόμενους αυτής της χώρας.

Εργαζόμενοι-ες ΥΠΠΟΤ

5/5/2010

"Το ΔΝΤ απέτυχε στην αποστολή του..."

2010-02-14T11:07:00.004+02:00

"Μισό αιώνα μετά την ίδρυσή του , είναι φανερό πως το ΔΝΤ απέτυχε στην αποστολή του. Δεν έκανε αυτό που υποτίθεται πως έπρεπε να κάνει- να παρέχει κεφάλαια σε χώρες που αντιμετώπιζαν οικονμική ύφεση, ώστε να καταστήσει την κάθε χώρα ικανή να επανέλθει σε ένα καθεστώς σχεδόν πλήρους απασχόλησης. (...) Το χειρότερο είναι ότι πολές απ΄πο τις πολιτικές που προωθησε το ΔΝΤ, και ιδιαίτερα η πρόοωρη απελευθέρωση των κεφαλαιαγορών , συνέβαλαν στην παγκόσμια στάθεια. Και από τη στιγμή που μια χώρα διερχόταν κρίση τα κεφάλαια και τα προγράμματα του ΔΝΤ όχι μόνο δεν κατάφερναν να σταθεροποιήσουν την κατάσταση, αλλά σε πολλές περιπτώσεις επιδείνωναν τα πράγματα , ιδιαίτερα για τους φτώχους".

("Η μεγάλη αυταπάτη" του κατόχου Νόμπελ Οικονομίας [2001], Joseph E. Stiglitz, από τις εκδόσεις Λιβάνη)

Φορολογία , μπάλα και πολεοδομία

2009-11-30T10:34:00.001+02:00

Το υπουργείο Οικονομικών κινείται στην κατεύθυνση της αλλαγής στη φορολογική κλίμακα των αθλητών από το 20% που είναι σήμερα στο 40% και σίγουρα στην κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης Οι ποδοσφαιριστές απαντούν δηλώνοντας πως δέχονται αύξηση της φορολογίας τους ως το 23% Οι αθλητές , όχι όλοι , σε μια εποχή κρίσης , εξασφαλίζουν , υψηλότατα συμβόλαια , και ταυτόχρονα έχουν τη δυνατότητα πρόσθετών εξόδων , από διαφημίσεις και χορηγούς. Εκτός των άλλων αποτελούν – όσοι τουλάχιστον δεν παίρνουν αναβολικά- πρότυπα για τους νέους ανθρώπους. Στην εποχή της κρίσης δεν μπορεί η ελίτ του αθλητικού συστήματος και κυρίως αυτοί που πρωταγωνιστούν στο ποδόσφαιρο, πρόεδροι, παράγοντες, διαμεσολαβητές, ποδοσφαιριστές, να μην έχουν αυξημένη οικονομική εισφορά, προς την κοινωνία, διότι από αυτή αντλούν τη δική τους αποδοχή και καταξίωση. Οι δημοφιλείς αθλητές , οι παίχτες της εθνικής ποδοσφαίρου και μπάσκετ είναι οι πρώτοι που καλούνται να συμμετέχουν σε αυτήν την άλλη εθνική υπόθεση της διάσωσης της οικονομίας αποδεικνύοντας πως για μια ακόμη φορά υπάρχει μια άλλη Ελλάδα.

Όμως το πρόβλημα του υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου , δεν είναι αθλητές , ή οι υδραυλικοί και οι ηλεκτρολόγοι, αλλά όσοι μένουν εκτός φορολογικού συστήματος, έχοντας τεράστια περιουσία που δεν δηλώνουν. Η έρευνα της Διεθνούς Διαφάνειας έδειξε πως η Ελλάδα στα θέματα διαφθορά έπεσε το 2009 στην 71η θέση , από τη 57η που κατείχε το 2008) και στην Ευρωζώνη, καταλαμβάνει την τελευταία θέση μαζί με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Αν δεν αντιμετωπίσει τη διαφθορά εκεί που παράγεται, τότε και αυτή η κυβέρνηση θα αποτύχει . Ένα πρώτο καλό παράδειγμα θα μπορούσε να είναι η παρέμβαση στις πολεοδομίες. Στον έλεγχο του συστήματος υπαλλήλων ,μικρών και μεγάλων εργολάβων. Σε συνεργασία με το υπουργείο εσωτερικών με την παρουσία της υπηρεσίας ειδικών ελέγχων ανά υπηρεσία , θα έδιναν σε όλους το μήνυμα, πως η κυβέρνηση δεν παίζει με τη διαφθορά.

Καφές με τον Πλάτωνα

2009-11-07T08:27:00.000+02:00

http://akadimia-platonos-istoria.blogspot.com/

"Υπήρχαν ήδη από την εποχή του ΠΛάτωνα σχολές που στόχευαν στην προηγμένη εκπαίδευση. Στην Αθήνα, ο αντίπαλος του Πλατωνα, ο Ισοκράτης, διηύθυνε ρητορική σχολή. Στην Κυρήνη υπήρχε μαθηματική σχολή με κεντρική μορφή το γεωμέτρη Εύδοξο. Η πυθαγόρεια μαθηματική/ θρησκευτική κοινότητα άκμασε στη Νότια Ιταλία. Σε ένα άλσος αφιερωμένο στον ήρωα Ακάδημο στις παρυχές της Αθήνα, ο Πλάτων ίδρυσε τη δική του σχολή που ήταν τυατόχρονα και ερευνητικό κέντρο. Απέκτησε σύντομα εξέχουσα θέση και λειτούργησε 900 χρόνια. Αναδείχτηκε έτσι στο μακροβιότερο <<πανεπιστήμιο>> που είναι γνωστό μέχρι σήμερα, υπερβαίνοντα σε μακροβιότητα ακόμα και σε Πανεπιστήμιο του Παρισιού.

Αναφέρατε την Ακαδημία σας, το όνομα της οποία χρησιμοποιούμε ακόμη συλλήβδην για τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Τι σας παρακίνησε στη δημιουργία της;

-Δύο πράγματα είχα κατά νου. Πρώτον, κατάλαβα ότι μετά το θάνατο του Σωκράτη οι νέοι στερήθηκαν την ευκαιρία που είχα εγώ να διδαχθούν φιλοσοφία από πρώτο χέρι. Η Ακαδημία αντιπροσώπευε την προσπάθειά μου να μεταβιβάσω ένα μέρος από όσα η καλή μου τύχη επέτρεψε να μάθω . Ήθελα να συνεχίσω το υψηλό έργου που είχε αρχίσει ο Σωκράτης συγκεντρώνοντας τους καλύτερους μαθηματικούς και φιλοσόφους. Επίσης, υπήρχε πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου η σκέψη ότι οι φιλόσοφοι εφόσον εκπαιδεύονταν κατάλληλα και αναλάμβαναν την εξουσία, θα μπορούσαν να θέσουν τέλος στα προβλήματα που ταλάνιζαν τις πόλεις της εποχής μου. Θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε την Ακαδημία αυτό που θα αποκαλούσατε σχολή πολιτικών επιστημών, εμμένω ωστόσο στην άποψη ότι η φιλοσοφική δαημοσύνη μπορεί να φανεί χρήσιμη στην προαγωγή της πολιτείας"

("Καφές με τον Πλάτωνα" του Donald R. Moor, από τις εκδόσεις Πατάκη, σε μετάφραση Δημήτρη Γ. Στεφανάκη, σελ. 113-115)

Από τη Μικρασία, ως και το Λυώνα

2009-11-06T14:06:00.000+02:00

"<<Από το Βόλο>>, συνεχίζει ο Νίκος Λαγός, <<με ναύλο βρεθήκαμε στην Πάτρα, η οικογένεια όμως έμειεν στο Βόλο. Ταξιδεύαμα όπου βρίσκαμε ναύλο. Παηγαίναμε και στην Κάρυστο και στην Άνδρο. Σ' ένα ταξίδι μας στην Κάρυστο μάθαμε για τη Νάξο. Στη Νάξο ήλθα με ναύλο και εδώ γνωρίσαμε τον έμπορο Μιχάλη Τριαντάφυλλο, έναν καλό και τίμιο έμπορο που μας φόρτωνε πατάτες για τον Πειραιά. Στον Πειραιά μας γνώρισε ο Νίκος Κουμερτάς, έμπορος της Κορώνου, και μας φόρτωσε με προορισμό το Λυώνα. Ο Κουμερτάς πάλι μας εγνώρισε στον έμπορο της Κωμιακής , το Μιχάλη Βιτζιλαίο και κάναμε φορτία από τον Απόλλωνα, πατάτες και κριεμμύδια για τον Πειραιά. "Μικρασιάτες Έλληνες πρόσφυγες στη Νάξου" του Αναστάσιου Ιακ. Ναυπλιώτη, από τις εκδόσεις Ιωλκός (σελ 300).
από το lyonas.blogspot.com

Πιάσε Μελωδία

2009-10-31T09:36:00.003+02:00

Βράδυ στο Γκάζι. Το μαγαζί παίζει Ζερβουδάκη, Χειμερινούς Κολυμβητές , Μάλαμα. Τα τραγούδια τους χάνονται στις αρχές της περασμένης δεκαετίας, παραπέμποντας στο Μελωδία. Ήταν Σεπτέμβριος του 1991 όταν ξεκινούσε στα 100 MHz, ένας εντελώς νέος σταθμός που έπαιζε μόνο μουσική και οι παραγωγοί του αμπελοφιλοσοφούσαν. "Ανοίξαμε δίπλα και σας περιμένουμε" ήταν το σποτάκι που έπαιζε ο Σκάι, όταν εξέπεμπε στους 100,4 . Ο Μελωδία ξεκινούσε με διευθυντή το Γ.Θαλασσινό και παραγωγούς από το Σκάι τον 902. Το στοίχημα του είναι να προβάλει …αλλά και να προστατέψει , όπως έδειξε η πορεία του, το καλό ελληνικό τραγούδι.

Αρχικά ο Γ. Αλαφούζος ήθελε να βγάλει ένα ποιοτικό ραδιοφωνικό σταθμό στα πρότυπα τους Τρίτου Προγράμματος και προόριζε για τη θέση του διευθυντή τον Ξαρχάκο . Τελικά όμως θα βγει ο Μελωδία στον αέρα, έχοντας ως σήμα τη μουσική ενός τραγουδιού του Θ.Μικρούτσικου σε ποίηση του Καβάφη, το “ Επέστρεφε”. Χρόνια μετά ο Μελωδία μπορεί να μην είναι στην κορυφή της ακροαματικότητας , όμως κυρίως, σε αυτή την εποχή του χυλού, μια αξιοπρεπή παρουσία, προσφέροντας στίχους και μουσικές που κάποτε τραγούδησες και κάποια στιγμή θα ξαναπείς. Εξακολουθεί να είναι το μουσικό υπόστρωμα των σχέσεων, η παρέα στην εξεταστική, το πρόσωπο που θα σε ακούσει χωρίς κατά ανάγκη να σου μιλήσει, και θα σου βάλει Τρύπες, Ξύλινα Σπαθιά, Τάνια Τσανακλίδου, τα δύσκολα της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, Κανά, Κατσιμίχα και Παντελή Θαλασσινό. Η λίστα δεν τελειώνει. Αλλά αν κάτι κρατιέται ακόμη στην ελληνική μουσική και δεν γίνεται τηλεοπτικός πολτός οφείλεται και στο Μελωδία στους παραγωγούς που εξακολουθούν να ψάχνουν σε δισκοθήκες.

Επειγόντως ένα νέο σχέδιο για το Αιγαίο

2009-08-30T12:54:00.003+03:00

Η Ικαρία είναι πλέον γνωστή για τα γλέντια, το ωραίο, αλλά και βαρύ της κρασί, τη μακροζωία των κατοίκων και τη ραθυμίας τους, αλλά και την έντονη αίσθηση ελευθερίας και αυτοτέλειας που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους της. Δεν είναι ευρέως γνωστή για τα ιαματικά της νέρα, τα οποία επιλέγουν να κάνουν συνήθως άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, στα Θέρμα , στην πηγή της Λευκάδας και τον Άγιο Κήρυκο. Είναι προφανές πως τα ιαματικά της Ικαρίας, θα μπορούσε να είναι ένας κινητήριος μοχλός για την τοπική κοινωνία, που θα λειτουργεί όλο το χρόνο.

Όμως κάθε χρονιά που περνάει τα πράγματα στο νησί χειροτερεύουν. Η επικοινωνία με το κέντρο είναι ένας δύσκολος αγώνας, αφού φέτος μόνο το "Νήσος Μύκονος" κάνοντας περίπου 7 ώρες συνδέει το κέντρο μόνο με τον Εύδηλο και αφού πρώτα περάσει από Πάρο και Νάξο, δεσμεύοντας έτσι θέσεις αυτοκινήτων. Ούτε λόγος για το "Μαρίνα" το οποίο το Σαββατοκύριακο της 22ης -23ης Αυγούστου κατάφερε να ξεκινήσει πρωί Σαββάτου και να φτάσει στον Άγιο Κήρυκο το πρωί της Κυριακής.

Κάπως έτσι αφήνονται τα νησιά στην τύχη τους. Διότι δεν έχει νόημα να πετούν πάνω από το νησί τα F16 με τους πιλότους, της Πολεμικής Αεροπορίας, γυρίζοντας πίσω τα τουρκικά μαχητικά, όταν το κράτος αποτυγχάνει να συνδέσει την Αθήνα με την Ικαρία.

Αυτό που χρειάζεται είναι μια άλλη αντίληψη, συνολικά για το Αιγαίο. Να κλειστούν , σε ένα δωμάτιο, για όσο χρειαστεί νέοι επιστήμονες, (οικονομολόγοι, γεωγράφοι, συγκοινωνιολόγοι, ανθρωπολόγοι , κοινωνιολόγοι, αρχιτέκτονες και όποιος άλλος θέλει ) και να καταλήξουν σε μια νέα πρόταση για το Αιγαίο, προφανώς με άξονα τον τουρισμό , αφού αυτό είναι μάλλον το βασικό προϊόν της χώρας. Η πρόταση αυτή να τεθεί σε μια μεγάλη διαβούλευση, και όλοι μαζί μια νέα πλειοψηφία, να καταλήξει σε επιμέρους προτάσεις για κάθε νησί έτσι ώστε και πάλι η θάλασσα από μειονέκτημα που εκλαμβάνεται από κυβερνήσεις , ακτοπλόους, εργολάβους, νταβατζήδες και πάσης φύσεως λάμογιο, να μετατραπεί και πάλι σε πλεονέκτημα για τη χώρα.

Ήδη ο δήμαρχος Τήλου με τον αγώνα του για το "μεταφορικό ισοδύναμο", δηλαδή την επιδότηση του ακτοπλοϊκού εισιτηρίου από το κράτος, δείχνει το δρόμο για μια άλλη λογική που θα ξαναφέρει πίσω τους κατοίκους ξανά στα νησιά , έχοντας όλο το χρόνο δουλειά.

Επαρχιώτες στην Ομόνοια

2009-06-15T11:33:00.004+03:00

Στα μέσα Απριλίου γράφαμε για σφαίρες πάνω από την πόλη με αφορμή ένα επεισόδιο τραυματισμού με πιστόλι στον Άγιο Νικόλαο, παρατηρώντας πως "η διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής είναι μια νέα πραγματικότητα, με την κοινωνία των 2/3 να γεννιέται και στη χώρα μας" και πως "οι αποκλεισμένοι , όμως καμιά φορά σαλτάρουν , σηκώνουν το πιστόλι και είτε στον ΟΑΕΔ, είτε στον Άγιο Νικόλαο και πυροβολούν".

Η Νέα Διακυβέρνηση έπρεπε να υποστεί μια μεγάλη ήττα στις ευρωεκλογές για να παρέμβει, αλλά και πάλι προς τη λάθος κατεύθυνση. Αποφάσισε να επενδύσει στο φόβο για τους μετανάστες προτείνοντας επιχειρήσεις σκούπα , στρατόπεδα μεταναστών και επελάσεις ξένων από τη χώρα. Από κοντά και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, προτείνοντας "καμία ανοχή στη λαθρομετανάστευση". Έτσι κυβέρνηση και αντιπολίτευση αισιοδοξούν πως θα χαϊδέψουν τα αυτά των ψηφοφόρων που μην αντέχοντας άλλο την απελπιστική κατάσταση με τους μετανάστες στην πόλη ψήφισαν μαζικά ΛΑΟΣ, την ίδια ώρα που τα αριστερά κόμματα υποκρίνονταν πως δεν υπήρχε πρόβλημα, φοβούμενοι ένα νέο πογκρόμ σε βάρος των ξένων.

Οφείλουμε να ξεχωρίσουμε τα προβλήματα. Όποιος θεωρεί πως το ζήτημα είναι και μόνο η "λαθρομετανάστευση" γρήγορα θα απογοητευτεί. Διότι η εγκληματικότητα, όσο και αν βρίσκει έκφραση και από τους μετανάστες που βρίσκονται στη χώρα , δεν έχει σύνορα, αλλά λειτουργεί ως μια πολυεθνική εταιρεία . Παράλληλα όσο χτίζουμε νέες πολυκατοικίες στο κέντρο της Αθήνας, καταστρέφοντας μονοκατοικίες και αδόμητους χώρους, τόσο εξαφανίζουμε την προοπτική αποσυμφόρησης της πόλης. Είμαστε ήδη πολλοί στο λεκανοπέδιο και οι ασύδοτοι εργολάβοι, υπό την προστασία του αρμόδιου υπουργείου, συνεχίζουν να κερδοσκοπούν σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

"Οι λύσεις που βασίζονται μόνο στη μεγαλύτερη εμπλοκή της αστυνομίας ή του στρατού συγκαλύπτουν συχνά την αποποίηση των πολιτικών ευθυνών" γράφει ο δημοσιογράφος Misha Glenny στο "MC Mafia. Έγκλημα χωρίς σύνορα" (Εκδόσεις Πάπυρος) Τις προωθούν ανέμπνευστοι πολιτικοί που τους λείπει είτε το όραμα , είτε το ενδιαφέρον να αντιμετωπίσουν τις τεράστιες διαρθρωτικές ανισότητες της παγκόσμιας οικονομίας πάνω στις οποίες ευδοκιμεί το έγκλημα και η αστάθεια" συνεχίζει και καταλήγει συμπερασματικά: "Μετά την αλλαγή της χιλιετίας", "η εχθρότητα των ΗΠΑ, η ανεπάρκεια της ΕΕ, ο κυνισμός της Ρωσίας και η αδιαφορία της Κίνας, συνδυάστηκαν με την υπέρμετρη φιλοδοξία της Κίνας και της Ινδίας, σηματοδοτώντας τη μεγάλη άνθιση τόσο των παγκόσμιων επιχειρήσεων, όσο και του υπερεθνικού οργανωμένου εγκλήματος" .

Σφαίρες πάνω από την πόλη

2009-04-21T09:10:00.000+03:00

Σάββατο της Ανάστασης σε ιδιωτική κλινική παίδων στο κέντρο της Αθήνας στον Άγιο Νικόλαο στην οδό Αχαρνών. Περίπου μισή ώρα πριν το Χριστός Ανέστη στην είσοδο της κλινικής επικρατεί μια μικρή αναταραχή. Ένας Αλβανός μετανάστης μεταφέρει με το αυτοκίνητό του έναν τραυματισμένο Πακιστανό ηλικίας κάτω των 30. Τον είχε πυροβολήσει από κοντά , σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ένας άλλος Αλβανός. Στο στομάχι του Πακιστανού υπάρχουν δύο σφαίρες , ο αντίχειρας του είναι ελαφρώς καμένος από τον πυροβολισμό, ενώ έχει κάνει και χρήση κοκαΐνης.

Η αστυνομία έρχεται σχεδόν άμεσα, ενώ από την κλινική ζητούν ασθενόφορο του ΕΚΑΒ για να μεταφερθεί ο άτυχος άνθρωπος. Ένας παιδοχειρουργός από πάνω του , στο ιατρείο, αντιμετωπίζοντας το περιστατικό. Πρώτα φτάνει ένα περιπολικό, μετά δύο άνδρες της ασφάλειας, ένας με παπάκι , και ένας με μηχανή, ο οποίος βγάζοντας το κράνος φοράει κουκούλα. Ακολουθεί το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ μέσα σε ένα διάστημα 8 λεπτών και ο τραυματισμένος άνθρωπος μεταφέρεται σε εφημερεύον νοσοκομείο.

Η συγκεκριμένη κλινική αν και είναι για παιδιά αντιμετωπίζει κάθε μήνα περίπου 3-4 περιστατικά τραυματισμών με μαχαίρια , ενώ πιο σπάνια πυροβολισμούς. «Όταν ήρθαμε υπήρχαν εδώ 40 ελληνικές οικογένειες , τώρα είναι ελάχιστες» λέει ένας από τους εργαζόμενους. Ένας άλλος παριστάμενος δηλώνει πως είναι υπέρ της θανατικής ποινής και ο πρωτος συμπληρώνει πως δεν αντέχει να βλέπει τους πολιτικούς στα παράθυρα.

Η γειτονιά του Αγίου Νικολάου , δίπλα σε εκείνη του Αγίου Παντελεήμονα και δεν έχει δείχνει να γιορτάζει. Οι άνθρωποι εκεί ζουν σε πολυκατοικίες η μία πάνω στην άλλη άνθρωποι από άλλες χώρες, με άλλες αντιλήψεις και κουλτούρες για τη ζωή . Οι δρόμοι είναι υποφωτισμένοι, με αυτό το άρρωστο κίτρινο φως , η Αχαρνών είναι ένας δρόμος τρέλας με δεκάδες οχήματα που πηγαινοέρχονται καθημερινά. Υπάρχουν ωραία μπακάλικα με τρόφιμα από τις ανατολικές και τις αραβικές χώρες, αλλά και άνδρες που με ένα μπουκάλι μπύρα , κάθονται έξω από τις πολυκατοικίες και πίνουν. Από παντού ξεπηδάει ο φόβος, η ανασφάλεια. Οι άνδρες της ασφάλειας με τα πολιτικά και ο τραυματισμένος παραπέμπουν σε σκηνές από αστυνομικές ταινίες της δεκαετίας του 70 για τη Νέα Υόρκη.

Η διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής είναι μια νέα πραγματικότητα, με την κοινωνία των 2/3 να γεννιέται και στη χώρα μας. Οι αποκλεισμένοι , όμως καμιά φορά σαλτάρουν , σηκώνουν το πιστόλι και είτε στον ΟΑΕΔ, είτε στον Άγιο Νικόλαο και πυροβολούν. Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα η κυβέρνηση , αντί για θεραπεία προτείνει καταστολή και δημιουργεί γκέτο . Η Ομόνοια, τα Πατήσια η Κυψέλη εξελίσσονται σε άλλες χώρες Η κουλτούρα της αντιπαροχής του θείου Καραμανλή έβαλε τα θεμέλια για το τέρας που τώρα θεριεύει. Η οικονομική ανέχεια σήμερα βάζει το φιτίλι. Και έτσι οι γειτονιές πεθαίνουν, διότι γι αυτές αποφασίζουν άνθρωποι που ζούνε στα Νότια ή τα Βόρεια Προάστια, είτε από αδιαφορία είτε από στρατηγική επιλογή.

Η συνέντευξη Τσίπρα στην τηλεόραση του Σκάι

2009-03-28T19:27:00.000+02:00

Εκπομπή "Χρηματιστήριο των media" (28.03.2009)

Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας. Μέσα σε αυτό το κλίμα της απόλυτης αβεβαιότητας που κυριαρχεί και στη διεθνή πολιτική σκηνή, αλλά και στην εγχώρια, σε ένα πράγμα συμφωνούν όλοι: η εποχή είναι βαθιά πολιτική. Γι' αυτό κι εμείς δίνουμε σήμερα βήμα, σε έναν πολιτικό και μάλιστα σε ένα πολιτικό Αρχηγό.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ακριβώς. Νυχτερινός επισκέπτης λοιπόν απόψε στο «Χρηματιστήριο των Media» ο Αλέξης Τσίπρας ο Πρόεδρος του Συνασπισμού.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Εμείς ευχαριστούμε πολύ για το ξενύχτι.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Θα δούμε αν θα πείτε ευχαριστώ και στο τέλος, γιατί ανεβαίνουμε στο ρινγκ τώρα.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Σημασία έχει τι θα πουν οι τηλεθεατές, αν το ευχαριστηθούν. Εγώ τι να πω; Εγώ δεν είναι για να ευχαριστιέμαι τις συζητήσεις, οι δημοσιογράφοι δεν είναι για να χαϊδεύουν τα αυτιά των πολιτικών είναι για να συγκρούονται μαζί τους.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Αυτό σημαίνει ότι εσείς εξ ορισμού δεν αποδέχεστε ότι οι δημοσιογράφοι με τους πολιτικούς έχουν υπόγειους διαύλους επικοινωνίας, όπως πολλοί έχουν την αίσθηση από τον κόσμο, κ. Τσίπρα;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Λέω τι θα έπρεπε να συμβαίνει. Τώρα, από εκεί και πέρα εσείς ξέρετε καλύτερα από εμένα τι συμβαίνει ακριβώς.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Εντάξει, υπάρχει διαπλοκή δημοσιογράφων και πολιτικών. Σιγά. Θέλω να πω ότι είναι ένα γεγονός. Υπάρχουν δημοσιογράφοι οι οποίοι αμείβονται ως σύμβουλοι χωρίς να φαίνονται μέσω εταιρειών των συζύγων τους κλπ., από πολιτικούς, αυτό δεν είναι καινούργιο.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Καθόλου καινούργιο δεν είναι. Όπως επίσης καθόλου καινούργιο δεν είναι το ότι η διαπλοκή στη χώρα μας, είναι κάτι, το οποίο είναι άρρηκτα συνυφασμένο με τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Αλλά είναι μια άλλη κουβέντα αυτή, αλλά ίσως την κάνουμε κάποια άλλη στιγμή.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Γιατί να μην ξεκινήσουμε με τη διαπλοκή;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι βεβαίως εμένα δεν με ενοχλεί καθόλου.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Γιατί το ’89 αν δεν κάνω λάθος στυλοβάτης του σημερινού απαράδεκτου καθεστώτος ήταν ο ενιαίος Συνασπισμός. Ψήφισε για την ιδιωτική τηλεόραση μη κρατική τότε, με συνοπτικές διαδικασίες και εδώ είναι τα αποτελέσματα.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Μετά τις 12 τη νύχτα αγριεύει λίγο ο Βασίλης!
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ίσως δεν έχει άδικο να αγριεύει. Ήμουν 16 χρονών τότε ξέρετε και θυμάμαι ότι μια από τις επιλογές που είχε μεγάλη κριτική ο Συνασπισμός, ο ενιαίος Συνασπισμός τότε μιλάμε για τη σύμπραξη Κομμουνιστικού Κόμματος και Ελληνικής Αριστεράς που δημιούργησε το μετέπειτα Συνασπισμό, που ξαναδιασπάστηκε στην πορεία. Ήταν η συμμετοχή του Συνασπισμού στη συγκυβέρνηση τότε με την πρωθυπουργία του Τζαννή Τζαννετάκη και το δεύτερο ήταν αυτό.
Ξέρετε νομίζω ότι η πολιτική ζωή του τόπου μετά το ’89 άλλαξε πάρα πολύ, κυρίως εξ αιτίας αυτού του γεγονότος δηλαδή της ίδρυσης της ελεύθερης τηλεόρασης -την είπαν τότε;- της ιδιωτικής τηλεόρασης. Βεβαίως όχι ότι δεν υπήρχε και πιο πριν η διαπλοκή. Πριν έπαιζαν πολύ μεγάλο ρόλο τα εκδοτικά συγκροτήματα. Αλλά με τη δυνατότητα των συχνοτήτων σε ιδιώτες, νομίζω ότι άλλαξε τελείως το παιχνίδι.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Διευρύνθηκαν και τα όρια επιρροής των Μέσων Ενημέρωσης
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Άλλαξε το παιχνίδι, διευρύνθηκαν τα όρια επιρροής, σήμερα βλέπουμε ότι ο γραπτός Τύπος περνάει μια πολύ μεγάλη κρίση, λίγοι πλέον διαβάζουν εφημερίδες, οι περισσότεροι ενημερώνονται από το ραδιόφωνο, από το Internet που είναι ένα νέο μέσο με πολύ μεγάλη δυναμική και από την τηλεόραση.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Αυτό δημιούργησε και νέα δεδομένα και για τους πολιτικούς.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Βεβαίως. Πλέον ακόμη και ο πολιτικός λόγος έγινε τηλεοπτικός πολιτικός λόγος.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Βέβαια.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Έχουμε μπει στη λογική της ατάκας, το οποίο καμία φορά ακουμπάει όλους μας ανεξαρτήτως προθέσεων. Διότι σκέφτεται ο πολιτικός όταν βγαίνει να κάνει δηλώσεις, ότι 15 δευτερόλεπτα θα παίξουν το βράδυ στις ειδήσεις, προσπαθεί να συμπυκνώσει το λόγο του στα 15 αυτά δευτερόλεπτα.
Σας έλεγα όμως ότι το μεγάλο πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι ακόμη και σήμερα οι Κυβερνήσεις προσπαθούν να κρατάνε αυτή τη σχέση και να έχουν αυτή τη διασύνδεση με τα συγκροτήματα του Τύπου και των ηλεκτρονικών Μέσων Ενημέρωσης κυρίως, μέσα από το παιχνίδι της αδειοδότησης, το οποίο είναι εξαιρετικά σκανδαλώδες κατά την εκτίμησή μου.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Μέσα από την ομηρία της μη αδειοδότησης, για την ακρίβεια.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Βέβαια. Οι συχνότητες οι τηλεοπτικές και οι ραδιοφωνικές είναι δημόσιο αγαθό και θα έπρεπε με ένα τρόπο αυτό το δημόσιο αγαθό να το μοιράζει με Δίκαιο τρόπο το κράτος και όχι να το δίνει αντιπαροχή, ή να το κρατάει ως μέσο εκβιασμού με τους διάφορους καναλάρχες, ή μιντιάρχες ας το πω έτσι.
Είναι ζητήματα πολύ σημαντικά και πρέπει να ανοίξει κάποια στιγμή αυτή η συζήτηση, γιατί αφορούν την ουσία και το περιεχόμενο της Δημοκρατίας, όπως κι άλλα ζητήματα που καμιά φορά τίθενται από τη δική σας συχνότητα που αφορούν τα ποσοστά των φοροελαφρύνσεων στο 2% για τους εκδότες κι άλλα ζητήματα.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Έχετε έρθει διαβασμένος! Είστε υπέρ ή κατά; Για το ’89 δεν μου απαντήσατε, είναι περιγραφικός ο λόγος πέρα από το αν έχετε κάνει λάθος ή όχι ως Κόμμα.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ήταν και 16 χρονών τότε.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Νομίζω ότι η απάντησή μου ήταν σαφέστατη. Θα έπρεπε όμως να σκεφτούμε ότι οι πολιτικές δυνάμεις και λάθη κάνουν και επιλογές κρίσιμες όταν καλούνται να τις πάρουν πρέπει να τις πάρουν, αλλά πρέπει να δούμε ότι οι πολιτικές δυνάμεις εξελίσσονται.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ωριμάζουν όμως κ. Τσίπρα;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ωριμάζουν. Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς το Κόμμα το οποίο ηγούμαι ο Συνασπισμός, σε σχέση με το Συνασπισμό του ’89 δεν έχει καμία σχέση σήμερα. Εδώ πολλοί μας κατηγορούν ότι δεν έχει καμία σχέση με αυτό που ήταν πριν 4 χρόνια!
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι αυτό είναι μια από τις βασικές κατηγορίες που δέχεστε.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αυτό είναι ένα στοιχείο υγείας. Με ποια έννοια στοιχείο υγείας: διότι τα Κόμματα δεν είναι σε καμία γυάλα κλεισμένα. Τα Κόμματα εξελίσσονται και τα Κόμματα πρέπει να αφουγκράζονται τις διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στην κοινωνία.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι αλλά αυτή η εξέλιξη πρέπει να έχει και κάποια χαρακτηριστικά τα οποία να μεταδίδουν την αίσθηση στους πολίτες, ότι πρόκειται για μια εξέλιξη θετική προς τα συμφέροντα των πολλών.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Τα Κόμματα κρίνονται και όλοι κρινόμαστε.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Το λέω αυτό γιατί είπατε έχει ωριμάσει σε αυτά τα χρόνια ο Συνασπισμός. Ωστόσο αυτή για παράδειγμα τη στιγμή που είναι μια εξαιρετικά δύσκολη και σύνθετη συγκυρία, που έχει φέρει σε αμηχανία τις Κυβερνήσεις όλου του κόσμου και μιλώ για την οικονομική κρίση, εδώ στο Κόμμα σας βλέπουμε να υπάρχουν πάλι εσωτερικές εντάσεις, αντιπαραθέσεις, διαψηφισμοί για το αν θα πρέπει η μία ή η άλλη ιδέα, ή το ένα ή το άλλο ρεύμα να κυριαρχήσουν. Μήπως αυτό έρχεται σε μια αναντιστοιχία με την αγωνία των πολιτών;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Θα σας πω. Κατ' αρχάς αυτό δεν έχει να κάνει καθόλου με την οικονομική κρίση. Η οικονομική κρίση είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός που λαμβάνει χώρα, κατά την εκτίμησή μας δεν είναι ένα φυσικό φαινόμενο, είναι δομική κρίση του συστήματος ανάπτυξης και οικονομίας που θεωρήθηκε ως μονόδρομος από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 και μετά του νεοφιλελεύθερου συστήματος, του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού ας το πω έτσι.
Αλλά εμείς είμαστε ένας πολιτικός χώρος που φροντίσαμε –ο μόνος στη χώρα- μεσούσης της κρίσης και λαμβάνοντας τα νέα στοιχεία της κρίσης υπόψη, να παράξουμε πρόγραμμα και έχουμε θέσεις και προτάσεις και θα ήταν ευχής έργο κάποια στιγμή ο διάλογος ο πολιτικός να γίνεται επί προγραμματικών θέσεων και για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Τώρα έρχομαι στο δεύτερο σκέλος του ερωτήματός σας. Ο Συνασπισμός είναι ένα πολιτικό Κόμμα που εισήγαγε στην πολιτική ζωή την εσωκομματική δημοκρατία και αυτό έχει ένα κόστος, ξέρετε. Πιστεύετε ότι στα άλλα Κόμματα δεν υπάρχουν και συγκρούσεις και διαφωνίες και διαφορετικές απόψεις; Υπάρχουν, και σε μεγάλο βαθμό δεν αντιστοιχούν και σε πολιτικά ρεύματα σκέψης, αλλά σε ιδιοτελείς αναφορές.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Αυτό είναι αλήθεια.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Σε προσπάθεια ο καθένας να πάρει την καρέκλα του άλλου.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Οικογενειακές ιστορίες!
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ακόμη χειρότερα. Εμείς εισαγάγαμε αυτή την πλατιά εσωκομματική δημοκρατία και είπαμε ότι τις διαφωνίες μας και τις διαφορές μας τις πολιτικές, στο βαθμό που είναι πολιτικές, δεν θα τις κρύβουμε κάτω από το χαλί και θα έχουμε και τάσεις στο εσωτερικό μας, συγκροτημένες τάσεις, ρεύματα σκέψης.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι – ναι έχετε θεσμοθετήσει τις τάσεις.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Δεν κάνουμε Κεντρικές Επιτροπές κλειστές όπως κάνει το Κομμουνιστικό Κόμμα που βγάζει τα Μέσα Ενημέρωσης απ' έξω για να συζητούν και να τσακώνονται χωρίς τα φώτα της δημοσιότητας, ούτε τα Συνέδριά μας τα κάνουμε εν κρυπτώ και ταυτόχρονα δημοσιοποιούμε κι αυτές τις ιδέες και η αντιπαράθεση η εσωκομματική γίνεται και δημόσια και μπορεί να έχουν άποψη γι' αυτήν και μη μέλη του Κόμματος.
Σε αυτή την κρίσιμη φάση υπήρχαν και υπάρχουν πολύ σημαντικά διακυβεύματα για το χώρο της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς, τα οποία τα συζητάμε δημόσια και αν θέλετε κάναμε και μια πολύ σημαντική διαδικασία για την ανάδειξη του ευρωψηφοδελτίου, η οποία κατά τη γνώμη μου αποτελεί ένα πρότυπο λειτουργίας για τα σύγχρονα Κόμματα και όχι μονάχα της Αριστεράς. Διότι η εσωκομματική δημοκρατία στα Κόμματα, είναι στοιχείο της δημοκρατίας του πολιτικού μας συστήματος.
Διότι αν ένα Κόμμα δεν είναι δημοκρατικό και δεν λειτουργεί δημοκρατικά, αυτό νομίζω ότι αποτελεί πρόβλημα συνολικά για το πολιτικό σύστημα. Και εμείς τι είπαμε; Είπαμε ότι την ευρωλίστα, όπου είναι μια λίστα όπου ο πρώτος, ο δεύτερος, ο τρίτος, ο τέταρτος έχουν τη δυνατότητα εκλογής, ενώ οι παρακάτω δεν έχουν. Δεν σταυρώνει ο πολίτης δηλαδή, είναι επιλογή που γίνεται από το Κόμμα.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Αντιστοιχεί στα ποσοστά που θα πάρει το Κόμμα.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Είπαμε αυτό να μην είναι το ρουσφετάκι του Προέδρου προς τα στελέχη της εμπιστοσύνης του, αλλά να είναι μια επιλογή που θα γίνει πλατιά από τα μέλη. Και μαζεύτηκαν 13.000 μέλη και ψήφισαν στο Συνασπισμό. Αυτό δημιούργησε εντάσεις. Είναι λογικό. Όμως θεωρώ πολύ καλύτερο το να πληρώνουμε αυτό το κόστος της δημοκρατίας, παρά να κουκουλώνουμε τα προβλήματα και να λειτουργούμε με ένα τρόπο ο οποίος δεν είναι δημοκρατικός.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν ξέρω όμως αν έχετε ένα πετυχημένο στέλεχος στην ευρωβουλή γιατί να το αλλάξετε; Απλά και μόνο για να δείξετε ότι θέλετε να καθιερώσετε το διάλογο και τη δυνατότητα του πολίτη;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Γιατί, για να το συνδέσω εγώ και με την προηγούμενη κουβέντα, η άποψη που μπορεί να έχει ο ψηφοφόρος που συμμετείχε σε αυτή τη διαδικασία από τι κριτήρια διαμορφώνεται; Θέλω να πω αυτή η δημοκρατική διαδικασία τελικά καταλήγει και σε ένα δημοκρατικό αποτέλεσμα; Διότι μπορεί ένας άνθρωπος ο οποίος είναι αγαπημένος των Μέσων Ενημέρωσης να μπορεί να αποσπάσει με μεγαλύτερη ευκολία πολύ θετικές γνώμες.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ναι σε αυτό έχετε δίκιο.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και ένας άλλος ο οποίος κάνει μεγάλο έργο να έχει αδικηθεί.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αλλά αυτό είναι το ελάττωμα της δημοκρατίας αν θέλετε, στην εποχή μας. Αυτό ισχύει όχι μονάχα για μια εσωκομματική διαδικασία, ισχύει και για το αποτέλεσμα των εκλογών.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Για τα πάντα.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Για το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών, όπου ένας πιο δημοφιλής ή ένας υποψήφιος Δήμαρχος που παίζεται πιο πολύ από τα Μέσα Ενημέρωσης έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να εκλεγεί. Αυτό ξέρετε είναι δύσκολο να το αποφύγουμε, σε μεγάλο βαθμό πάντως αυτό για το οποίο κατηγορούμαστε σήμερα είναι όχι για το ότι επηρεάζουν τα αποτελέσματα των εσωκομματικών μας διαδικασιών τα Μέσα Ενημέρωσης, αλλά για το αντίστροφο κατηγορούμαστε ότι τα μέλη ψηφίζουν με κριτήρια εσωκομματικά και όχι με κριτήρια κοινωνίας.
Σε κάθε περίπτωση όμως αυτό δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Και θεωρώ προτιμότερο η συζήτηση και σε άλλα ζητήματα, σε ζητήματα που θα κληθούμε να πάρουμε πολύ κρίσιμες αποφάσεις στο μέλλον γιατί ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς το πιστεύω βαθιά, το επόμενο διάστημα θα κληθεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις. Εγώ πιστεύω βαθιά στη δημοκρατία, παρά τα ελαττώματά της.
Στη δημοκρατία των μελών εννοώ, διότι δεν έχει το ίδιο δικαίωμα για παράδειγμα ο κ. Κουφόπουλος που είναι μέλος του Κόμματός μας να ‘ρθεί και να αποφασίσει και να ψηφίσει για τις επιλογές του Κόμματός μας, γιατί δεν θα είχαν και νόημα τα κομματικά μέλη και γινόμασταν όλοι φίλοι και θα ψήφιζε όλη η κοινωνία.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Από πού αντλείτε κ. Τσίπρα την πίστη ότι το Κόμμα σας θα διαδραματίσει ένα καθοριστικό ρόλο το επόμενο διάστημα; Γιατί βλέπουμε όλο το τελευταίο διάστημα στις δημοσκοπήσεις να πέφτουν τα ποσοστά. Δηλαδή κάποια στιγμή επί των ημερών σας έγινε μια έκρηξη στα ποσοστά σας, η οποία βεβαίως δεν μετρήθηκε στην κάλπη και στη συνέχεια έχουμε μια πτώση. Αυτή την θεωρείτε αναμενόμενη;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Τα ποσοστά τα δημοσκοπικά και οι δημοσκοπήσεις είναι φωτογραφίες της στιγμής που περιγράφουν τάσεις, όμως πολύ σωστά είπατε, εμείς έχουμε να συγκριθούμε με τα προηγούμενα εκλογικά μας ποσοστά και εκεί που θα μετρηθεί η δυναμική μας θα είναι στις 6 Ιουνίου σίγουρα που έχουμε ευρωεκλογές..
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Είναι βέβαια μια εκλογική διαδικασία που ευνοεί τα μικρότερα κόμματα, όχι τα κόμματα εξουσίας εννοώ..
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Παρ’ όλα αυτά είναι κάλπη.. Έστω, θα συγκριθούν με τ’ αντίστοιχα ευρωεκλογικά μας αποτελέσματα κι εμείς κι οι άλλες πολιτικές δυνάμεις.
Θέλω να σας πω όμως ότι αντλώ αυτή τη σιγουριά από την εκτίμηση των πραγμάτων και από τις τάσεις που διαμορφώνονται κι από την όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων και από το γεγονός ότι η Αριστερά όλη την προηγούμενη 20ετία επιτρέψτε μου να σας πω βρέθηκε στο καναβάτσο, ενώ σήμερα βρέθηκε nock out μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού και την κυριαρχία την ιδεολογική του νεοφιλελευθερισμού και αυτού του συστήματος οικονομίας που θεοποίησε τις αγορές, θεοποίησε το Χρηματιστήριο, θεοποίησε το κέρδος, τον ατομισμό αν θέλετε, ενώ η κρίση αυτή που έχουμε μπροστά μας, η οικονομική και η κοινωνική, επαναφέρουν βασικές θεμελιώδεις αξίες και ιδεολογικές αναφορές της Αριστεράς στο προσκήνιο.
Διότι για ν’ αντιμετωπίσουμε την κρίση χρειαζόμαστε σήμερα μια κοινωνία που θα στρέφεται περισσότερο προς την αλληλεγγύη, χρειαζόμαστε ένα πιο ισχυρό δημόσιο χώρο, χρειαζόμαστε αν θέλετε μια συντονισμένη παρέμβαση του κράτους στην οικονομία, όχι κρατισμό, άλλο πράγμα ο κρατισμός κι ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης και λειτουργίας της οικονομίας διότι αυτό που είχαμε τόσα χρόνια έχει αποτύχει. Άρα πρέπει να γυρίσουμε στην οικονομία των αναγκών…
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Πέρασαν 5 χρόνια και τώρα η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στη δίνη του θορύβου που προκάλεσε η δήλωση…
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κούρασαν αυτά τα 5 χρόνια τους πολίτες όμως φαντάζομαι, γιατί οι Πρωθυπουργός για να κουραστεί πρέπει να δουλέψει κιόλας…
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Παρ’ όλα αυτά βέβαια το αντεπιχείρημα που λένε τα κυβερνητικά στελέχη είναι ότι τουλάχιστον σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις ο Πρωθυπουργός φαίνεται να έχει κουράσει λιγότερο την κοινή γνώμη απ’ ό,τι το κόμμα του.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αυτό συμβαίνει πάντα όμως.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και αντιστοίχως ο κόσμος πρέπει να έχει μεγαλύτερη διάθεση αναμονής για το ΠΑΣΟΚ παρά για την ηγεσία του.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Πάντως να θυμηθούμε ότι αυτό συνέβαινε κατά κόρον την περίοδο της διακυβέρνησης Σημίτη όπου όλοι έλεγαν ότι ο λαός θέλει μια κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με Πρωθυπουργό τον Σημίτη αν θυμάστε. Μόνο που τελικά κρίνονται τα κόμματα, παίζουν ρόλο τα πρόσωπα βεβαίως, εκτιμώ παρά το γεγονός που σας είπα ότι για να κουραστεί ο Πρωθυπουργός θα έπρεπε να έχει εργαστεί σκληρά για τη χώρα, εκτιμώ παρ’ όλα αυτά ότι ο Πρωθυπουργός και το προφίλ του και η δημοτικότητά του είναι ένα ισχυρό χαρτί για την Νέα Δημοκρατία αλλά είναι το μόνο που της έχει απομείνει.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Και δεν έχει τίποτε άλλο να δώσει;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Η Νέα Δημοκρατία; Νομίζω ότι αυτό δεν θα περίμενε κανείς να το ακούσει μόνο από μένα, είναι μια κοινή εκτίμηση πια. Το πρόβλημα όμως είναι ότι δε φαίνεται να υπάρχει –αυτό το λένε και οι ψηφοφόροι και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ0- εναλλακτική και από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Αυτό είναι θέμα προσώπου ή θέμα πολιτικών;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Είναι θέμα πολιτικής, αυτό σας λέω, δεν είναι θέμα προσώπων. Είναι θέμα πολιτικής. Έχουμε μια κυβέρνηση η οποία σε περίοδο κρίσης που ό,τι και να πει κανείς σε μεγάλο βαθμό δεν μπορεί οι πολιτικές σου να μην έχουν ευθύνη για την κρίση, είσαι 5 χρόνια στην διακυβέρνηση του τόπου, 5 χρόνια όπου είχαμε ανάπτυξη κι όχι ύφεση οικονομική. Όπως και τα προηγούμενα χρόνια με την διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επί Σημίτη. Είχαμε ανάπτυξη.
Όλα αυτά τα χρόνια δεν συσσωρεύθηκε κάποιος κοινωνικός πλούτος προκειμένου σήμερα που έχουμε πρόβλημα να μπορέσουμε να στηριχθούμε σ’ αυτόν για ν’ αντιμετωπίσουμε την κρίση. Και βλέπουμε ότι όλα αυτά τα χρόνια διευρύνθηκαν οι κοινωνικές ανισότητες, όλα αυτά τα χρόνια δεν είδαμε κάτι ουσιαστικό να συμβαίνει στην καθημερινότητα και στη ζωή μας, αντιθέτως είδαμε το δημόσιο σχολείο να γίνεται χειρότερο, τα δημόσια νοσοκομεία να είναι σήμερα έτοιμα να καταρρεύσουν…
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Να τα συζητήσουμε αυτά ένα-ένα…
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Για να τελειώσω πάντως τον συλλογισμό μου για να τα πάμε ένα-ένα, σήμερα απαιτείται μια ριζική στροφή στις πολιτικές που ακολουθήθηκαν και επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη και την πενταετία της Νέας Δημοκρατίας. Και δεν φαίνεται ούτε το ένα κόμμα ούτε το άλλο έτοιμα να παραδεχθούν την αποτυχία των πολιτικών τους επιλογών και να πουν «εμείς, όχι η Αριστερά, εμείς θα στρίψουμε το τιμόνι». Κανένας δεν το λέει αυτό.
Είναι σα να είμαστε σ’ ένα καράβι που να έχει μπροστά του ένα παγόβουνο και να πάει να πέσει στο παγόβουνο και να μας λένε «κοιτάξτε, πηγαίνουμε με 35 κόμβους, εγώ σας εγγυώμαι ότι θα πάμε ότι θα πάμε με 30, με 28 κόμβους». Το θέμα είναι να στρίψουμε το καράβι, να μην πέσουμε στο παγόβουνο.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Αλλά ούτε κι εσείς δεν δείχνετε να έχετε την δυναμική να στρίψετε και ορισμένοι ενδεχομένως και στο κόμμα σας να λένε ότι έχετε κουράσει.. Το έχετε σκεφτεί αυτό;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αυτό θα κριθεί από τους πολίτες. Βεβαίως και το έχω σκεφθεί. Κοιτάξτε, εμείς είναι βέβαιο ότι αν έχουμε κουράσει για κάτι είναι η επιμονή μας να λέμε ότι πρέπει να στρίψει το καράβι. Και πρέπει να στρίψει προς τ’ αριστερά το καράβι..
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Προς ποια κατεύθυνση είναι το ζητούμενο. Δηλαδή είπατε πριν για παράδειγμα για τον ρόλο του κράτους, έτσι; Μια συζήτηση η οποία έχει ανοίξει σ’ όλο τον κόσμο τώρα.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Και με περίεργους όρους έχει ανοίξει. Δηλαδή βλέπουμε ξαφνικά σήμερα όλους εκείνους που έμειναν στην οικονομία της αγοράς να μιλούν με μεγάλη ευκολία για κρατικοποίηση ακόμα και Τραπεζών. Αλλά ξέρετε τι είδους κρατικοποιήσεις είναι αυτές; Έχουμε φτάσει να βρισκόμαστε σ’ ένα περίεργο φαινόμενο. Θα έλεγε κανείς ότι είμαστε μπροστά στον σοσιαλισμό των πλουσίων.. Γιατί το να κοινωνικοποιείς τις ζημιές δεν είναι κάτι το φοβερό. Κάνεις κρατικές τις ζημιές των Τραπεζών καθαρίζεις την Τράπεζα και τους την ξαναδίνεις, όπως κάναμε με την Ολυμπιακή. Πήραμε όλο το χρέος εμείς, την κάναμε καθαρή, έρχεται ένας «σωτήρας» και την αγοράζει. Προφανώς θα την αγοράσει.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, αλλά για να μπορεί να αρθρώσει κανείς μια ρεαλιστική πρόταση πρέπει να παραδεχτεί τα δεδομένα. Τα δεδομένα ας πούμε στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ γνωστά και σαφή. Υπάρχει ένας δημόσιος τομέας ο οποίος έχει ανοίξει ως εκεί που δεν παίρνει…
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κακώς. Λέω ότι θα μπορούσε ο δημόσιος τομέας αν δεν ήταν και το κράτος, αυτό που ονομάζουμε κράτος αν δεν ήταν ένα κομματικό κράτος που κάθε φορά που έχουμε προεκλογική περίοδο τα δυο κόμματα εξουσίας κάνουν τους ρουσφετολογικές τους προσλήψεις όχι εκεί που έχει ανάγκη η κοινωνία….
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ο συνδικαλισμός έχει ευθύνη κ. Τσίπρα όλα τα τελευταία χρόνια για την κατάσταση του κράτους σήμερα;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Στον βαθμό που και αυτός είναι κομματικοκρατούμενος βεβαίως έχει ευθύνη στον βαθμό που και το συνδικαλιστικό κίνημα δεν κοιτάζει τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων, αλλά το πώς οι αρχισυνδικαλιστές θα γίνουν Υπουργοί και βουλευτές, βεβαίως κι έχει ευθύνη. Εγώ όταν προεκλέχθηκα Πρόεδρος του Συνασπισμού έκανα κάτι το οποίο δεν τολμούσαν και δεν τολμούν πολλοί: συγκρούστηκα, όχι πρώτα και κύρια με τους Υπουργούς της κυβέρνησης και με τον Πρωθυπουργό, συγκρούστηκα τότε και σε προσωπικό επίπεδο –δεν μου αρέσει να συγκρούομαι σε προσωπικό επίπεδο αλλά κάτι συμβόλιζε αυτό- με τον Πρόεδρο της ΓΣΕΕ για την υπογραφή της συλλογικής σύμβασης για 1 ευρώ αύξηση την ημέρα.
Ενώ ήξερα πάρα πολύ καλά και ξέραμε όλοι ότι έρχεται μπροστά μας μια τεράστια οικονομική κρίση και άρα όταν έρχεται οικονομική κρίση οξύνονται οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις και άρα οι εργαζόμενοι και μια ΓΣΕΕ η οποία θέλει να προστατεύσει τον εργαζόμενο δεν μπορεί να δώσει στο πιάτο των εργοδοτών την κοινωνική ειρήνη έτσι εύκολα.
Και τι μας λένε τώρα μπροστά σ’ αυτή την κρίση την οικονομική; Μας λένε να τα βρουν οι εργαζόμενοι με τους εργοδότες. Μα πώς μπορεί να τα βρει κάποιος όταν ο άλλος τον πιάνει απ’ τον λαιμό; Διάβαζα προχθές ότι στη Γαλλία κάποιοι εργαζόμενοι έκαναν κατάληψη στους χώρους εργασίας και κλείσανε λέει κάποια διευθυντικά στελέχη, για το 5νθήμερο. Μετά θα βγείτε και θα μας πείτε κάποιοι και ίσως να έχετε δίκιο, ότι είναι ένα από τα πολλά κρούσματα βίας που βλέπουμε στην καθημερινότητά μας. Οι απολύσεις όμως δεν είναι ένα κρούσμα βίας, βίαιης συμπεριφοράς όταν κάποιος πηγαίνει και δουλεύει έχοντας κάνει τον οικογενειακό του προγραμματισμό, ξέροντας ότι θα παίρνει τόσα ευρώ το μήνα και ξαφνικά του λένε «πετιέσαι στον δρόμο» ή του λένε «εκ περιτροπής εργασία»;
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν καταλαβαίνω όμως. Έχετε κάποια αντιπρόταση;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Προφανώς και έχουμε αντιπρόταση.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Σε μια επιχείρηση που έχει δυο επιλογές, ή να βάλει όρους ελαστικοποίησης των ελαστικών σχέσεων ή να βάλει λουκέτο, εσείς τι προτείνετε;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κατ' αρχήν θεωρούμε ότι δεν υπάρχουν μόνο αυτές οι δυο επιλογές. Αν αποδεχθούμε ότι υπάρχουν αυτές οι δυο επιλογές τότε η τρίτη επιλογή είναι ν’ αυτοκτονήσουμε μαζικά. Εμείς δεν προτείνουμε αυτό. Εμείς λέμε ότι υπάρχει πλούτος. Υπάρχει πλούτος ο οποίος κατανέμεται άδικα σ’ αυτή την κοινωνία. Κι όταν χρειάστηκε να στηρίξουν τις ανάγκες των Τραπεζών, βγήκαν 28 δισεκατομμύρια. Ούτε ένα ούτε δύο. Βρήκαν 8 δισεκατομμύρια για να δώσουν στις Τράπεζες και οι Τράπεζες τα πήραν και δεν έδωσαν χαμηλότοκα δάνεια στον κοσμάκη.. Κράτησαν τα δάνεια ψηλά…
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Τι λέτε, ξανά σοσιαλισμός;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Λέμε πάντως «όχι» στον σοσιαλισμό των πλουσίων, λέμε ότι όταν το κράτος μπορεί να βοηθά τους πλούσιους μπορεί να βοηθά και τους φτωχούς. Οι φτωχοί είναι πολύ περισσότεροι σήμερα από τους πλούσιους. Λέμε ότι αυτή την ανάπτυξη που ζήσαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια την καρπώθηκαν πολύ λίγες οικογένειες σ’ αυτή τη χώρα και αυτή την υπεραξία δεν την επένδυσα στην ελληνική κοινωνία για να έχουμε δουλειές, για να έχουμε θέσεις εργασίας, να έχουμε καλύτερη παιδεία, καλύτερα νοσοκομεία, αλλά τις έκαναν επενδύσεις σε ιδιωτικές Τράπεζες.
Λέμε λοιπόν: Αναδιανομή του πλούτου, δίκαιο φορολογικό σύστημα. Δεν μπορεί να έρχεται τώρα ο κ. κ Καραμανλής και να λέει «έκτακτες εισφορές στα εισοδήματα των 1.000 και των 1.100 ευρώ», τη στιγμή που ξέρουμε ότι είναι μια κυβέρνηση που μείωσε τον φορολογικό συντελεστή…..
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Στα εισοδήματα πάνω από 50.000..
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Βεβαίως. Ενώ στην Ευρώπη είναι 35% ο φόρος, στην Ελλάδα είναι 25% ο φόρος. Έχουμε μια κυβέρνηση που κατήργησε τον Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας, έχουμε μια κυβέρνηση που δεν τολμά να φορολογήσει την τεράστια εκκλησιαστική περιουσίας, έχουμε μια κυβέρνηση που επιμένει σε εξοπλιστικά προγράμματα τα οποία είναι υπέρογκα για περιόδους κρίσης και λέμε λοιπόν ότι αν χρειάζεται να συσσωρευθεί πλούτος προκειμένου να διανεμηθεί δίκαια στην κοινωνία, μπορεί να συσσωρευθεί αυτός ο πλούτος με πολύ απλές κινήσεις. Αυτές οι κινήσεις όμως που σας περιέγραψα μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα απαιτούν μια ισχυρή πολιτική βούληση σύγκρουσης με μεγάλα και ισχυρά συμφέροντα που ούτε ή σημερινή κυβέρνηση, αλλά δυστυχώς ούτε και η αξιωματική αντιπολίτευση, που το πρωί λέει άλλα και το βράδυ συναντιέται μυστικά με άλλους, δεν έχουν τη βούληση να το κάνουν. Εννοώ ότι…
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Η περίφημη συνάντηση με τους τραπεζίτες, αυτό λέτε;
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κύριε Κουφόπουλε με συγχωρείτε. Είναι εύκολο να αντιγράφει κανείς τις προγραμματικές θέσεις του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς και ανέξοδο όταν πρόκειται να κάνει διατυπώσεις.
Όταν όμως ερχόμαστε επί της ουσίας και βλέπουμε, όταν πρέπει κανείς να συγκρουστεί με συμφέροντα για να εφαρμόσει μια άλλη πολιτική ότι και η παράδοση της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ δεν μας το έχει αποδείξει, αλλά και οι θέσεις που, οι θέσεις οι συγκεκριμένες για την αντιμετώπιση της κρίσης δεν μας το αποδεικνύουν.
Για παράδειγμα, βγαίνει προχθές στη Βουλή το ΠΑΣΟΚ και λέει: πώς θα λύσουμε το πρόβλημα της ανεργίας των νέων. Πρώτον, θα αυξήσουμε τα προγράμματα STAGE και στο δημόσιο τομέα. Και στον ιδιωτικό τομέα, με συγχωρείτε.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, και στον ιδιωτικό.
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Που να μη μιλήσουμε τώρα για τα STAGE. Είναι μια κοροϊδία αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας, διότι είμαστε η μοναδική χώρα που τα STAGE δεν είναι προκειμένου να αποκτήσουν εμπειρία οι εργαζόμενοι, αλλά είναι ένας τρόπος παρακάμπτοντας τον ΑΣΕΠ να έχουμε ρουσφέτια για τα «γαλάζια», για τα «πράσινα» παιδιά, τα οποία ρουσφέτια μετά στην πορεία, αφού κάθονται τέσσερα και πέντε χρόνια, καταλαβαίνετε ότι είναι εγκλωβισμένοι και όμηροι να δουλεύουν για 480 ευρώ και χωρίς ασφάλιση. Ένα λοιπόν είναι τα STAGE.
Και το δεύτερο που λέει το ΠΑΣΟΚ τι είναι; Στους νέους κάτω των 25 ετών να πληρώνει το κράτος τις ασφαλιστικές εισφορές των εργοδοτών. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό κα Τριανταφύλλου και κ. Κουφόπουλε; Ότι σε όλες τις επισφαλείς θέσεις εργασίας, στα σούπερ μάρκετ, στον ιδιωτικό τομέα θα γίνονται μαζικές απολύσεις 26άρηδων, 30άρηδων, 40άρηδων, 50άρηδων και θα προσλαμβάνουν όλοι 24άρηδες και 23άρηδες γιατί θα τους κοστίζει φθηνότερα, και μόλις περνάνε δυο χρόνια θα τους απολύουν μαζικά για να πάρουν τους άλλους 23άρηδες. Αυτό είναι μια θατσερική αντίληψη. Δεν είναι καμιά αντίληψη κοινωνικής πολιτικής.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, εσείς τι αντιπροτείνετε σ' αυτό κ. Τσίπρα;
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Εμείς λέμε καταρχάς κα Τριανταφύλλου, στο συγκεκριμένο ζήτημα της εργασίας με ρωτάτε.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, για την εργασία μιλάμε.
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Λέμε ότι το πρώτο που πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση είναι να δημιουργήσει μια ασπίδα προστασίας στην απασχόληση. Είδαμε τους δυο πρώτους μήνες το 2009 80.000 απολύσεις και έχουμε δυσοίωνες προβλέψεις.
Άρα πρώτον, εφαρμογή, αυστηρή εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας. Δεύτερον, να θεσπιστεί νόμος για την αιτιολογημένη απόλυση. Να μην απολύουν οι επιχειρήσεις αναιτιολόγητα. Τρίτον και σημαντικότερο. Μιλάμε για την ανάγκη νέων θέσεων εργασίας στον ευρύτερο –στοχευμένων όμως– δημόσιο τομέα εκεί όπου υπάρχει πραγματικά ανάγκη. Όχι σε κάποιες θέσεις όπου πηγαίνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι ρουσφετολογικά και κάθονται, αλλά λέμε, αυτή τη στιγμή στα νοσοκομεία έχουμε 45.000 κενές οργανικές θέσεις, σε ένα νευραλγικό τομέα τα δημόσια νοσοκομεία και εμείς λέμε ότι αυτό δεν είναι τυχαίο.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και με τον κατά τα λοιπά υπέρβαρο κρατικό μηχανισμό τι θα γίνει κ. Τσίπρα; Δηλαδή ναι, όλοι λέμε να πάνε στα νοσοκομεία, βεβαίως, και οι γιατροί και οι νοσοκόμες και το προσωπικό το εξειδικευμένο που απαιτείται.
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κυρία Τριανταφύλλου, ακούστε να σας πω.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Αλλά όταν σε μια υπηρεσία χρειάζονται δέκα και είναι τριάντα, οι οποίοι παίρνουν και δέκα επιδόματα από εκατό πλευρές…
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: …δεν θα διαφωνήσει ώστε να υπάρξει ένας εξορθολογισμός και ένα σωστό management στο δημόσιο τομέα.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Να το πάρουμε συγκεκριμένα. Αν διαπιστώνετε σε μια επιχείρηση ότι έχει πλεονάζον προσωπικό τι κάνετε; Τους διώχνετε; Τους μετακυλίετε; Τους απολύετε;
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Σε μια δημόσια επιχείρηση;
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Σε μια δημόσια επιχείρηση, ναι.
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κατά την εκτίμηση…
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Να πούμε η ΕΡΤ. Να δώσουμε ένα παράδειγμα, η ΕΡΤ όπου είναι μάλλον δεδομένο ότι έχει πλεονάζον προσωπικό.
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Η πρώτη σκέψη προφανώς δεν είναι να απολύεις τον εργαζόμενο. Η πρώτη σκέψη είναι να μπορέσεις να πάρεις το εκατό τοις εκατό των δυνατοτήτων του σε νέες υπηρεσίες οι οποίες θα είναι χρήσιμες. Αν κι αυτό δεν μπορέσει να γίνει πρακτικά εφαρμόσιμο, τους μετακυλίεις σε έναν άλλο τομέα που υπάρχει ανάγκη, γιατί σήμερα υπάρχουν τομείς ιδίως σε ό,τι αφορά την κοινωνική προστασία και κυρίως σε ό,τι αφορά την υγεία, την παιδεία όπου το κράτος έχει ανάγκη από θέσεις εργασίας που θα αποδώσουν στον πολίτη και τομείς που αφορούν και την καθημερινότητά μας αν θέλετε.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Μόνο μην πείτε τη λέξη «επανίδρυση».
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ξέρετε τι έχουμε πάθει; Έχουν έρθει τα δυο κόμματα εξουσίας και έχουν πάρει σοβαρούς όρους και τους έχουν στραπατσάρει επικοινωνιακά. Επανίδρυση του κράτους, πολύ σοβαρή κουβέντα.
Τι έκανε η διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας; Επανίδρυσε κανένα κράτος; Έρχονται τώρα και λένε: ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πολύ σοβαρή πρόταση. Ξέρετε τι θα κάνουν; Να μην σας πω τι θα κάνουν. Ό,τι έκανε και η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ επί Αρσένη. Δεν εφήρμοσε καμία ελεύθερη πρόσβαση.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ωραία. Μπορούμε εδώ σ' αυτό το σημείο παρακαλώ να δούμε τι λένε οι πολίτες;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Για την οικονομία.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Για την οικονομία.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και να συνεχίσουμε.
Ρεπορτάζ για την οικονομία
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ένα στα δυο ελληνικά νοικοκυριά έχει επηρεάσει η διεθνής κρίσης. Το 59,9% των ερωτηθέντων όσον αφορά την οικονομική τους κατάσταση απάντησε πως έχει χειροτερέψει σε σύγκριση με πέρυσι, το 39,9% πως έχει παραμείνει ίδια, ενώ μόλις το 4,1% απάντησε πως έχει βελτιωθεί.
ΠΟΛΙΤΗΣ: Στη ζητιανιά θα βγούμε.
ΠΟΛΙΤΗΣ: Πρώτα απ’ όλα κάνουμε περικοπές στο ρεύμα. Δεύτερη περικοπή κάνουμε στα τρόφιμα.
ΠΟΛΙΤΗΣ: Αναγκαστικά παίρνεις λιγότερα και τα πιο φθηνά. Αναγκαστικά. Αλλιώς μένεις νηστικός.
ΠΟΛΙΤΗΣ: Είχαμε μια κρίση, μας βρήκε και η διεθνής κρίση.
……: Η παρούσα δημοσιονομική κρίση δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την παγκόσμια κρίση.
Γ. ΤΡΑΓΚΑΣ: Δεν μπορεί κανένας Αλμούνια να επιβάλλει σε μια χώρα της Ευρώπης, οποιαδήποτε, τέτοιο ρυθμό ασφυκτικών μέτρων.
……: Έτσι είναι κ. Τράγκα.
……: Εκείνο που θα έχει αξία είναι να αντιδράσει η κυβέρνηση πολιτικά και πειστικά.
ΠΟΛΙΤΗΣ: Η κυβέρνηση εκατό τοις εκατό υπεύθυνη. Άμα δεν αλλάξει η κυβέρνηση, αν δεν αλλάξει η πολιτική δεν έχουμε καμία τύχη σαν λαός.
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Τα λέει ο κόσμος.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι.
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Τα λέει ο κόσμος. Ποιος τον ακούει όμως;
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Εσείς τον ακούτε τώρα;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Τα λέει ο κόσμος, αλλά τα λέει και ο ίδιος κόσμος που…
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ψηφίζει τα δυο μεγάλα κόμματα.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Όχι μόνο. Και που προσπαθεί να βάλει το παιδί του στο δημόσιο και που θεωρεί.. Δηλαδή έχουμε και εμείς ο καθένας τη δική μας ευθύνη για…
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Έχετε δίκιο. Προφανώς έχουμε όλοι την ευθύνη μας, απλά αυτό που δεν έχουμε…
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Όχι την ίδια ευθύνη βέβαια οι πολιτικοί με τους πολίτες.
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αυτό που δεν έχουμε κατανοήσει όμως και σας το λέω έτσι με έμφαση γιατί το πιστεύω βαθιά, είναι ότι περάσαμε πια σε μια άλλη περίοδο. Η κρίση αυτή είναι δομική και είναι πολύ βαθιά. Δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τα πολιτικά πράγματα στη χώρα με τον ίδιο τρόπο που τα αντιμετωπίζαμε πριν από τέσσερα χρόνια, πριν από πέντε χρόνια, πριν από ένα χρόνο θα σας πω εγώ.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Να το δεχθούμε αυτό, είναι πασιφανές πλέον. Είναι και μια νέα εποχή και για το Πανεπιστήμιο; Χάσατε την ΠΟΣΔΕΠ.
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Δεν την είχαμε στην τσέπη μας ποτέ.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Εντάξει, όμως άλλαξαν οι ισορροπίες. Πλέον υπάρχει, φαίνεται να υπάρχει μια πολύ διαφορετική αντίληψη της συναίνεσης, ενώ πριν…
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Σας προκαλεί δυσφορία η στάση της νέας ηγεσίας;
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Προβληματισμό μας προκαλεί. Και να σας πω γιατί.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: …ότι μπορεί να λειτουργεί αυτόνομα και δημοκρατικά κι αν κρίνει να κάνει αυτό ή το άλλο;
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ούτως ή άλλως. Προς Θεού, όλα θα κριθούν. Εγώ θέλω να σας πω ότι έχει κριθεί στη συνείδηση της κοινωνίας η αγωνιστική στάση των φοιτητικών συλλόγων και των συλλόγων του συνδικαλιστικού σχήματος των Πανεπιστημιακών, γιατί πολλοί θα ακούν ΠΟΣΔΕΠ και δεν θα ξέρουν τι είναι.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Σωστό.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Έχει κριθεί από την κοινωνία και από τους πολίτες και ήταν μια στάση αγωνιστικής συμπεριφοράς που είχε μια πολύ σημαντική νίκη, που ήταν ο αγώνας αυτός των φοιτητών και των Πανεπιστημιακών για να διατηρηθεί το άρθρο 16 να μην προχωρήσουμε στην ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων.
Βέβαια η κυβέρνηση αφού είδε ότι δεν μπορεί να αναθεωρήσει το Σύνταγμα για να προχωρήσει πάει από το παράθυρο τώρα μέσω των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών να φτιάξει ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Όμως θέλω να σας πω το εξής. Έρχομαι…
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι και ανανεωτικές δυνάμεις πλέον…
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Προχθές ήμουν στη Γαλλία. Όλοι κρινόμαστε κ. Κουφόπουλε. Όλοι θα κριθούμε και η παλιά ηγεσία εκρίθη. Κατά τη γνώμη μου η παλιά ηγεσία θα μείνει στην ιστορία για το ότι άνοιξε διαύλους και άφησε αγωνιστικές παρακαταθήκες πίσω της. Θα δούμε και το κατά πόσο η νέα ηγεσία θα μπορέσει να σταθεί στο ύψος της προηγούμενης.
Θέλω να σας πω όμως το εξής. Προχθές ήμουν στη Γαλλία. Ήμουν λοιπόν στο Παρίσι και βρέθηκα μπροστά, απρόσμενα, αναπάντεχα, δεν το γνώριζα, σε μια μεγάλη συγκέντρωση φοιτητών και Πανεπιστημιακών έξω από το Δημαρχείο της πόλης του Παρισιού. Ρώτησα λοιπόν τι ακριβώς συμβαίνει. Είναι ανάστατη όλη οι εκπαιδευτική κοινότητα των Πανεπιστημίων.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Τι διεκδικούν;
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Διότι διεκδικούν να μην εφαρμοστεί η μεταρρύθμιση Σαρκοζί που κινείται στην ίδια λογική της Μπολόνια. Δηλαδή της φιλελευθεροποίησης της ανώτατης εκπαίδευσης, που αντιλαμβάνεται την παιδεία ως εμπόρευμα, διότι αν εφαρμοστεί θα δημιουργήσει μια συρρίκνωση των Πανεπιστημίων, θα απολυθούν Καθηγητές, θα κλείσουν Τμήματα και θα μπουν δίδακτρα στα Πανεπιστήμια.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ποιο είναι λοιπόν το μήνυμα της Γαλλίας;
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Το μήνυμα της Γαλλίας... Το ίδιο συμβαίνει και στην Ιταλία. Αυτά στη Γαλλία και στην Ιταλία δεν συνέβαιναν πριν δυο χρόνια. Πριν δυο χρόνια συνέβαιναν στην Ελλάδα. Τώρα συμβαίνουν στη Γαλλία και στην Ιταλία.
Δεν μπορεί να έρχεται σήμερα η νέα ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ, τη στιγμή που βράζει ο τόπος σε όλη την Ευρώπη και τη στιγμή που η σύνδεση των Πανεπιστημίων με την αγορά άμα μας το λέγανε πριν πέντε χρόνια μπορεί να είχε και μια λογική διότι η αγορά ήταν σε ανάπτυξη. Τώρα σε φούντο η αγορά, είναι μια μαύρη τρύπα.
Δεν μπορεί να δένουμε μια βαριά πέτρα στο λαιμό της δημόσιας εκπαίδευσης και να τη βουτάμε σ' αυτή τη μαύρη τρύπα, γιατί δεν μπορεί να έρχεται τώρα η ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ και να μας λέει να εφαρμοστεί η Μπολόνια. Δεν μπόρεσε να εφαρμοστεί στα ελληνικά Πανεπιστήμια πριν από δυο χρόνια, τρία που είχαμε ανάπτυξη, θα εφαρμοστεί τώρα;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Διάλειμμα.
A. ΤΣΙΠΡΑΣ: Διάλειμμα, γιατί έχω να σας πω κάτι σημαντικό για τα Πανεπιστήμια.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Πολύ ωραία.
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Είχαμε μείνει στο χώρο των πανεπιστημίων. Να θυμηθούμε λίγο και τις καταλήψεις που είχαμε και τις κινητοποιήσεις των μαθητών και όλα αυτά κ. Τσίπρα; Γιατί μιλήσατε για μια κοινωνία αλληλεγγύης, μιλήσατε και για κοινωνική ειρήνη νωρίτερα.
Ωστόσο πολλοί είναι αυτοί που όταν συνέβαιναν τα επεισόδια του περασμένου Δεκεμβρίου κατ’ αρχήν η κυβέρνηση σας καταλόγισε, το γνωρίζετε, ότι υποκινήσατε αυτές τις διαδηλώσεις.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Επισήμως όχι.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Όχι επισήμως, με διαρροές. Αυτό όμως που πολύς κόσμος έλεγε, εγώ το άκουσα αρκετούς πολίτες να λένε, είναι για παράδειγμα τι κοινωνία εσείς οραματίζεστε, όταν είστε υπέρ παιδιά 13, 14,15 χρόνων να κάθονται απέναντι από τα αστυνομικά τμήματα και να πετάνε πέτρες.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κατ' αρχάς δεν πρέπει να πούμε ότι εμείς είμαστε υπέρ ή κατά. Πρέπει να πούμε ότι εμείς είμαστε μια πολιτική δύναμη που θέλησε να αναγνώσει ένα κοινωνικό φαινόμενο και δεν μπήκε στην εύκολη ατραπό και να πει «είσαστε όλοι τρομοκράτες». Διότι με τη λογική αυτή θα έπρεπε σε κάθε ελληνικό σπίτι να υπάρχει ένας τρομοκράτης. Γιατί ήταν σχεδόν όλοι οι 16άρηδες και οι 15άρηδες και οι 14άρηδες στο δρόμο και πετούσαν πέτρες στα αστυνομικά τμήματα.
Έγινε μια πολύ συντονισμένη προσπάθεια και από την κυβέρνηση και κύκλους επικοινωνιακούς, στηρίχθηκε δυστυχώς και από άλλες δυνάμεις και από το Κομμουνιστικό Κόμμα να φορέσουν κουκούλα στον Συνασπισμό, να φορέσουν κουκούλα στον ΣΥΡΙΖΑ.
Μια προσπάθεια η οποία νομίζω ότι ο κόσμος έχει αρχίσει και καταλαβαίνει πια ότι ήταν συντονισμένη, μεθοδευμένη και είχε στόχο κυριότερο να υπονομεύσει μια πολιτική δύναμη, η οποία είχε το θάρρος να βγει και να πει τα πράγματα με το όνομα τους.
Και ποιο ήταν το όνομα τους; Ότι βεβαίως και είχαμε σκηνές βίας, τις οποίες τις έχουμε παντού δυστυχώς, είναι πολύ μεγάλο το θέμα της βίας και της εγκληματικότητας, παντού όμως, από το ΟΑΚΑ που τα σπάνε κάθε Κυριακή ….
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, αλλά αφενός υπάρχει μια πιο ξεκάθαρη άποψη για το τι θέλει από την Αστυνομία της για παράδειγμα.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Τι θέλει από την Αστυνομία της;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, υπάρχει μια πιο ξεκάθαρη άποψη.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Τουλάχιστον εμείς δεν θέλουμε να βλέπουμε νεκρά 16χρονα παιδιά από την αυθαιρεσία αστυνομικών δυνάμεων. Εμείς θέλουμε την Αστυνομία δίπλα στον πολίτη και να προσπαθεί να χτυπάει την εγκληματικότητα. Και τη παραβατικότητα και την εγκληματικότητα και το ενορχηστρωμένο έγκλημα που συμβαίνει κάτω από τη μύτη της Αστυνομίας.
Άρα το ζήτημα δεν είναι η Αστυνομία να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο απέναντι στους 16άρηδες μαθητές.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Άρα μια σοσιαλδημοκρατική αντίληψη, όχι μια ριζοσπαστική. Δεν κάνετε την υπέρβαση.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Η επαναστατική αντίληψη σε αυτό ποια θα ήταν; Να καταργήσουμε την Αστυνομία προφανώς.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι, αυτό. Τέθηκε.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ακούστε να σας πω. Εμείς αυτό είπαμε από την πρώτη στιγμή είναι ότι πρέπει να υπάρξουν κάποιες πολύ σημαντικές τομές και στην Αστυνομία και στην εκπαίδευση και στην απασχόληση των νέων ανθρώπων κυρίως. Και αυτές οι τομές θα είναι πάρα πολύ σημαντικές προκειμένου να βγουν από αυτό το αδιέξοδο που αισθάνονται σήμερα οι σημερινοί 16άρηδες και 17άρηδες.
Και είπαμε επίσης κάτι το οποίο μπορεί να συγκλόνισε εκείνες τις μέρες, ότι αυτές οι σκηνές που ζούμε αν δεν τις αντιμετωπίσουμε, αν δεν δούμε την αιτία τους και μείνουμε στη λογική καταδικάστε, ξορκίστε, τελειώσατε, θα τις ξαναδούμε και στο μέλλον. Ήταν δηλαδή σκηνές από το μέλλον και όχι σκηνές που αφορούν το σήμερα.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Σας κατηγορούν πολιτικές δυνάμεις ότι καλύπτετε πολιτικά ένα μέρος των ανθρώπων που προβαίνουν σε βιαιοπραγίες. Δηλαδή ότι καλύπτετε τους μπαχαλάκηδες ας το πούμε έτσι για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο που χρησιμοποιούν και στα Εξάρχεια χωρίς να υιοθετούμε κάτι.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Νομίζω ότι καταλαβαίνουν όλοι ότι με τους λεγόμενους μπαχαλάκηδες το πιο οξύ μέτωπο εμείς το έχουμε και κανένας άλλος, διότι σε εμάς κάνουν ζημιά. Δεν κάνουν ζημιά στον κ. Παυλόπουλο. Όταν σπάει μια βιτρίνα σε μια διαδήλωση μαζική το πρόβλημα το έχουν αυτοί που θέλουν να πετύχει η διαδήλωση, όχι αυτοί που θέλουν να την υπονομεύσουν.
Και εμείς γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά, το μέτωπο μας με τους λεγόμενους μπαχαλάκηδες δεν είναι για κανένα λόγο, είναι γιατί πιστεύουμε ότι η δράση τους δεν είναι καθόλου αποτελεσματική και καθόλου αν θέλετε επικίνδυνη για το σύστημα.
Επικίνδυνο το σύστημα ήταν οι μαζικές καταλήψεις και διαμαρτυρίες των φοιτητών που κατάφεραν να ακυρώσουν τη συνταγματική αναθεώρηση του 16, όχι το ότι μπήκαν 2 μολότοφ στους τσολιάδες στο Σύνταγμα. Δεν ακύρωσαν οι μολότοφ την αναθεώρηση του 16 αλλά η μαζική πορεία των φοιτητών. Άρα λοιπόν το μέτωπο με αυτή την αντίληψη, το ιδεολογικό και πολιτικό μέτωπο εμείς το έχουμε.
Έρχεται τώρα η κυβέρνηση και ποινικοποιεί τη χρήση των φούτερ. Αυτό είναι μια αστειότητα, δεν ξέρει κανείς αν πρέπει να γελάσει ή να κλάψει όμως.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Γράφουν ότι θα κάνουμε την Πρωταπριλιά ημέρα της κουκούλας. Θα συγκεντρωθούμε σε ένα μέρος στην Αθήνα όλοι μαζί να κάνουμε πλάκα, λένε. Θα συμμετείχατε σε μια τέτοια πορεία;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Θα έχει ενδιαφέρον. Εγώ θα συμμετείχα, γιατί εδώ έχουμε φτάσει σε τραγελαφικές καταστάσεις, να ποινικοποιούμε την γκαρνταρόμπα και την αμφίεση.
Κι εγώ είπα όταν το είδα αυτό ότι έχουμε φτάσει στο σημείο, το ένα είναι το αστείο, το σοβαρό και το θλιβερό είναι ότι η κυβέρνηση προκειμένου να έχει κάποιο κέρδος επικοινωνιακό και στην αδυναμία της να πατάξει την πραγματικότητα την πραγματική, θέλει να κουκουλώσει αυτό το πρόβλημα με την ιστορία της ποινικοποίησης της κουκούλας.
Φτάσαμε στο σημείο να έχουμε κυβέρνηση Καραμανλή με Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης Καρατζαφέρη και κυβερνητικό εκπρόσωπο τον κ. Μίχαλο.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτά τα γράφετε στο πόδι ή σας τα γράφουν; Έχετε κειμενογράφο στο κόμμα;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Φυσικά, είναι δυνατόν; Κάθε σοβαρός πολιτικός αρχηγός έχει καμιά 10αριά …..
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Πόσους κειμενογράφους;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Τουλάχιστον 10.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Έχετε εταιρεία;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Τι εταιρεία; Είμαστε μια εταιρεία μόνοι μας.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Θεωρείτε ότι έχετε αλλάξει τον πολιτικό σας λόγο από την εκλογή σας μέχρι σήμερα; Διότι υπάρχουν και βουλευτές, άκουγα την προηγούμενη βδομάδα γιατί δεν ήμουν εδώ, βουλευτή του κόμματος σας που έλεγε …..
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ότι έχετε έναν πολύ ξύλινο λόγο. Από τότε που αναλάβατε την Προεδρία ….
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Είναι προφανές αυτό, γιατί αν σου έλεγε ο Γρηγόρης ότι δεν έχεις ξύλινο λόγο θα έπρεπε να μιλάς περίπου όπως στη Θύρα 13. Υπό αυτή την έννοια για τον Γρηγόρη έχω ένα πολύ ξύλινο λόγο, για τους μέσους πολιτικούς έχω ένα λόγο που προσεγγίζει την αργκό θα έλεγα.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Έλεγε το παρασκήνιο ότι 2 ανθρώπους είχε συμβουλεύσει τέλος πάντων, υποστηρίξει. Τον Ντέμη Νικολαϊδη στην ΑΕΚ και έφυγε δυστυχώς από την ΑΕΚ ο Νικολαϊδης ….
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αυτό φαντάζομαι ότι δεν περιποιεί τιμή σε μένα. Να με έχει συμβουλεύσει ο Γρηγόρης ….
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Να πάμε λίγο στο ποδόσφαιρο. Βοτανικός. Η προσφυγή των 130, διότι δεν είναι πλέον στη ζωή ο Χρήστος Παπουτσάκης, η δικαίωση στο ΣτΕ στο σκέλος του εμπορικού κέντρου. Σαν κατηγόρησαν πάρα πολύ ότι σαμποτάρατε το εγχείρημα του Παναθηναϊκού και ότι δεν θέλετε την πραγματική ανάπτυξη της περιοχής.
Επίσης υπάρχει μια διαδήλωση των εργατών που δουλεύουν στο …. και λένε ότι η πραγματική περιβαλλοντική....
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κάνανε διαδηλώσεις. Κάνανε διαδηλώσεις και στο κέντρο της θα Αθήνας φωνάζοντας ότι τους κόβουμε το ψωμί.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ποια είναι η θέση σας τελικά στην ιστορία του Παναθηναϊκού;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Νομίζω ότι έχει καταλάβει πια ο κόσμος ποια είναι η θέση μας και ποια ήταν η προσπάθεια που έγινε να δημιουργηθεί ένα κλίμα τρομοκρατίας απέναντι στις δυνάμεις εκείνες που υπερασπίζονται το δικαίωμα των πολιτών της Αθήνας σε ανάσες και σε πράσινο. Και μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση …..
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Μισό λεπτό. Υπήρχαν άλλες δυνάμεις που έλεγαν ότι σας δεχτήκατε χρήματα από επιχειρηματίες που έχουν εμπορικά κέντρα στην περιοχή…..
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, ακούστηκε και αυτό. Και στο Διαδίκτυο.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ασφαλώς, το γράφει κανονικά. Για να υποστηρίξετε αυτή την προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Δεν ξέρω τι μπορεί να γράφεται και να ακούγεται στο Διαδίκτυο. Εγώ αυτό που θέλω να σας πω είναι ότι στο ζήτημα του Ελαιώνα και του γηπέδου του Παναθηναϊκού πετύχαμε την πρώτη μεγάλη σημαντική νίκη απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα που έχει μάθει να λειτουργεί με τους νταβατζήδες του και πετύχαμε μια μεγάλη δικαίωση πολιτική. Διότι στη χώρα μας όταν υπάρχει συμφωνία των δυο κομμάτων εξουσίας και των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, όλοι κάνουν τσιμουδιά.
Κι εμείς είπαμε ότι εμείς δεν θα κάνουμε, δεν θα βγάλουμε τσιμουδιά εμείς. Θα βγούμε και θα πούμε ότι ένας χώρος ο οποίος προορίζεται για πράσινο, μπορεί βεβαίως να έχει ένα γήπεδο και το χρειάζεται η ομάδα της πόλης και το χρειάζεται και η πόλη και το γήπεδο δεν ενοχλεί …..
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν κάνετε οριστική ρήξη μαζί τους. Λέτε ναι στο γήπεδο.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Δεν κατάλαβα. Ποιος έχει αντίθετη άποψη ότι το γήπεδο είναι χρήσιμο για την πόλη; Και στο κάτω - κάτω δεν θα λύσουμε εμείς τώρα το πρόβλημα των ΠΑΕ. Αλλά άλλο ένα γήπεδο το οποίο θα μαζεύει 35.000 ποδοσφαιρόφιλους κάθε 15 μέρες και άλλο ένα εμπορικό κέντρο 70.000 τ.μ. σε χώρο πρασίνου που θα μαζεύει 35.000 επισκέπτες καθημερινά.
Και αν θέλετε να δείτε κατά πόσο έχουμε συγκρουστεί και με άλλου είδους τέτοιες παρεμβάσεις δεν έχετε παρά να δείτε ποιοι είναι οι ιδιοκτήτες παρόμοιων κέντρων και κάθε πότε εμείς οργανώνουμε διαδηλώσεις και πορείες και κάθε πότε καταθέτουμε προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τις παρανομίες που αυτοί προσπαθούν να περάσουν. Δεν υπάρχει άλλη πολιτική δύναμη.
Πρέπει όμως να πούμε το εξής.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και να κλείσουμε με αυτό.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Και να κλείσουμε με αυτό. Για εμάς το θέμα του περιβάλλοντος δεν είναι μια γαρνιτούρα πρασινολογίας, πράσινης οικολογικής πολιτικής σε ένα ιλουστρασιόν πρόγραμμα. Για εμάς το ζήτημα της προστασίας του περιβάλλοντος περνάει μέσα από μάχες και συγκρούσεις.
Ειδάλλως, αν δεν συγκρουστείς δηλαδή σε αυτή τη χώρα με τα μεγάλα συμφέροντα, τα οποία οικειοποιούνται τους τελευταίους αδόμητους χώρους, τα οποία μολύνουν τον Ασωπό και αλλού, τα οποία θέλουν να εγκαταστήσουν μονάδες λιθάνθρακα, αν λοιπόν δεν συγκρουστείς με αυτά τα συμφέροντα, οτιδήποτε άλλο λες περί πράσινης ανάπτυξης είναι πράσινα άλογα. Εμείς λοιπόν είμαστε μια δύναμη, η οποία είμαστε μέχρι το μεδούλι οικολογική και περιβαλλοντική διότι συγκρουόμαστε με αυτά τα συμφέροντα. Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Θα κλείσετε τα φώτα;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Θα τα κλείσουμε τα φώτα. Αλλά το ζήτημα δεν είναι να τα κλείσουμε για μισή ώρα τα φώτα.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, προφανώς.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Το ζήτημα είναι να δούμε πως μπορούμε να περάσουμε στη συνείδηση των πολιτών …..
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Κατ’ αρχήν εσείς ξέρετε ότι και οι συμβολικές πράξεις έχουν την αξία τους.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Βεβαίως και την έχουν. Κι εμείς συζητάμε το τελευταίο διάστημα στον Συνασπισμό, αλλά οι εσωκομματικές μας αναταράξεις δεν μας αφήνουν να ησυχάσουμε πως θα μπορέσουμε ….
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Σας έχουν αλλάξει τα φώτα.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ναι. Εμείς λέμε να αλλάξουμε τα φώτα στην Κουμουνδούρου και μας τα αλλάξουν οι ….. Λέμε ότι πρέπει να κάνουμε κάποια στιγμή την Κουμουνδούρου ένα κτήριο φιλικό προς το περιβάλλον.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Καλό είναι αυτό. Να ρωτήσουμε αν θα συνεργαστείτε με το Γιώργο;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, βέβαια.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Τελευταία ερώτηση της βραδιάς. Θα συνεργαστείτε με το Γιώργο;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Τα ωραία τα αφήνετε για το τέλος;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ή είναι σενάρια και πράσινα άλογα αυτό;
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Αν η πολιτική του ΠΑΣΟΚ είναι πολιτική για πράσινα άλογα δεν θα συνεργαστούμε.
Αν το ΠΑΣΟΚ ακούσει τον κόσμο του, που του ζητάει αλλαγή, ριζική αλλαγή, στροφή προς τα αριστερά και δείξει ότι είναι διατεθειμένος να το κάνει, τότε εμείς είμαστε εδώ, έχουμε το πρόγραμμα μας, δεν έχουμε καμιά δογματική αγκύλωση ότι δεν θέλουμε καν να συνεργαστούμε, ότι θέλουμε μόνοι μας την εξουσία. Αλλά βλέπουμε το τελευταίο διάστημα ότι το ΠΑΣΟΚ δεν συγκλίνει προς τα αριστερά.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Τι ερώτηση για την Ελληνοφρένεια ήθελες να κάνεις;
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Νόμιζα ότι ήταν το τέλος αυτό. Την κάνει μόνιμα ο Θύμιος, αν θα συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ, γιατί όταν πιστεύει ο Θύμιος όταν θα συνεργαστεί δεν …….
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Αλλά φυλάχτηκε ο Πρόεδρος.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ο Θύμιος κάνει τη δουλειά του, αν δεν είχε όμως τον Αποστόλη θα ήταν μονάχα για το 902.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Βαρύ.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ευχαριστούμε πάρα πολύ.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ευχαριστώ.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστούμε. Καλό βράδυ.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Καλό βράδυ.

Η καταγγελία της Κατερίνας Γκουλιώνη στο Συνήγορο του Πολίτη

2009-03-24T11:50:00.003+02:00

Είναι η καταγγελία της κρατούμενης Κατερίνας Γκουλιώνη , προς το Συνήγορο του Πολίτη, περίπου ένα μήνα πριν χάσει τη ζωή της κατά τη μεταγωγή της με πλοίο στην Κρήτη. Η μαρτυρία της είναι αποκαλυπτική για την κατάσταση στις φυλακές και απομένει να πραγματοποιηθεί μια ανεξάρτητη έρευνα για να διαπιστωθούν οι συνθήκες του θανάτου της Κατερίνας Γκουλιώνη , όπως επίσης και των συνθηκών που αναφέρονται στην επιστολή της. Από την καταγγελία έχουμε αφαιρέσει τα ονόματα των ανθρώπων που αναφέρονται.

Καταγγελία προς τον συνήγορο του πολίτη
της κρατούμενης ΓΚΟΥΛΙΩΝΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ
Ελεώνας Θηβών (20-02-09), (από tsimitakis.wordpress.com και www.tvxs.gr)

Είμαι 41 ετών σήμερα, εξαρτημένη από την ηρωίνη από τα 17 μου.
Τόσα χρόνια αρρώστια και εξάρτηση από μία ουσία που αν δεν την είχα δε θα μπορούσα να είμαι όρθια για να δύναμαι να εργαστώ, για να μπορέσω να ζήσω.
Τον χειρότερο εφιάλτη, όμως, που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης, δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα τον ζήσω έτσι όπως τον ζω και όπως καθημερινώς απειλούμαι ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να υποστώ.
Αυτό το «αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης», λοιπόν, είναι η φυλάκιση η οποία, ουσιαστικά σημαίνει την αιχμαλωσία και την ομηρία μου από τους δεσμοφύλακες που ελέγχουν κι επεμβαίνουν ακόμη και στα γεννητικά μου όργανα και στ’ απόκρυφα σημεία του σώματός μου.
Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»:
Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, ν’ ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά, θρασύτατα, σα να’ μαι το τελευταίο σκουπίδι.
Μετά μου δίνουν άλλα ρούχα, από την αποθήκη τους, παράτερα και εξευτελιστικά, μου παίρνουν το σουτιέν γιατί, λέει, «απαγορεύεται» να το φοράω στην απομόνωση γιατί λέει, δήθεν μπορεί να.αυτοκτονήσω μ’ αυτό, μου δίνουν παπούτσια μεγαλύτερο μέγεθος απ’ το δικό μου και περπατάω σαν παλιάτσος και με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ.
Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μ’ έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους.
Προσφάτως που αρνήθηκα την κολπική έρευνα και από τον γυναικολόγο, διότι ανεξαρτήτου μορφώσεως, ειδικεύσεως και μορφωτικού επιπέδου το να σου χώνει ο καθείς τα δάχτυλά του είναι τουλάχιστον «απρεπές», θα έλεγα, και ζητούσα υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδα στο κάγκελο και αυτή την απειλή συγκεκριμένα την ξεστόμισε η δεσμοφυλακας που τελεί χρέη.νοσοκόμας στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θηβών (Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.) (...) παρουσία της υπαρχιφυλακα (...), μου είπε πως αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να δεχτώ την κολπική κι αυτή που δεν είναι, είναι «άλλο πράμα». Εν ολίγοις αυτό που μου είπαν και λένε είναι ότι αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να μου κάνουν ότι θέλουν και να μην αντιδράω.
Με οδήγησαν στην υποδιευθυντρια (...), η οποία μου είπε πως αφού αρνούμαι την κολπική έρευνα ότι βρεθεί από ναρκωτικά στην φυλακή θα το χρεώσει σ’ εμένα και πως θα με κρατήσει πολλές ημέρες στην απομόνωση. Όταν της ζήτησα να μου κάνει υπερηχογράφημα διότι δεν αντέχω άλλο αυτόν τον βιασμό της κολπικής μου είπε πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα. Της απάντησα ότι δεν είμαι υποχρεωμένη να πληρώνω εγώ τη δική τους ανεπάρκεια και με οδήγησαν στην απομόνωση όπου ούτως ή άλλως θα με οδηγούσαν, κάνοντας κολπική ή μη.
Στην απομόνωση με έκλεισαν σ’ εάν κελί όπου έπρεπε να χτυπάω το κουδούνι για να’ ρθει η δεσμοφύλακας να μου ανοίξει να πάω στην μία τουαλέτα που είναι κοινή για όλες τις κρατούμενες στον χώρο αυτόν και παρακολουθούμενη από κάμερα.
Την ώρα της αφόδευσης σε παρακολουθεί η δεσμοφύλακας από την κάμερα κι όταν δει τα περιττώματά σου τότε της ζητάς την άδεια να τραβήξεις καζανάκι.
Εκτός του ότι είμαι αναγκασμένη να κάνω την ανάγκη μου μπροστά σε δεσμοφύλακα είμαι υποχρεωμένη να κάνω 8 αφοδεύσεις για να με βγάλουν από την απομόνωση αλλά κι αυτό, πάλι, εξαρτάται από τις διαθέσεις τους.
Οι περισσότερες κρατούμενες αναγκάζονται να παίρνουν καθαρτικό για να επιτύχουν αυτές τις κενώσεις και αρκετές φορές είτε δεν έρχεται η δεσμοφύλακας να τους ανοίξει την πόρτα είτε είναι άλλη κρατούμενη στην τουαλέτα και στην κυριολεξία ενεργούνται επάνω τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιες δεσμοφύλακες τις εξευτελίζουν γιατί ενεργήθηκαν επάνω τους ή τους λένε απειλητικά ότι «εδώ είναι Θήβα και το κουδούνι για να πας τουαλέτα θα το χτυπάς όταν έχεις μεγάλη ανάγκη», την οποιά «μεγάλη ανάγκη» την κρίνει η δεσμοφύλακας ή της λένε με δυσφορία «πάλι τουαλέτα θέλεις;» και άλαλ τέτοια με ανείπωτη απανθρωπιά και σαδισμό.
Μου έχει συμβεί να μη μου ανοίγει η δεσμοφύλακας την πόρτα του κελιού για να πάω στην τουαλέτα και ανγκαζόμουν να ουρώ σε πλαστικό μπουκάλι νερού και αργότερα να έχω πρόβλημα με το έντερό μου από την συγκράτηση των κοπράνων. Στο τέλος, έφτασα στο σημείο να κλωτσάω την πόρτα του κελιού για να μου ανοίξει, να μου φέρεται προκλητικά και υποτιμητικά και επειδή την αποκάλεσα «κότα» έγραψε μία ψευδή αναφορά (η κα (...) ει΄ναι η εν λόγω δεσμοφυλακας) σε συνεργασία με τον αρχιφυλακα (...)που ήταν υπηρεσία εκείνη την ημέρα και σε αυτόν αναφερόταν η κα (...), με πέρασα πειθαρχικό κι ο υποτελής σε αυτούς, εισαγγελεας (...) με τιμώρησε με πειθαρχική ποινή εγκλεισμού σε κελί της απομόνωσης για πέντε μέρες με, επιπροσθέτως παράνομη, στέρηση καφέ, τσιγάρου και τηλεφώνου.
Πειθαρχικό το οποίο παραγράφεται σε δυο χρόνια πράγμα που σημαίνει πως εκτός του μαρτυρίου που υπέστην δεν θα αποφυλακισθώ με υφ’ όρων απόλυση, δεν θα πάρω άδεια και οι άρρωστοι γονείς μου και η 21χρονη κόρη μου θα περιμένουν πολύ για να με δουν και να τους στηρίξω.
Όλα αυτά συνέβησαν στη γυναικεία φυλακή Κορυδαλλού, αλλά αυτοί οι κύριοι υπηρετούν σήμερα στη Θήβα όπως και ο αρχιφυλακευων (...), ο οποίος στην εδώ απομόνωση της Θήβας μου είπε πως παρ’ όλες τις 8 κενώσεις κλπ δικαιούται «βάσει του εσωτερικού κανονισμού» να με κρατήσει έξι ημέρες στην απομόνωση. Ο εσωτερικός κανονισμός δεν γράφει κάτι τέτοιο, αντίθετα λέει πως η τριήμερη κράτηση στην απομόνωση γίνεται μ’ εντολή εισαγγελέα και παρατείνεται εφόσον έχουν βρεθεί απαγορευμένες ουσίες στο σώμα του κρατούμενου και δεν μπορούν να αφαιρεθούν.
Μπάνιο δεν μπορείς να κάνεις στην απομόνωση -ειδικό χώρο κράτησης τον ονομάζουν λες και αλλάζοντας όνομα σε κάτι παύει και η φρίκη- γιατί όταν τύχει να έχει ζεστό νερό δεν είναι εκεί η δεσμοφύλακας και όταν είναι εκεί μπορεί να σε βγάλει από το κελί για να κάνεις μπάνιο, το νερό να είναι κρύο και να επιμένει πως είναι ζεστό βγάζοντάς σε τρελή.
Όταν και αν κάνεις μπάνιο σε παρατηρεί. Έτσι, μένουμε χωρίς μπάνιο για 7 μέρες και άνω. Καφέ, νερό υποχρεούσαι να παραγγείλεις μόνο από το καφενείο της φυλακής το οποίο λειτουργεί για τους δεσμοφύλακες και δουλεύουν σε αυτό κρατούμενες. Την τελευταία φορά που κρατήθηκα στην απομόνωση πλήρωσα 20 ευρώ στο καφενείο. Με αυτά τα χρήματα μπορούσα να περάσω περίπου είκοσι μέρες αγοράζοντας καφέ, ζάχαρη κλπ ενώ τα πλήρωσα μέσα σε πέντε μέρες. Αλλά εδώ η διαχείριση των χρημάτων μας εξαρτάται από τις ορέξεις της υπηρεσίας του Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.
Όταν λοιπόν, αποφασίσουν οι ασύδοτοι βασανιστές μας να μας βγάλουν από την απομόνωση πρέπει να περάσουμε το ίδιο μαρτύριο της σωματικής έρευνας και της κολπικής εισβολής. Αυτό το ίδιο μαρτύριοι της έρευνας μπορεί ανά πάσα στιγμή να μου το κάνουν και στο θάλαμο, όπου μένω, όταν υπάρχει υπόνοια για ύπαρξη απαγορευμένων ουσιών. Μπαίνουν μέσα στο θάλαμο, μας ξυπνάνε, μας κάνουν σωματική και κολπική έρευνα, μας βγάζουν έξω από τον θάλαμο και ανακατεύουν όλα μας τα πράγματα πετώντας τα κάτω. Μετά χάνουμε πράγματα μας γιατί τα πετάνε ή τα παίρνουν και πρέπει να τακτοποιήσουμε ολόκληρο το θάλαμο για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε.
Κάποτε ήμουν άνθρωπος με όνειρα, με όρεξη για μάθηση, με κερδοφόρα επιχείρηση, με όρεξη για δημιουργία.
Σήμερα, όλος αυτός ο πόνος, η κακοποίηση, ο βιασμό του σώματος και της ψυχής που έχω υποστεί με κάνουν να ονειρεύομαι πως τους σκοτώνω όλους αυτούς που πληρώνονται για να βασανίζουν αδύναμους ανθρώπους.
Σφίγγοντας τα δόντια σιγοψιθυρίζω «και για το πείσμα σας, γουρούνια, θα αντέχω» ελπίζοντας να έρθει κάποια μέρα που θα σταμτήσουν να απλώνουν τα βρώμικα, διεστραμμένα χέρια τοςυ επάνω σε αδύναμους ανθρώπους.
Το ξέρω πως ο κόσμος δεν αλλάζει, ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ, όμως, φτάνει να μην αδιαφορούμε.

Ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσω τα όσα υπέστην και υπόκειμαι μεσα στη φυλακή.

ΓΚΟΥΛΙΩΝΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Τα media «κλαίνε» και οι νέοι καίνε!

2009-03-18T20:04:00.001+02:00

Το βιβλίο «Rasaille: Αν αυτοί είναι αποβράσματα , τότε είμαι και εγώ» του Alessi Dell’ Umbria κυκλοφόρησε από τη «λέσχη των κατασκόπων του 21ου αιώνα» τον Ιούνιο του 2008. Και ο συγγραφέας, όπως αναφέρεται στο εξώφυλλο δεν είναι ούτε κοινωνιολόγος, ούτε δημοσιογράφος. Συμμετείχε όμως στο πρώτο κύμα των εξεγέρσεων στη Γαλλία στη δεκαετία του 1980. Το βιβλίο του αναφέρεται στην κρίση του 2005 στα προάστια του Παρισιού και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας που είχαν , μεταξύ άλλων και ως αποτέλεσμα να επιταχύνει την άνοδό του στην προεδρία της χώρας ο Νικολά Σαρκοζί. Το συγκεκριμένου απόσπασμα αναλύει τη στάση ή για να είμαστε πιο ακριβείς , την αμηχανία των ΜΜΕ, απέναντι σε τέτοια γεγονότα.

«Είναι επίσης ύποπτο , γι αυτούς τους επαγγελματίες σχολιαστές να βλέπουν τον κόσμο να κατεβαίνει στο δρόμο χωρίς να ζητάει τίποτα ιδιαίτερο . Σε κάθε εξέγερση νάτοι πάλι να ενώνουν τις φωνές τους προκειμένου να εκφράσουν τη λύπη τους για το μάταιο των ενεργειών που διαπράττονται , σαν να ήταν φυσικό το να δυσφημούν απροκάλυπτα τις αιτίες και τους σκοπούς των συγκεκριμένων ενεργειών. Και γιατί , λοιπόν να στερηθούμε το μόνο πράγμα που θα μείνει για πάντα δωρεάν σ’ έναν κόσμο όπου όλα έχουν γίνει εμπόρευμα; Υπάρχει όμως κάτι παραπάνω: σε μια χώρα όπου ένα μέρος του πληθυσμού επιλύει τις νευρώσεις του με το να κλείνεται μέσα στο φαρμακευτικό ζουρλομανδύα, οι νεαροί εμπρηστές βρήκαν μια άλλη θεραπευτική οδό, αυτή του βανδαλισμού».

Τσουνάμι , στο τσουνάμι...

2009-02-16T12:49:00.003+02:00

Η απαίτηση για μια άλλη κοινωνία έρχεται διαρκώς από διαφορετικές πλευρές, από ομάδες που σταμάτησαν να καταπίνουν αμάσητα τις υποσχέσεις των πολιτικών. Στην περιοχή γύρω από τον Ασωπό υψώνουν κάθε τόσο κι από ένα σταυρό στα κοιμητήρια , θρηνώντας έναν δικό τους άνθρωπο που έφυγε με καρκίνο .

Στον Ελαιώνα, οι άνθρωποι, αυτοί οι περίφημοι 131 κάτοικοι, ξεσηκώθηκαν και συγκρούστηκαν με το μέτωπο των εργολάβων, βάζοντας απέναντί τους ένα δήμαρχο ο οποίος δίνει εντολές για την κοπή δέντρων και η πολεοδομική του υπηρεσία βρίσκει δρόμους έως και εντός των αρχαιολογικών χώρων , όπως συμβαίνει με την Ακαδημία Πλάτωνος και την άδεια για 5όροφο κτίριο υπέρ ενός μεγαλοεργολάβου.

Στην Ελευσίνα πάλι λένε όχι στην επέκταση των διυλιστηρίων της ΠΕΤΡΟΛΑ και κατεβαίνουν σε διαδήλωση αυτή την Πέμπτη. Τα μάρμαρα δεν αντέχουν άλλη μόλυνση, τα μυαλά δεν δέχονται άλλο "κάψιμο".

Σιγά, σιγά, κάτι νέο διαμορφώνεται που δεν είναι βέβαιο πως θα εκφραστεί πολιτικά και πολύ δε περισσότερο , εκλογικά. Όμως σταδιακά , με δεδομένη και την οικονομική κρίση, η εποχή της ιδιώτευσης ίσως και να τελειώνει. Και ίσως το κοινωνικό τσουνάμι να είναι πιο ισχυρό από το οικονομικό.

Ποιες ταινίες βλέπει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας;

2009-02-10T08:19:00.002+02:00

Την ταινία "Έλα να δεις" είδε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, την περασμένη Κυριακή. Αναλυτικά, η δραστηριότητα της εταιρείας διανομής (ποιοτικών) κινηματογραφικών ταινιών New Star

EΛΑ ΝΑ ΔΕΙΣ
1850 θεατές απόλαυσαν το τετραήμερο σε δύο αίθουσες την ταινία «Έλα να δεις». Ανάμεσά τους κι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, ο οποίος την Κυριακή 8/2 είδε την ταινία στον κινηματογράφο Ίλιον.

Συνολικά, η ταινία έκοψε σε 11 μέρες προβολής 4625 εισιτήρια.

TO ΑΛΑΤΙ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
Το «Αλάτι αυτής της θάλασσας» σε μία αίθουσα έκοψε το τετραήμερο 390 εισιτήρια, σύνολο 2250 σε 18 μέρες.

REVOLUCIÓN
Στις 19/2 κυκλοφορεί η ταινία «Revolución» του Σαρλ Ζεβρέ σε Α’ προβολή.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ
Στις 26/2 κυκλοφορεί η πολυβραβευμένη ταινία «Το κορίτσι ταξιδιώτης» (Pavee Lackeen: The traveller girl) του Πέρι Ογκντέν.

Η ΕΑΡΙΝΗ ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΦΥΛΑΚΩΝ
Στις 5/3 σε επανέκδοση το αριστούργημα του Δήμου Αβδελιώδη «Η εαρινή σύναξις των αγροφυλάκων».

REVANCHE
Το Μάρτιο επίσης θα κυκλοφορήσει η νέα ταινία του Γκετζ Σπίλμαν «Revanche», υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης ταινίας. Tο Eλληνικό κοινό γνώρισε τον Αυστριακό σκηνοθέτη με την ταινία «Antares».

Σχεδιασμός...

2009-02-10T08:15:00.001+02:00

-Σήμερα, ο Σκάι και τα "Στιγμιότυπα" πάνε στο πάρκο της οδού Κύπρου και Πατησίων, 06.00-08.00 το απόγευμα και βλέπουν τι απέμεινε από τα δέντρα

-Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου τα "Στιγμιότυπα" γίνονται μουσικά και φιλοξενούν το σπουδαίο ερμηνευτή Γιώργο Μεράντζα.

Κάθε γειτονιά και μια μάχη

2009-02-08T14:07:00.003+02:00

Καλοκαίρι του 2007 . Πυρκαγιές στην Πάρνηθα. Καίγεται ο τόπος. Ο τόπος στη συνέχεια ξαναψηφίζει Νέα Διακυβέρνηση . Η πρώτη διαδήλωση για το πράσινο με την πρωτοβουλία των ανθρώπων του Internet. Δύο χρόνια αργότερα, ο Ελαιώνας είναι στο στόχαστρο ενός εμπορικού κέντρου, εκατέρωθεν του Κηφισού , υπάρχουν σχέδια και για αλλά εμπορικά κέντρα, στο σταθμό Λαρίσης ο ΟΣΕ σχεδιάζει υπερλεωφόρους για τα τρένα , και λίγο παραπάνω ένα δήμαρχος κόβει τα δέντρα στην Κυψέλη, και τα ΜΑΤ δέρνουν τον κόσμο στέλνοντας ένα δημοσιογράφο o Θόδωρος Παναγιωτίδης , εργαζόμενος στο Alter νοσηλεύεται στο Λαϊκό Νοσοκομείο με σοβαρά προβλήματα ακοής, από χειροβομβίδα κρότου λάμψης.

Σε κάθε γειτονιά και μια μάχη μεταξύ εργολάβων και δημοτικών αρχόντων νομαρχών και άλλων και από την άλλη πολίτες που λένε, θέλουν να αποφασίζουν εκείνοι για το μέλλον τους.

Υ. Γ. Τι έμεινε από τη συγκέντρωση του Ιουλίου; Μόνο η ίδια η τυχαία συνάντηση και δύο ωραίες φωτογραφίες.

Λαζόπουλος: Ή θα πρέπει να διαφθαρείς για να μπεις μέσα ή πρέπει να σιωπήσεις.

2009-02-06T20:18:00.001+02:00

Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας. Απόψε έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε ένα πολύ ιδιαίτερο καλεσμένο, ο οποίος πραγματικά μας έκανε την τιμή να είναι μαζί μας και να σχολιάσουμε την επικαιρότητα, που νομίζω ότι έχει τρομερό ενδιαφέρον.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Αλλά δέχτηκε και μια αγωγή, συνολικού ύψους 6 εκ. ευρώ. Ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης ζητά και τη φυλάκισή του για ένα χρόνο, γιατί μετέδωσε ένα σατυρικό video, όπου τον εμφανίζει με ένα μουστακάκι και να λέει «Γιώργο μου, σου πάει το μουστάκι»!
Καλησπέρα σας κ. Λαζόπουλε.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Καλησπέρα σας.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ξέρετε περνάει τρέιλερ κάτω από την εκπομπή στον τάδε λογαριασμό, για να αρχίσουν οι καταθέσεις να βοηθήσουμε!
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Για βοήθεια!
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι αρκετά χρήματα, 6 εκ. ευρώ είναι πολλά λεφτά, συν τη φυλάκιση.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Εντάξει, ο καθένας μπορεί να ζητάει ό,τι θέλει. Είναι μια χώρα, που ο καθένας λέει ό,τι θέλει ζητάει ό,τι θέλει. Άλλωστε οι πολιτικοί θεωρούν ότι έχουν πάρει το μέτρο και μετρούν την κοινωνία, τον κόσμο, τι τους αρέσει τι δεν τους αρέσει, αν τους κάνουμε δεν τους κάνουμε, που τους ενοχλούμε που δεν τους ενοχλούμε.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Θεωρείτε όμως απίθανο να έχει προσβληθεί από ένα video ο κ. Καρατζαφέρης, από αυτό που μεταδώσατε εσείς;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ο Καραμανλής ο γέρος δεν έχει κάνει ποτέ καμία μήνυση. Πουθενά. Κανείς δεν αναφέρθηκε άραγε σε αυτόν;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Σίγουρα αναφέρθηκε, απλώς αυτή η ιστορία άνοιξε μια κουβέντα που είναι παλιά ούτως ή άλλως, εσείς ως δημόσιο πρόσωπο και με τόση διεισδυτικότητα στην ελληνική κοινωνία…
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Εμένα με έχουν το ίδιο video με εμένα Χίτλερ το έχουν παίξει στο «Star» εκατό φορές.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι σε διάφορα blog, το είδαμε. Σας πάει πάντως αυτό το μουστακάκι, δεν μπορώ να πω!
Αλλά άνοιξε ξανά αυτή την κουβέντα που είναι παλιά και και προσωποποιείται τα τελευταία χρόνια σε εσάς, για τα όρια της σάτιρας. Αν η σάτιρα μπορεί να είναι και πόσο παρεμβατική και πόσο καυστική και πόσο τελικά διεισδυτική, ή να έχει κι ένα στόχο με ένα τρόπο να χειραγωγήσει την κοινωνία. Διότι αυτό σας έχει αποδοθεί.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Κατ' αρχήν και μόνο ότι μιλάμε για όρια, είναι ήδη περίεργο σε μια εποχή.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Στη σάτιρα;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Γενικά. Δεν μιλάμε για τα όρια του τι θα πει ο Καρατζαφέρης, εκεί δεν υπάρχουν όρια. Η σάτιρα είναι σκέψη, δεν είναι πληροφορία. Ως εκ τούτου είναι σαν να λες «έχει όρια η σκέψη;». Η απάντησή μου είναι όχι.
Δηλαδή η σάτιρα δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η σκέψη που κάνει ο μέσος Έλληνας στο σπίτι του, την ώρα που ακούει κάτι και μιλάει στη γυναίκα του και λέει «τι μας λέει ο…» και αυτό είναι το βαθύτερο αίσθημα του κόσμου, το οποίο καταγράφει η σάτιρα με τη δύναμη να φέρει αυτό το λόγο που αυτοί αρνούνται να ακούσουν, μπροστά και να τον ακούσουν.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και γίνεται και πολύ δυνατός.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Η σάτιρα λοιπόν είναι ένα πουλί που πρέπει να πετάει ελεύθερο, όπως ένα πουλί πετάει ελεύθερα. Αν θέλει κάποιος κυνηγός να το πυροβολήσει, έχει το δικαίωμα. Αλλά αυτό με το φόβο του κυνηγού, δεν μπορεί να σταματήσει και να μην ξαναπετάξει ποτέ.
Αυτό πιστεύω για τη σάτιρα. Ότι πρέπει να πετάει ελεύθερα όπως πάντα πέταγε ελεύθερα και όπου αν έκαναν τον κόπο να έχουν διαβάσει Αριστοφάνη που αυτός θεμελίωσε ουσιαστικά μέσα από τα έργα του τη σάτιρα, θα δουν ποια είναι τα πρόσωπα τα οποία σατιρίζονται εκείνη την περίοδο….
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και με τι τρόπο.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Με τι τρόπο.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Εξαιρετικά σκληρό και εκκωφαντικό.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Με μια κοινωνία που ήταν από κάτω και κατέγραφε ανάσα – ανάσα τον τρόπο που λειτουργούσε το πολιτικό σύστημα. Απλώς ναρκισσεύονται πολλές φορές οι πολιτικοί και θεωρούν τον εαυτό τους το απόλυτο μέτρο για να μας πουν τι τους ενοχλεί και τι δεν τους ενοχλεί.
Δεν λαμβάνουν καθόλου υπόψη τι ενοχλεί εμάς. Εγώ θα μπορούσα εκατό φορές που έχει προσβληθεί από ανοησίες που έχει πει ή ο Καρατζαφέρης ή άλλοι, να πάω κι εγώ να κάνω μηνύσεις. Τι λογική έχει αυτό;
Επίσης δεν είναι τυχαίο ότι δυο άνθρωποι έκαναν μήνυση από τον χώρο του ΛΑΟΣ: η Σαρρή και ο Αρχηγός της. Η μία που δεν βγήκε και ο Αρχηγός της. Δηλαδή αυτό δείχνει και μια μικρονοϊκότητα, μια στενομυαλιά να το πω.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Τώρα με αυτό που είπατε, επειδή είναι χαρακτηρισμός, μπορεί να έρθει το ΛΑΟΣ να βαρέσει και εδώ μια αγωγή και να μετράμε τις λέξεις.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Μα τώρα είναι δυνατό να γράφεται σε μια αγωγή ότι «έχω 5,7%» δεν ξέρω πόσο λέει το ποσοστό του, το κανονίζει μόνος του με τα γκάλοπ και ότι «έχει ένα πλάνο να μου ρίξει το Κόμμα»; Κατ' αρχήν έτσι μαρτυρείς ότι το Κόμμα αυτό είναι ένα τηλε-Κόμμα, γιατί ουσιαστικά δεν είναι κάτι άλλο.
Αν τους αποσύρεις αυτούς από την τηλεόραση, υπάρχει καμία πολιτική γραμμή; Στην πραγματικότητα. Δεν υπάρχει καμία πολιτική γραμμή, δεν υπάρχει κανένα πολιτικό σκεπτικό. Μπαίνει μπροστά από τα σύμβολα, Τσε Γκεβάρα, λέει «μ’ αρέσει ο Τσε Γκεβάρα», πάει στο λάβαρο της Αγίας Λαύρας ««μ’ αρέσει η Αγία Λαύρα» και παίρνει κόσμο, όποιοι είναι εκεί που βλέπουν την εικόνα αυτή, κάθεται το περιστέρι και τον φωτίζει.
Δηλαδή ουσιαστικά είναι ένα Κόμμα, το οποίο έχει εκμεταλλευτεί διάφορα σύμβολα, θεωρούν τους εαυτούς τους, τους απόλυτους Έλληνες και όλοι οι υπόλοιποι είμαστε για τα μπάζα. Δεν δέχονται τους ξένους, μιλούν άσχημα για όσους είναι μετανάστες στη χώρα αυτή και ουσιαστικά διαλύουν με τον τρόπο αυτό -για εμένα, που είμαι απ' έξω, είμαι ένας πολίτης ενεργός- τον κοινωνικό ιστό.
Διότι αντί να μπορέσει να συμπνεύσει να συνυπάρξει με ένα άνθρωπο, του βάζει συνέχεια τα εμπόδια πώς να εχθρεύεται ο ένας τον άλλον, αυτό, δεν είναι ούτε πολιτισμός ούτε τίποτε το σημαντικό. Άκουγα μάλιστα, η «Ελληνοφρένεια» στο ραδιόφωνο τα παιδιά είχαν κάπου στην Αλεξανδρούπολη…
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Το έχουμε στη συνέχεια. Το απόσπασμα που λέει για το Νίτσε κλπ.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι και έχει σημασία να το ακούμε.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Να δούμε το video.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Και να εξηγήσουμε το εξής: ο κ. Καρατζαφέρης θεωρεί αυτό το video συκοφαντικό.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Συκοφαντεί τον εαυτό του δηλαδή. Θα αρχίσει να κάνει και αγωγές στον εαυτό του αυτός σε λίγο! Τον προηγούμενο εαυτό του.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Εμείς πάντως ως σταθμός προς ενημέρωση του κοινού -γιατί αυτό είναι πάνω από όλα και προστατεύεται τώρα από το Σύνταγμα- θα μεταδώσουμε το video σημειώνοντας ότι ο κ. Καρατζαφέρης θεωρεί ότι συκοφαντείτε από αυτό, εμείς συμμετέχουμε σε αυτή τη διαδικασία…
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Συκοφαντεί την κοινή νοημοσύνη του μέσου Έλληνα, που νιώθει ότι δεν φτάνει που περνάνε αυτά που περνάνε, δεν του επιτρέπουν να σκέφτεται, να γελάει, να μιλάει, να χαίρεται. Αυτή η καινούργια μέθοδος η δια των αγωγών λογοκρισία –επιμένω στον όρο- είναι ένα καινούργιο φαινόμενο το οποίο δεν είναι καθόλου της δημοκρατίας και καθόλου τυχαίο. Δεν είναι νεύρα του Καρατζαφέρη.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Αλλά;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι αρχή.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Προτείνω να δούμε το video.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Τι λέει αυτό το βίντεο που το ετοίμασαν τα παιδιά και το ενέκρινα ασφαλώς. Κατ' αρχήν όταν κάθεσαι ν’ αναλύσεις κάτι, δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα, πραγματικά τώρα. είναι σα να πεις ένα ανέκδοτο και αρχίζεις μετά και λες γιατί τελικά ο Πόντιος είναι αυτός που ο πιο χαζός.. Είναι αυτή η κατηγορία των ανθρώπων που δεν μπορούν να λειτουργήσουν και θέλουν να τα κάνεις όλα νιανιά.
Όμως το αστείο δεν κατακερματίζεται, δεν διαιρείται, δεν αναλύεται στα Δικαστήρια. Ας πούμε, χωρίς να κάνω ανάλυση: Ένας άνθρωπος που λέει «… τον νόμον και την τάξιν θα επαναφέρομεν….» κτλ., είναι μια φωνή φέρνει την δικτατορία στο αυτί του Έλληνα και έρχεται κι από παλιότερα. Είναι αυτές οι φωνές οι οποίες ντε και σώνει, εμφανίζονται κάποιοι άνθρωποι μ’ ένα 3% ας πούμε και αρχίζουν να μιλάνε για το νόμο και την τάξη σα να έχουν το 90% κι είμαστε από κάτω.. Δηλαδή δεν χαλαρώνουν, νομίζουν ότι κυβερνάνε ήδη.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Για να την διευρύνουμε τώρα λίγο την κουβέντα από το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, προτείνω, εσείς θεωρείτε ότι η σάτιρα που κάνετε στους πολιτικούς μας κυρίως τους πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής, είναι ετεροβαρής; Είναι ισορροπημένη;
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Συμπαθείτε την Αλέκα ή τον Τσίπρα και την “πέφτετε” στον Γιώργο και στον Καραμανλή;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Η απάντηση είναι η εξής: Τα δελτία ειδήσεων που κάνετε εσείς οι δημοσιογράφοι, δεν μιλώ για τον ΣΚΑΪ και να μην κάνω σαν τους πολιτικούς, το λέω γιατί πραγματικά δεν έχω δει τόσα πολλά δελτία για να μπορώ να πω, τα δικά σας δελτία ειδήσεων πρέπει να έχουν ισορροπίες. Όμως η σκέψη δεν έχει ισορροπία.
Και τι εννοώ μ’ αυτό: Πιθανώς ο τρόπος που εμφανίζεται ο Πρωθυπουργός να είναι τρεις φορές την εβδομάδα, ή μία την εβδομάδα και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης για λόγους ότι πρέπει να προβληθεί περισσότερο να βγαίνει 550 φορές. Άρα εγώ έχω μπροστά απ’ τους συνεργάτες μου 550 βίντεο του ενός και 3 του άλλου.
Θέλω να πω ότι η σκέψη δεν έχει να κάνει με το να κάθομαι εγώ να ζυγίζω στη ζυγαριά, δεν είναι αυτή η δουλειά μου. Οπωσδήποτε μπορεί να έχω μια συμπάθεια για κάποιους και να τους εκτιμώ, αυτό όμως ποτέ δεν μου απαγόρευσε, στο μυαλό μου εννοώ, να σατιρίσω ή να πω τη γνώμη μου. Αλλά θα πάρει την αντιστοιχία αυτή που υπάρχει στην κοινωνία. Δεν μπορεί να κάνεις ένα τεράστιο ολόκληρο θέμα ας πούμε χωρίς λόγο.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Άλλωστε δεν εμπνέουν και όλοι έναν καλλιτέχνη που κάνει σάτιρα με τον ίδιο τρόπο.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν θα υπήρχε καμία ανταπόκριση. Όταν προσπαθείς ν’ αλλάξεις το βάρος αυτού που νοιώθει η κοινωνία στη σάτιρα το καταλαβαίνει αμέσως η κοινωνία. Είναι οι πρώτοι που τον λοιδορούν, αυτοί που το βλέπου. Αλλά αυτοί αυτό εισπράττουν.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Και κάθε φορά η εξουσία δεν είναι στο επίκεντρο; Δηλαδή είναι το αυτονόητο, πώς αλλιώς να το εξηγήσεις;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Εξουσία δεν είναι μόνο αυτοί που κυβερνάνε, εξουσία είναι το σύστημα ολόκληρο. Το σύστημα αυτό ας πούμε της διαφθοράς, είναι σύστημα το οποίο είναι και με υπογραφή ΠΑΣΟΚ και με υπογραφή Νέας Δημοκρατίας.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Έρχεται ο Γιώργος;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Γιατί είναι ένα γάντι κάτω τώρα από χθες. Ένα εκλογικό γάντι, το άφησε..
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτά τα πράγματα με τα δακρυγόνα κτλ., σκέφτομαι την εξουσία μετά τον Παπανδρέου μετά από λίγο αν θα κλαίει ο Καραμανλής με κανένα δακρυγόνο.. Δηλαδή αυτές οι εικόνες όλες, τον Καραμανλή πριν στα τρακτέρ και τώρα να μιλάει, ή την ώρα που ξεφουσκώνανε τα λάστιχα το ΠΑΣΟΚ τι έκανε.. .Και πώς τα φέρνει η ιστορία…. Είναι εναλλασσόμενα.
Για μένα το θέμα είναι οτιδήποτε είναι μια εναλλασσόμενη κατάθλιψη αυτά τα δυο κόμματα και ότι προοπτική μέσα από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΠΑΣΟΚ αυτοδύναμα, δεν μπορεί να υπάρξει στη χώρα αυτή.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Εσείς τι βλέπετε δηλαδή; Θέλετε διεύρυνση; Έχετε βαρεθεί με τους δύο;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Νομίζω ότι πρέπει να γίνουν εκλογές για νεο-Μπλαιρ, δηλαδή πρέπει η γενιά των 18 μέχρι 30 να επιβάλλει τους δικούς της όρους στο πολιτικό σκηνικό. Δεν υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες, είτε κυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ είτε κυβερνήσει η Νέα Δημοκρατία. Έχουν τον ανεξέλεγκτο και οι δύο. Μπορεί να διαδοθεί αυτή η κατάσταση, αυτή η πλήρης διάλυση του σύμπαντος;
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Άρα δεν παίζετε εσείς σ’ αυτή την διαδικασία, δεν θα είστε υποψήφιος πουθενά, σε κάποιο κόμμα. .
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν είναι η δουλειά μου αυτή..
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Δεν θα εκπροσωπήσετε τη γενιά των 25άρήδων, 30άρηδων. Άλλωστε έχει βγει στη στέγη ο άνθρωπος, θα τα συζητήσουμε στην πορεία, μ’ αυτά και μ’ αυτά βγήκε στα κεραμίδια. Θεωρείτε ότι τα κόμματα εξουσίας και το σύστημα εξουσίας που είπατε κι εσείς πριν, έχει αφουγκρασθεί σωστά αυτές τις ηλικίες οι οποίες κατά την δική σας πρόβλεψη, ευχή…
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Δε νομίζω ότι τους ενδιαφέρει κάτι τέτοιο, τους οποίους ενδιαφέρει η εξουσία σαν εξουσία, το να βρίσκονται κοντά στα Ταμεία. Δεν κάνουν απολύτως τίποτα, δεν προχωράει τίποτα στη χώρα αυτή, υπάρχει ένα τέλμα το οποίο το βιώνουμε όλοι και δεν είναι μόνο η κρίση, γιατί ασφαλώς χτυπάει και την πόρτα τη δική μας. Εμείς είχαμε κρίση πολύ πριν έρθει η κρίση. Υπάρχει ένα τέλμα, οι νέοι νιώθουν ότι βουλιάζουν, ότι δεν παράγεται τίποτα στη χώρα αυτή, δεν δημιουργείται κάτι.
Δηλαδή έχεις μια φωνή που δεν φτάνει πουθενά. Ό,τι και να κάνεις, χρειάζεται να χτυπήσεις 550 πόρτες, να μην αναγνωρίζουν την αξία σου, να μην καταλάβουν ποιος είσαι, να πρέπει να υποδουλωθείς σ’ ένα σύστημα, ή το ένα ή το άλλο. Για να υπάρξεις. Δεν μπορείς να λειτουργήσει μια χώρα έτσι.
Κάθε μέρα ακούω και κάτι τρελό: Προχθές άκουγα ότι διάφορα μαγαζιά μεγάλα, δίνουν μια μάζα σ’ αυτούς που καταγράφουν τα ρολόγια της ΔΕΗ, γα να έχουν τα μαγαζιά του πολύ φθηνό ρεύμα. Πράγμα που σημαίνει ότι αν κάνεις μια έρευνα σε μαγαζιά μπορεί να τα βρεις να πληρώνουν ρεύμα λιγότερο από μια γκαρσονιέρα. Ή ας πούμε ότι υπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα το οποίο περνάει από καταστήματα και αλλάζει τις ταμειακές μηχανές, τις μηδενίζει, τις πάει εκεί που θέλει.
Αυτό είναι ένα σύστημα τόσο φτιαγμένο, τόσο διαβρωμένο, τόσο αλλοτριωμένο που και να είσαι από κάπου, δηλαδή όπου και να θέλεις, ή θα πρέπει να διαφθαρείς για να μπεις μέσα ή πρέπει να σιωπήσεις. Δεν μπορείς όμως να δημιουργήσεις, δεν μπορείς να μιλήσεις, δεν μπορείς να προχωρήσεις, δεν μπορείς ν’ αναπνεύσεις στη χώρα αυτή. Κι αυτή η ασφυξία είναι μια ασφυξία που τη νιώθουν πολύ έντονα οι νέοι άνθρωποι οι οποίοι έφαγαν έναν σκασμό χρόνια στα βιβλία, στο «διάβαζε,, πήγαινε, τρέξε, κάνε,…μεταπτυχιακό, και πάρε τα ισπανικά, το ένα, το άλλο, πάρε τα βουνά και φύγε».
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ή 700 ευρώ και λιγότερα..
Να περάσουμε τώρα στο θέμα με τον αγαπημένο σας, τον Γιώργο Καρατζαφέρη.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστώ… Τι ζευγάρι… Θεούλη μου !
Προβάλλεται βίντεο
Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Επετράπη στον Πατριάρχη να ρίξει τον Σταυρό στον Κεράτιο Κόλπο και με είχε καλέσει να πάω, συνδεόμαστε χρόνια με μια φιλία.. Όταν αφήνει το περιστέρι και λέει «το πνεύμα το Άγιον εν είδει περιστεράς», φεύγει το περιστέρι, πάει 50 μ. ψηλά και έρχεται και προσγειώνεται στο κεφάλι μου.
Μετά, στο γύρισμα του χρόνου, σ’ ένα χρόνο παντρεύεται ο Γιάννης, στην Παναγίτσα πάντα, κι είναι κάπου 1.500 προσκεκλημένοι, τίγκα η εκκλησία. Και την ώρα που κλείνουν οι πόρτες λόγω καλοκαιριού μπαίνει το ίδιο περιστέρι, κάθεται απέναντι απ’ τον Γιάννη, όση ώρα είναι το μυστήριο, μετά που τελειώνει, ίπταται πάνω από το ζευγάρι και φεύγει.
Την επόμενη χρονιά πεθαίνει η μάνα μου. Και την ώρα που είμαι εκεί και αισθάνομαι την ανάγκη να πω από στήθους έναν επικήδειο και να την ευχαριστήσω που φεύγει, έρχεται ένα περιστέρι, κάθεται πάνω στο Σταυρό της εκκλησίας, οι φίλοι μου που με είδαν να κλαίω συγκινημένοι βγήκαν έξω και τράβηξαν φωτογραφία το περιστέρι που έμεινε εκεί όση ώρα ήταν η κηδεία της μάνας μου.
Επιτρέπω στον εαυτό μου ακόμα να γελάει και να κλαίει. Να γελάει με την ίδια ευκολία και να κλαίει με την ίδια ευκολία. Δεν μπορώ να δω κάποιες εκπομπές γιατί κλαίω. Υπάρχουν εκπομπές που κλαίω… Με το «Πάμε πακέτο», κλαίω».

ΠΡΟΒΟΛΗ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ένταση μέσα στο Δημαρχείο.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Παρακαλώ να ηρεμήσουμε κ. Βαφειάδη.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ένταση και έξω από το Δημαρχείο. Κατά τη διάρκεια του επεισοδιακού Δημοτικού Συμβουλίου για την τύχη του πάρκου στη συμβολή Πατησίων και Κύπρου ομάδα ατόμων επιχείρησε να εισβάλλει στο Δημαρχείο. Οι άντρες των ΜΑΤ τους απώθησαν, πετώντας χειροβομβίδες κρότου-λάμψης.
Την ίδια ώρα οι τόνοι αντιπαράθεσης στο Δημοτικό Συμβούλιο ανέβαιναν και ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε από το Νικήτα Κακλαμάνη να παραιτηθεί.
Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Ή αλλάξτε ρητά τη στρατηγική, ή παραιτηθείτε τιμίως.
Ν. ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Ένα είναι σίγουρο, ότι θα ξαναείμαι υποψήφιος.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Λίγη ώρα αργότερα οι Αστυνομικοί απέτρεψαν μια δεύτερη προσπάθεια εισβολής στο Δημαρχείο.
ΠΟΛΙΤΗΣ: Ο Δήμος για την αγορά της Κυψέλης ήθελε να μην υπάρχει η αγορά της Κυψέλης και να γίνει τσιμέντο και εμπορικό κέντρο. Είναι η πρωτοβουλία των κατοίκων που επέτρεψε να αποτραπεί αυτό το πράγμα.
ΠΟΛΙΤΗΣ: Ο Δήμος μέχρι σήμερα δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να το αξιοποιήσει και δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στο Δήμο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το Διοικητικό Εφετείο έκανε δεκτό το αίτημα των κατοίκων της Κυψέλης για αναστολή των εργασιών στο πάρκο Κύπρου μέχρι την Πέμπτη. Οι κάτοικοι όμως εξακολουθούν να βρίσκονται εκεί αποφασισμένοι να αποτρέψουν την κατασκευή του γκαράζ.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ωραία πράγματα στην Κυψέλη, έτσι; Οι άνθρωποι δένονται γύρω από τα δέντρα για να αντιμετωπίσουν τις μπουλντόζες.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Τον τελευταίο πολύ καιρό, αρκετό διάστημα βλέπουμε πραγματικά τον κόσμο να αντιδρά, που ήταν κάτι που δεν το είχαμε παλαιότερα.
Βλέπεις ότι σε μία πόλη στην οποία γίνεται αυτή η κατάσταση με τα αυτοκίνητα, που θα μπορούσε να παρακαλάνε όλοι για ένα γκαράζ, παρακαλάνε για ένα δέντρο. Που σημαίνει ότι αυτή η καινούρια συνείδηση του Έλληνα που έχει αποκτηθεί τον τελευταίο καιρό, είναι σημαντική, δηλαδή είναι καθοριστική και πιστεύω ότι συνέβη μετά τις φωτιές.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι είναι καθοριστικό αυτό.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Γιατί πραγματικά συγκλονίστηκε ο κόσμος.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι καθοριστικό σημείο στην ψυχολογία του Έλληνα αυτό που συνέβη.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Κι ακόμη οι Πολιτικοί μας δεν το έχουν καταλάβει, δηλαδή λένε "να γίνει τσιμέντο ο Ελαιώνας".
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν τους ενδιαφέρει, επιμένω σε αυτό, δεν τους ενδιαφέρει. Μην μπερδεύετε την ψευδαισθησία. Εγώ κοιτάω τα βλέμματα, δεν κοιτάω τι λένε. Αυτοί έχουν λόγια γραμμένα.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και τις πράξεις.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Και τις εισπράξεις όμως, το θεωρούν πακέτο. Όχι;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Τι;
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Και οι πράξεις και οι εισπράξεις.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Και οι πράξεις και οι εισπράξεις βέβαια, εννοείται.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Πάντως πρέπει να σημειώσουμε ότι σε αυτά τα επεισόδια τραυματίστηκε ένας Δημοσιογράφος από το ALTER από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης και γλίτωσε αλλά έχει πρόβλημα ακοής. Εν πάση περιπτώσει δεν μπορούν να ψεκάζουν κάθε μέρα τα ΜΑΤ ανθρώπους.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ας αποφασίσουν, κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είναι αυτός ο τρόπος για να αντιμετωπιστεί η κοινωνία. Πώς να το κάνουμε; Δηλαδή με χημικά θα πας σπίτι και θα ξαναγυρίσεις πάλι. Τι λογική έχει;
Εδώ αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα αναβράζον αίσθημα του κόσμου τεράστιο σε όλα τα επίπεδα. Αυτή είναι κοινωνική έκρηξη, ο καθένας μπαίνοντας στο σπίτι του θέλει να βγει να διαμαρτυρηθεί για ότι πίεσε τον εαυτό του να σιωπήσει όλα αυτά τα χρόνια, έχει πολλά νεύρα ο Έλληνας με τον εαυτό του.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Συγνώμη που σας διακόπτω, να σιωπήσει ή και να βολευτεί λίγο;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Η λέξη «βολευτεί» είναι μία λέξη την οποία την προτείνουν τα πολιτικά συστήματα, είκοσι χρόνια το ΠΑΣΟΚ και άλλα τόσα η Νέα Δημοκρατία. Αυτό του προτείνουν, "έλα μαζί μας να σε διορίσουμε να ησυχάσεις". Ως εκ τούτου όταν ένα πολιτικό σύστημα ολόκληρο δεν εκπαιδεύει, δεν μαθαίνει, δεν προωθεί τους ανθρώπους στη δημιουργία αλλά τους λέει "ψήφισέ με, ανταλλάσσω την ψήφο σου με βόλεμα, μπες με μένα με το δικό μου σύστημα"..
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, αλλά κάποιος είναι αυτός που απορυθμίζει τα ρολόγια της ΔΕΗ, κάποιος είναι αυτός που πληρώνει για να έρθει ο άνθρωπος να…
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Μα είναι το σύστημα διαβρωμένο από την αρχή. Εδώ και χρόνια ολόκληρα, χρόνια ολόκληρα γίνεται αυτό. Και κάθε τόσο, κάθε χρόνο γίνεται και ακόμα περισσότερο πιο έντονο.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Λοιπόν πολύς λόγος έγινε για τη θεατρική σας παράσταση τον «βιοπαλαιστή στη στέγη»..
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Θυμήθηκα τώρα, συγνώμη, πριν πας στον βιοπαλαιστή, πριν πέσει το ΠΑΣΟΚ και έρθει η Νέα Δημοκρατία θυμάμαι ότι περνούσα τα διόδια και ένας εκεί πέρα μου λέει «σε παρακαλώ κάνε κάτι, γιατί είμαι δεξιός και για να με τιμωρήσουν με βάζουν και κόβω μόνο με το δεξί χέρι και έχω πάθει αγκύλωση».
Θέλω να πω δηλαδή αυτές οι πλάκες που γίνονται εκατέρωθεν χρόνια, είναι αυτό το σύστημα το οποίο αναπαράγει συνέχεια αυτή την κατάσταση. Κι εγώ επιμένω ότι αν συνεχίσουμε να έχουμε αυτές τις αυτοδυναμίες, δεν μα μπορέσουμε ποτέ να δούμε προοπτική.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Πάντως θα έχει ενδιαφέρον να κάνετε ένα ρεπορτάζ σατυρικό, δηλαδή από την οπτική της σάτιρας, για την ποιοτική διαφοροποίηση των ρουσφετιών. Διότι μου λένε Βουλευτές ότι έχουν αλλάξει τα ρουσφέτια, τώρα ας πούμε βάζουν μέσο οι άνθρωποι, αισθάνονται την ανάγκη και το άγχος να βάλουν μέσο για να εξασφαλίσουν ότι θα πάρουν το εφάπαξ τους. Που δείχνει ότι έχει αρχίσει να υπάρχει και…
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό έχει ενδιαφέρον! Πάμε στην παράσταση τώρα.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι πάμε στην παράσταση, γιατί υπάρχει και μία μυθολογία πριν από την παράσταση, ξέρω΄ γω με τον ALPHA γιατί σταματήσατε γιατί ήρθατε και τα λοιπά.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν σταμάτησα, είχα πει από την αρχή ότι θα κάνω την παράσταση. Δεν γίνεται να κάνω την παράσταση αυτή και να κάνω μαζί και κάθε Τρίτη «τσαντίρι», είναι αδύνατον.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι μια επική παράσταση.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Να δούμε και πλάνα από την παράσταση!
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι αδύνατον.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι μια θεατρική παράσταση κινηματογραφικού επιπέδου, δηλαδή με πάρα πολλές δυσκολίες.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι σίγουρα τουλάχιστον η πιο μεγάλη παραγωγή που έχω κάνει εγώ. Λέω μόνο από όρους παραγωγής δε νομίζω ότι έχει ανέβει τέτοιου είδους παραγωγή, ανεξάρτητα από το αν είναι καλό το έργο ή όχι.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Το θέατρο γεμίζει φαντάζομαι, έτσι;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Το θέατρο γεμίζει, πάμε εξαιρετικά καλά. Δε θέλω να πω παραπάνω λόγια, γιατί στο θέατρο ότι πει ο κόσμος είναι το σημαντικό, δηλαδή δουλεύει αυτό. Αν δεν δουλέψει αυτό, δεν δουλεύει το θέατρο.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Υπάρχει λοιπόν μία αναντιστοιχία μεταξύ του προϊόντος που μεταδίδει η τηλεόραση και των γεγονότων που συμβαίνουν στις σκηνές. Στις μουσικές σκηνές ή στις θεατρικές.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Γιατί υπάρχει αυτή η αναντιστοιχία; Είναι θέμα μόνο μέτρησης; Είναι θέμα επιλογών του «κομμωτηρίου» της τηλεόρασης;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, όχι, αντιστοιχία εννοείς πως δουλεύουν όλα αυτά;
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Και στο Λονδίνο, το συζητάγαμε και πριν μπούμε μέσα, που είναι πολύ μεγάλη και βαθιά η κρίση, τα θέατρα και τα θεάματα είναι όλα γεμάτα. Γιατί είναι το ελάχιστο όριο ψυχολογικής διάθεσης που θέλει να έχει ο κάθε άνθρωπος. Δηλαδή όταν είναι η παράσταση ωραία, θα βρει έναν τρόπο να τη δει γιατί παίρνει δύναμη από αυτό. Δηλαδή η τέχνη δίνει δύναμη στην ψυχή του ανθρώπου να αντέξει, θέλει να γελάσει, θέλει να διασκεδάσει, θέλει να συγκινηθεί, θέλει να νοιώσει.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και με αντικειμενικά κριτήρια δεν είναι και είδος πολυτελείας στην Ελλάδα, έτσι;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ασφαλώς δεν είναι είδος πολυτελείας.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Διότι πληρώνουμε πολύ περισσότερα ή ανάλογα λεφτά για κάτι πολύ λιγότερο, για ένα ποτέ, για ένα καφέ με ένα κρουασάν ή δεν ξέρω τι άλλο. Οπότε το να πας να δεις μια τέτοια παράσταση και να περάσεις πραγματικά καλά…
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι αλλά εγώ μιλάω για την αναντιστοιχία, γιατί το τηλεοπτικό θέαμα είναι τόσο χαμηλό;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι, γιατί έχει άλλους κανόνες, χρησιμοποιεί τελείως άλλους κανόνες. Στο μεν θέατρο αποφασίζω εγώ τι θα ανεβάσω, στην τηλεόραση με έναν περίεργο τρόπο, δε μιλάω για μένα, γενικά μιλάω, αποφασίζουν οι διαφημιστικές εταιρείες.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Με το σύστημα της μέτρησης εννοείτε;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι βεβαίως, διότι οι διαφημιστικές εταιρείες λένε ότι "αυτό δεν πούλησε, άρα τελείωσε αυτό το είδος" ή λέει ότι "με αυτό πουλάω διαφήμιση, θα μείνει αυτό το είδος". Ως εκ τούτου στη μία περίπτωση αποφασίζει το προϊόν, ένα τυχαίο προϊόν, ο χορηγός αποφασίζει στην τηλεόραση, τα έσοδα το αποφασίζουν, στο θέατρο αποφασίζει ο δημιουργός τι θέλει να πει στον κόσμο.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Είστε ο πρώτος που ξεκινήσατε από τους δημιουργούς την ιστορία να φωνάζετε για τη μέτρηση τηλεθέασης και ήταν το περίεργο που την πρώτη χρονιά το «αλ τσαντίρ» ενώ φαινόταν ότι είχε απήχηση αυτή δεν ανταποκρίνονταν στη μέτρηση της τηλεθέασης και μετά έγινε η έκρηξη.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, δε αποτυπωνόταν.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Τώρα τις εμπιστεύεστε τις μετρήσεις ή έχετε…
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, όχι, την ίδια γνώμη έχω. Δεν μου λέει κάτι αν μου αποδίδουν σωστά ή δεν μου αποδίδουν σωστά εμένα. Εγώ πιστεύω αυτό που πίστευα κι αυτό που πιστεύω: Όποιος βλέπει το κοντέρ χάνει το δρόμο, τελείωσε.
Είμαι αντίθετος με αυτή την κατάσταση των μετρήσεων. Έχει οδηγηθεί η τηλεόραση σε καλύτερο επίπεδο; Έχει ανέβει η ποιότητα των θεαμάτων; Δεν βλέπω κάτι τέτοιο εγώ. Δηλαδή ενημερώνονται, ενημερώνονται, ενημερώνονται, ξέρουν ακριβώς τι γίνεται και λοιπόν τι γίνεται; Βλέπουμε καμιά διόρθωση, κάτι καλύτερο; Εγώ δε βλέπω να πάει η τηλεόραση προς το καλύτερο.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Να μείνουμε λίγο αν μπορείτε στην τηλεόραση..
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Να μείνουμε.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ήσασταν ο άνθρωπος-κλειδί στην ανοδική πορεία του ALPHA πέρυσι και σε επίπεδο εσόδων και τηλεθέασης, που οδήγησε και είχε ως αποτέλεσμα τη συμφωνία και τη μεταβίβαση του 66,66% του RTL στον ALPHA. Βλέπετε καλύτερο μέλλον τώρα με τη νέα Διοίκηση ή θεωρείτε ότι θα έχει..
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Εγώ δε θέλω να πω ψέματα. Εγώ θέλω να περιμένω και αυτό έχω πει κιόλας, δηλαδή θέλω να δω.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Δείγματα γραφής από τη νέα Διοίκηση.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Βεβαίως, δεν μπορεί να πει κανείς αυτόματα ότι επειδή έρχεται ένα άλλο κανάλι θα υπάρχει μια καλύτερη πορεία. Μπορεί να υπάρχει καλύτερη, μπορεί και να μην υπάρχει, πάντως ότι ο ALPHA είναι σε ένα μεταβατικό στάδιο όπου ουσιαστικά αλλάζει χέρια το σκεπτικό τουλάχιστον και το πρόγραμμα για το πώς θα είναι, είναι κάτι που φαίνεται ότι είναι υπό διαμόρφωση.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Εσείς θα είστε; Δηλαδή θα ξαναεμφανιστείτε στον ALPHA;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Εγώ θα είμαι σίγουρα μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου που είναι το συμβόλαιό μου.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Μετά;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Μετά μπορεί και να ξαναείμαι, αλλά δεν έχω συμφωνήσει τίποτα θέλω να πω.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Καλά, δεν σας έχουν προσεγγίσει τώρα από MEGA, ANT1, STAR, ALTER, ΣΚΑΪ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ TV;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Αν με έχουν προσεγγίσει; Δεν έχει σημασία, δε λειτουργεί καθόλου έτσι το κεφάλι μου.
Έχω μια ηρεμία. Όταν θα ’ρθει η ώρα να αποφασίσω, θα αποφασίσω.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Καλά, νομίζω ότι είστε και απ’ τους ελάχιστους που δεν μπορούν να έχουν επαγγελματικό άγχος. Την επόμενη μέρα εννοώ, να τελειώσει ένα συμβόλαιο.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν έχει να κάνει. Το επαγγελματικό άγχος έχει να κάνει και με τους γύρω σου ανθρώπους. Η ομάδα όλοι που δουλεύουμε.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Προφανώς.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι πόσο θα περιοριστεί αυτή η ομάδα. Διότι δεν είμαι εγώ που φτιάχνω το Τσαντίρι, είμαι εγώ που φαίνομαι στο Τσαντίρι. Πίσω είναι άνθρωποι που δουλεύουν πολύ σκληρά.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ένα συλλογικό αποτέλεσμα.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Άμα με έβαζε εμένα εδώ αυτά τα βίντεο, για να φτάσω εγώ να δω τα χίλια βίντεο, αυτοί έχουν δει πέντε χιλιάδες βίντεο. Πέντε χιλιάδες βίντεο όλη την βδομάδα είναι μία τρέλα. Είναι μία απόγνωση.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι σωστό που λέτε ότι είναι μια ομάδα και δεν είναι one man show αυτή η κατάσταση.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ασφαλώς.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Γιατί έτσι προέκυψε και το αδελφάκι. Έχετε το Αλ Τσαντίρι, έχετε και το «Όταν ο Λάκης δεν είναι εδώ». Όταν ο Λάκης δεν είναι εδώ, βλέπει ο Γιώργος. Έχει καλά κείμενα ο Γιώργος Καρατζαφέρης.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Έχει. Θα μπορούσε να γράφει στην ομάδα.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Μήπως θα προτείνατε μια συνεργασία να λυθεί έτσι; να είναι επικεφαλής της συντακτικής ομάδας;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Να προτείνει να μπει επικεφαλής της ομάδας που λέει τόσα ωραία πράγματα και πρόσωπα τα οποία τους αρέσει η τηλεόραση. Δηλαδή βγήκαν μέσα απ’ την τηλεόραση, δε βγήκαν μέσα απ’ την πολιτική.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Και έτσι και τηλεόραση το κόμμα.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ασφαλώς.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Το ΤΗΛΕΑΣΤΥ που και ο Άδωνης με τον αδελφό. Ο Άδωνης με τον αδελφό εκεί κάνουν…
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Μεγαλουργούν.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Κεντάνε. Και εμείς στο ΣΚΑΙ έχουμε μια ειδίκευση στη σάτιρα χρόνια, έχετε περάσει και εσείς από το ραδιόφωνο. Τις θυμάστε τις εκπομπές με τον κ. Ξανθούλη, έτσι; Χρόνια.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ασφαλώς.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ήσασταν πολύ νεότερος.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ήταν πολύ παλιότερα λένε.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ήμουν πολύ νεότερος.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Τον πρώτο χρόνο της ραδιοφωνίας, 20 χρόνια πριν είναι. Τι να πούμε, ψέματα;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ξεκίνησε και τόσο νωρίς.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν έχετε αλλάξει…
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ούτε μια ρυτίδα, ούτε μια γραμμή.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι φοβερό αυτό το πράγμα. Πως κρατιέστε έτσι; Φυσικά προϊόντα ομορφιάς. Μου αρέσει, δέχομαι το χρόνο ήρεμα πάνω μου.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ πάντως βλέπετε;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ασφαλώς και είναι πάρα πολύ καλή.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Και είναι και καθηρεμινό.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Και είναι πολύ καλή ομάδα. Έχουν χιούμορ, έχουν παρατήρηση, έχουν γνώση πολιτική, γιατί έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Έχουν άποψη πολιτική.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Απ’ το πώς το λένε το σχόλιο καταλαβαίνεις αν έχουν αίσθηση πολιτική ή είναι χαβαλέ προσέγγιση. Δεν υπάρχει τέτοιο. Αν υπάρχει υπόβαθρο πολιτικό και εάν δεν έχουν διαβάσει και αν δεν έχουν μελετήσει, δεν μπορείς να δεις σατιρικά σωστά.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Προφανώς και φαίνεται αυτό στις…
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Χωρίς γνώση δε γίνεται σάτιρα.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Έχετε επηρεαστεί από την ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Παίρνετε έμπνευση δηλαδή; Με αυτή την έννοια.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, δεν έχω επηρεαστεί με την έννοια αυτή, αλλά θαυμάζω ανθρώπους οι οποίοι ξέρουν να κάνουν καλά τη δουλειά τους.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Εννοώ συνολικά στη σάτιρα, παλιότερα ήταν ο Μητσικώστας, βλέπατε τι κάνει και λέγατε…
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι. Γιατί οι «10 Μικροί Μήτσοι» ήταν πολύ ιδιαίτερο πρόγραμμα, το οποίο μάλλον ενέπνευσε το πρόγραμμα, παρά εμπνεύστηκε.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Πάντως αν το πηγαίνατε απευθείας στους διαφημιστές tv, θα είχε απορριφθεί σίγουρα.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ασφαλώς.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Βέβαια.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Θυμάμαι όταν είχα πάει τον τίτλο «10 μικροί Μήτσοι» και του είδαν επάνω, μου τηλεφωνήσανε απ’ τη ροή από το κανάλι και μου είπαν κ. Λαζόπουλε έχετε δώσει λάθος τίτλο. Λέω γιατί έχω δώσει λάθος τίτλο; Μου λέει, γράφει «10 μικροί Μήτσοι». Λέει τι είναι αυτό; λέω, αυτό είναι. Λέει, μα δεν ακούγεται καλά, δεν μπορούν να το καταλάβουν. Πώς λέμε νέγροι; «10 μικροί Μήτσοι».
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ένας Μήτσος, 10 Μήτσοι.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Πάντως, για να κάνουμε και τη σύνδεση, στο ΤΕΛΕΑΣΤΥ είναι δύο, είναι ο Άδωνης, είναι και ο αδελφός.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Και πουλάνε βιβλία.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν είναι καλή δουλειά αυτή να πουλάς βιβλία απ’ την τηλεόραση;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Καλή είναι, αλλά εγώ θέλω να ρωτήσω κάτι άλλο.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Έχει άγχος, μη φάτε μηνύσεις, κατάλαβες;
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Έχεις δίκιο.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Γλιτώνει το σταθμό, γλιτώνει εσένα. Όπως κάνουν οι γυναίκες, ο άνδρας θέλει να ξοδέψει.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Η γυναίκα του «βιοπαλαιστή στη στέγη» δεν είναι ένας άνθρωπος που προσπαθεί να το μαζέψει το πράγμα κάθε φορά; Είναι γυναικεία προσέγγιση.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι η Χρύσα Ρώπα, η οποία είναι νομίζω, εντάξει, στην καλύτερή της στιγμή για μένα.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Πέρσι την είχαμε φιλοξενήσει.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, την είχαμε φιλοξενήσει και εμείς είχαμε περάσει πολύ ωραία μαζί της.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Και έχουμε μια τεράστια, καταπληκτική επικοινωνία μαζί, γιατί δεν μπορεί να παίξει το έργο αυτό, γιατί αυτές οι μουρμούρες στο κρεβάτι που παίζουμε, εάν δεν έχεις επικοινωνία μέσα στις παύσεις, στα νεύρα, στα βλέμματα, δεν μπορείς να λειτουργήσεις μόνο. Απαιτείται επικοινωνία των δύο ηθοποιών.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι πλέον ανακουφισμένη η Χρύσα Ρώπα νομίζω. Έχει καθαρίσει απ’ όλα και παίζει καλά.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, πολύ καλά και προφανώς την εμπνέει και ο ρόλος ου παίζει.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ασφαλώς, γιατί το θέατρο, αυτό το θέατρο το καινούργιο στην Πειραιώς, είναι νομίζω ένα καινούργιο θέατρο όχι επειδή είναι καινούργιο θέατρο. Το γεγονός ότι έχεις να παρκάρεις και δεν ταλαιπωρείσαι είναι ένα πολύ σημαντικό πράγμα.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Αν είναι;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ξέρεις πόσο ήρεμοι, το καταλαβαίνουμε εμείς. Εγώ σε ό,τι θέατρα έπαιζα πριν, τα νεύρα τους για να ησυχάσουν, να μπουν στην παράσταση ήταν ένα τέταρτο. Δεν μπορούσαν να ηρεμήσουν οι άνθρωποι στα άλλα θέατρα. Τρέμανε απ’ τα νεύρα τους. άκουγες γκρίνιες από κάτω, που μπαίνανε τελευταία. Τώρα έρχονται. Έχουν μία χαρά. Είναι θέατρο μοναδικό.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι ευρωπαϊκό.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ναι, βέβαια, γιατί όταν δουλεύεις όλη την ημέρα και τρέχεις, πας να δεις ένα θέατρο και πρέπει να κάνεις μισή ώρα για να παρκάρεις και δε βρίσκεις πουθενά, λες…
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Βλέπουν μια σκηνή 40 μέτρα, μέσα στο νερό με αυτά τα…
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι λίγο διαφορετικό. Φαντάζομαι έχετε πληροφορηθεί ότι είστε στη λίστα των 100 μεγαλύτερων Ελλήνων, το πρόγραμμα που ξεκινάει η τηλεόραση του ΣΚΑΙ.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Δε θα το μάθαινα αυτό; Δε νομίζω ότι… δε θέλω να πω λόγια. Γιατί είναι πολύ μεγάλη η τιμή αυτή. Δηλαδή τα βραβεία δε μου λένε τίποτα.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Προφανώς, είναι από μόνο του συγκλονιστικό.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι, αυτό.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Να σε θεωρεί ο κόσμος μεταξύ των 100 μεγάλων Ελλήνων.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Πάντως βέβαια από την ψηφοφορία που δεν αφορά όλη την Ελλάδα, το διευκρινίζουμε, εδώ είναι μία ιστορία, είναι μια ψηφοφορία που έχει ξεκινήσει ο ΣΚΑΙ, αλλά δείχνει μια τάση για τις 100 σημαντικότερες προσωπικότητες. Βέβαια είναι περισσότεροι οι άνδρες που κυριαρχούν. Κακώς. Αλλά έχουν και γυναίκες.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Είναι περισσότεροι άνδρες και γιατί για πάρα πολλά χρόνια στην Ελλάδα οι γυναίκες ήταν πάντα πίσω.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Σωστό.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Γιατί δεν αφέθηκαν οι γυναίκες να μπορέσουν…
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Τα τελευταία χρόνια οι γυναίκες.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και να σας πω και μια προσωπική άποψη σε αυτό. και οι γυναίκες που βγήκαν μπροστά κυρίως στην πολιτική μιλάω, κάνουν πολιτική με όρους αντρικούς και αδικούν και τον εαυτό τους και τον τόπο τους νομίζω. Γιατί είναι ανδροκρατούμενο το σύστημα. Δεν έχουν καταφέρει να βάλουν τη δική τους οπτική αγωνία και όταν το κάνουν με όρους ανδροκρατούμενους γίνεται χειρότερο γιατί δεν είναι και πρωτότυπο αυτό.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, η Μελίνα…
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Η Μελίνα ήταν εξαίρεση. Γιατί η Μελίνα ήταν και Κρητική γυναίκα, γι’ αυτό ήταν τόσο πληθωρικό αυτό, που ούτως ή άλλως δεν μπορούσε να κρυφτεί, τα επισκίαζε όλα.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Έβγαινε πάντοτε μπροστά.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Αλλά ήταν η Μελίνα.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Έβγαινε πάντοτε μπροστά και στις συγκρούσεις. Έλεγε, εδώ τώρα για παράδειγμα, είχε συμμετάσχει σε αναδάσωση του ΣΚΑΙ και είχε πει τέρμα στα συμφέροντα.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και τι δεν είχε κάνει.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Λέω ένα πολύ μικρό παράδειγμα. Ή στον πολιτισμό.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Έμπαινε μπροστά. Δηλαδή αυτή η συνομιλία της για τα μάρμαρα, ήταν συγκλονιστικός ο τρόπος που μιλούσε. Δεν ξέρεις. Δηλαδή έβλεπες μια αλήθεια που έβγαινε μέσα από το σώμα της.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και καθήλωνε το συνομιλητή.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν ήταν αυτές οι τυπικές συναντήσεις. Και αυτό είμαι πολύ συγκινημένος που σε συναντώ. Δηλαδή δεν υπάρχει χειρότερη συγκίνηση από το φως που προσφέρει ένας πολιτικός.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Τι μου θυμίσατε τώρα.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Λένε, νιώθω πολύ συγκινημένος απόψε και βλέπεις καμία συγκίνηση. Δηλαδή τις προφέρουν τις λέξεις λες και είναι άψυχα όντα, τις πάνε από εδώ, τις πάνε από εκεί. Σαν κάτι γυναίκες που έχουν πάρει χάπια και μεταφέρουν τα πράγματα άβουλα και τα μετακινούν. Είμαι πολύ συγκινημένος, νιώθω ιδιαίτερη χαρά που είμαι σήμερα ανάμεσά σας. Ούτε χαρά υπάρχει, ούτε συγκίνηση, ούτε τον νοιάζει ποιος είναι κάτω, ούτε βλέπει, δεν έχουν ιδέα. Δεν καταλαβαίνουν ότι ο κόσμος νιώθει πλέον αυτό το τίποτα που εκπροσωπούν. Τίποτα.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Μου θυμίσατε τώρα το περιστατικό με την αναφορά στα μάρμαρα και τη Μελίνα, με τον Σημίτη με τον Τόνι Μπλερ, που είναι λίγο πριν τις εκλογές.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ζητιάνος. Δώσμου να βγω λίγο.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Τώρα σε αυτή την εποχή που είναι πολύ απαιτητική και όλοι το καταλαβαίνουμε, είτε γνωρίζουμε πολλά, είτε γνωρίζουμε λιγότερα, θεωρείτε ότι αυτό που έχουμε ανάγκη εμείς εδώ στην Ελλάδα, είναι προσωπικότητες ισχυρές, μεγάλους Έλληνες να τραβήξουν μπροστά; Πιο καλούς διαχειριστές; Τι χρειαζόμαστε;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι. Χρειάζεται να ανοίγουμε τις πόρτες στους νέους ανθρώπους. Χρειάζεται να ακούσουμε τη νέα γενιά. Χρειάζεται να ακούσουμε αυτούς που δεν έχουν μολυνθεί ακόμα. Χρειάζεται να ακούσουμε αυτούς οι οποίοι έχουν καινούργιο σκεπτικό, καινούργια ηλεκτρονική αλφάβητο, έχουν καινούργιο όραμα, δεν τους ακούει κανείς, έχουν κλείσει την πόρτα και δεν ακούν το μέλλον.
Μία χώρα που δεν ακούει το μέλλον είναι καταδικασμένη να βράσει σε αυτό το πηχτό πράγμα που δημιούργησαν οι δικές μας γενιές. Αυτές οι γενιές του ψέματος, του απόλυτου ψέματος, που πουλήσανε τα πάντα, πρέπει κάποια στιγμή να πάνε στη γωνία και να ακούσουν αυτούς που έρχονται. Να τους ακούσουν τουλάχιστον.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Έφτασαν, αν όχι ξεπέρασαν και τα όριά τους αυτές οι γενιές και αυτά τα συστήματα και αυτές οι λογικές.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Διότι χτυπάνε τον τελευταίο καιρό οι φοιτητές, οι μαθητές, οι νέοι, την πόρτα για να ακούσουν. Δεν είναι η ώρα αυτή;
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Άρα μεθεπόμενος Πρωθυπουργός ποιος θα είναι; Η Ντόρα Μπακογιάννη, η Άννα Διαμαντοπούλου ή ο Αλέξης Τσίπρας; Ποια είναι η λύση;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Κουίζ;
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Εμένα δεν με απασχολεί καθόλου αυτό.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν είναι τα πρόσωπα.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Εμένα με απασχολεί εάν ο Έλληνας συνταχθεί με τους ανθρώπους που έχουν γερά πιστεύω και μπορεί να διασφαλίσει ένα σύστημα το οποίο να ξέρει ότι θα έχει απέναντί του τον Έλληνα. Όχι κοιμισμένο. Κοιμηθήκαμε όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό ήταν το πρόβλημα. Δηλαδή δε γίνεται ακόμα να μην έχει αλλάξει ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών. Δεν πρέπει να παραγράφονται ποτέ οι κλοπές των Υπουργών. Δε γίνεται να φτάνουν στα δικαστήρια αφού έχει σουφρώσει εκατ. ευρώ και να λένε απλώς παραγράφηκε το αδίκημα και να συνεχίζουν απτόητοι στη Βουλή να μιλάνε.
Έχουν τελειώσει. Δεν υπάρχουν. Έχουν τελειώσει. Είναι ψεύτες. Καλύπτουν τους κλέφτες μεταξύ τους. Είναι γελοίο αυτό το θέαμα των Εξεταστικών Επιτροπών. Είναι γελοίο. Μεταξύ τους τα βρίσκουν και τελειώνουν. Δηλαδή σαν να λένε, χτυπηθείτε όσο θέλετε, θα κάνουμε, θα κλέβουμε ό,τι θέλουμε και δε θα μας πάει φυλακή κανείς.
Εάν αυτοί οι ίδιοι σου λένε θα σε κλέβω με το έτσι θέλω, τότε δεν με ενδιαφέρει ποιος θα κυβερνήσει. Με ενδιαφέρει ποιος θα αντιδράσει. Και γι’ αυτό πιστεύω στη δυναμική των ανθρώπων από κάτω. Αυτοί αλλάζουν τα πράγματα.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Πιστεύετε ότι ήρθε η εποχή της αντίδρασης.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Πιέζουν οι δημοσιογράφοι να μην έρθει. Βοηθούν απ’ τα ΜΜΕ.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Πολύ βοηθάμε, ναι.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Πάρα πολύ βοηθάνε την εξουσία να μην έρθει αυτή η αντίδραση. Την αλλάζουν, της αλλάζουν χαρακτηριστικά. Δεν είναι εξέλιξη. Ήταν λίγο εξέγερση με μακριά μαλλιά, δεν ήταν και λίγο αυτό. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει, εκείνο δεν έχει ξαναγίνει. Στο τρώνε. Δηλαδή νιώθω πολλές φορές ότι οι δημοσιογράφοι, μην το πάρετε ανάποδα, θέλω να πω τη γνώμη μου.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Φυσικά.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι σαν να υπάρχει μια φρατζόλα ψωμί και πάνε ψίχουλο-ψίχουλο-ψίχουλο, στου τρώνε τη φρατζόλα. Σου χαλάνε το σημαντικό. Έχουν ένα τρόπο με το τζίρι-μίρι, τζίρι-μίρι, με τα τηλέφωνα που παίρνουν, γιατί αυτοί μιλάνε με τους Υπουργούς, δε μιλάνε με τη νεολαία, πως θα συνετίσουν τη νεολαία.
Έρχονται οι δημοσιογράφοι σαν ένα μεσαίο στρώμα να ησυχάσουν απ’ τα παιδιά, να ησυχάσουν τους ανθρώπους. Δε μιλώ πραγματικά για όλα τα κανάλια, δε μιλώ για όλους τους δημοσιογράφους.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Προφανώς.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Αλλά μιλώ για ένα μεγάλο σύνολο. Δε λέω για λίγους.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι η τάση.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Δεν είναι αυτό που λέμε, υπάρχουν και κάποιοι λίγοι που το κάνουν αυτό.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι. Είναι αυτό που λέμε και για την αστυνομία. Λέμε, είναι μεμονωμένο περιστατικό. Συμφωνώ ότι υπάρχουν πολλά παιδιά που μπαίνουν στην αστυνομία που προφανώς δεν έχουν καμιά διάθεση να κάνουν όλα αυτά. Όμως, είναι τόσο διαβρωμένο πιθανώς το Σώμα μέσα, που ή θα πρέπει να διαφθαρείς και να πας μαζί με τους διεφθαρμένους ή να σιωπήσεις τουλάχιστον, αν θες να μείνεις εκεί. Αλλά πάντως να κάνεις τη δουλειά σου δεν θα μπορέσεις.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Εμείς να κρατήσουμε την πρόβλεψη.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Περιμένετε καμιά αγωγή καινούργια.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Θα είστε συμπαραστάτης.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Θα κάνουμε το σταυρό μας μόλις φύγει απ’ το στούντιο. Καταλαβαίνεις. Θα δούμε πως θα τα βγάλουμε πέρα.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έρχονται και οι «Μεγάλοι Έλληνες» ή μάλλον οι δημιουργοί, οι άνθρωποι που ανέλαβαν την εκτέλεση της παραγωγής αυτής της επικής σειράς, η οποία συνδυάζει και την ψυχαγωγία και την ενημέρωση, με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Να μια διαφορετική προσέγγιση από ένα μέσο ενημέρωσης. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για την αποψινή σας παρουσία στην εκπομπή μας.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Και εγώ σας ευχαριστώ.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Και για τα όσα πολύ ενδιαφέροντα μας είπατε.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Πάντα τέτοια.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ευχόμαστε καλές παραστάσεις και περιμένουμε να σας ξαναδούμε και στην τηλεόραση.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστώ πάρα-πάρα πολύ.
Β. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΣ: Ή να σας φέρουμε τσιγάρα στη φυλακή. Ένα απ’ τα δύο.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Τι λες;
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ή να μοιραζόμαστε κιόλας. Μπορεί και εμείς, μην κάνεις τον έξυπνο με αυτά που έχεις πει σήμερα το βράδυ.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Εσείς μη στεναχωριέστε. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κ. Καρατζαφέρης στον ALPHA αγωγή δεν έκανε. Έκανε αγωγή, το λάθος του σταθμού δε το θεωρεί λάθος. Δηλαδή τους έδωσε και ένα περιθώριο. Αλλά με τον άνθρωπο είναι έξαλλος. Στο κανάλι όμως για να μπορεί να τον βγάζει, μη τυχόν και χάσει τις τηλε-εμφανίσεις, είναι επιφυλακτικός. Πολύ δημοκρατία αυτή να κρατάς…
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Πάω να την κλείσω εγώ τη συζήτηση, την ξανανοίγετε εσείς.
Λ. ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν την ξανανοίγω εγώ. Την ξανανοίγει η πραγματικότητα.
Ε. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ: Ευχαριστούμε πολύ. Καλό σας βράδυ. Εμείς πάμε σε ένα μικρό διαφημιστικό διάλειμμα και «Μεγάλοι Έλληνες» αμέσως μετά.

Ανοιχτή θάλασσα στο Σκάι 100,3

2009-02-06T08:52:00.000+02:00

Απόψε θα είναι μαζί μας το συγκρότημα "Ανοιχτή θάλασσα" στο Σκάι 100,3 , στις 19.00.

Για αύριο στην TV

2009-02-05T13:27:00.002+02:00

Αύριο , στο Χρηματιστήριο των media" (Σκάι TV 00.30) προσκεκλημένοι είναι στο πρώτο μέρος ο Λάκης Λαζόπουλος και στο δεύτερο μέρος και οι συντελεστές της τηλεοπτικής σειράς του "Μεγάλοι Έλληνες" , Γιάννης Κασπίρης και Γιώργος Κολόζης .

Λαζόπουλος: Νέο σύστημα λογοκρισίας οι αγωγές

2009-02-03T15:04:00.003+02:00

Αποσπάσματα της συνέντευξης του Λάκη Λαζόπουλου χθες στο Σκάι 100,3 και την εκπομπή "Στιγμιότυπα" ύστερα από την κατάθεση, σε βάρος του, αγωγή από τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ, Γιώργο Καρατζαφέρη. Την υπίθεση της αγωγής έφερε στη δημοσιότητα ο Τύπος της Κυριακής.

ΔΗΜ: Θα πάτε φυλακή;
ΛΑΖ.: Why not! Αφού το θέλει ο κ. Καρατζαφέρης δια καώς Για την αλλοίωση φωτογραφίας του κ. Καρατζαφέρη (...)

ΛΑΖ.: Καταρχήν αν ήταν προσβλητικό δεν θα το έκανα, είναι σατιρικό. Αυτό είναι σάτιρα. Δεν είναι αντιληπτό όταν ένας άνθρωπος μιλάει για «την έννομη τάξη και την διαρκή έννομη τάξη, πρέπει να επιβληθεί... κλπ και να μπουν οι τάξεις ...» είναι αυτές οι φωνές οι οποίες με διαφορετικούς τρόπους αναβιώνουν κάθε φορά και αυτό όλο παραπέμπει σε ένα ύφος γνωστό το οποίο ...με την έννοια που έχει φτάσει σήμερα αυτό το πράγμα... ας πούμε και εμένα με έχουν δείξει, λεω ένα παράδειγμα, σε άλλα κανάλια με τον ίδιο τρόπο, ας πούμε, βάζοντας μουστάκι ή ότι δεν δέχομαι κριτική ...έχω δει τον εαυτό μου εκατό φορές, δεν σημαίνει κάτι αυτό. Σημαίνει ότι όταν επαναλαμβάνει τέτοιου είδους φράσεις ουσιαστικά παραπέμπει στο μυαλό μας σε μια τέτοιου είδους ψυχολογία.

ΔΗΜ.: Αναζητείτε την πολιτική ρίζα της φράσεως;
ΛΑΖ.: Ότι καταλαβαίνει όλος ο κόσμος. Άμα καθίσεις να κάνεις ανάλυση κάθε φορά της πράξης λέξη- λέξη, δεν είναι μαθηματικά να το αναλύσεις με το μοιρογνωμόνιο ... Δεν είναι η σάτιρα να την πάρεις κόκκο-κόκκο. Είναι ένα γεγονός, αναδίδεις μια αίσθηση, αυτό λεει. Ότι η αίσθηση που μου αναδίδεις από αυτό το λόγο είναι αυτού του είδους, αυτοί οι λόγοι που τους έχουμε ακούσει στην Δικτατορία, τους έχουμε ακούσει παλιότερα. Αυτό εννοεί.

ΔΗΜ: Στην αγωγή του ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ υποστηρίζει ότι προσπαθήσατε να δημιουργήσετε στην κοινή γνώμη αποστροφή εναντίον του κόμματος επειδή τα ποσοστά στις δημοσκοπήσεις υπερβαίνουν ...
ΛΑΖ.: Ναι τα παρακολουθούσα από το πρωί μέχρι το βράδυ τα ποσοστά και μόλις είδα ότι ανέβαινε το ΛΑΟΣ έτρεξα γρήγορα να πάω να φτιάξω μια εκπομπή, να βάλω το πλάνο για να πέσει ... Αυτά είναι γελοιότητες, αυτά είναι αστειότητες. Φοβούμαι όμως ότι πίσω από αυτές τις γελοιότητες κρύβονται άλλα πράγματα. Εγώ θεωρώ ότι όλο αυτό χρησιμοποιείται πιθανόν ως Δούρειος Ίππος για μεθεπόμενες αγωγές. Πιστεύω δηλαδή ότι πιθανόν να στήνεται ένα νέο σύστημα λογοκρισίας σε περίοδο δημοκρατίας δια μέσου αγωγών. Δηλαδή πλήρωσε τα διόδια 6 εκατομμύρια € για να μη μπορείς να πεις ένα σχόλιο για τον τάδε πολιτικό. Αυτό εν όψει εκλογών αύριο μεθαύριο πολλές φορές μπορεί να αρχίσει να χρησιμοποιείται και από άλλους. Ένας ανοίγει το δρόμο, ο μικρότερος συνήθως, και ακολουθούν οι άλλοι.
ΔΗΜ: Υπάρχει όμως ένας αντίλογος σε αυτό. Όταν τον παρουσιάζετε με ένα χιτλερικό μουστάκι δεν έχει δικαίωμα να ενοχληθεί;
ΛΑΖ.: Γιατί δεν ενοχλήθηκε όταν τον παρουσίασα σαν Τσε Γκεβάρα; Γιατί τον κολάκευσα; Από την δεξιά προέρχεται, ακροδεξιά είναι.
ΔΗΜ: Μη το λετε αυτό, είμαι υποχρεωμένος να σας πω ότι το κόμμα του έχει δηλώσει πάρα πολλές φορές ότι δεν είναι ακροδεξιό ΛΑΖ.: Το τι δηλώνει ο καθένας είναι αδιάφορο, το τι εισπράττω εγώ σαν πολίτης ... μου λεει ένας ότι είναι σοσιαλιστικό κόμμα είμαι υποχρεωμένος να το δεχτώ κιόλας; Ο καθένας μπορεί να δηλώσει ότι θέλει. Εγώ σαν πολίτης υποχρεώνομαι δια του νόμου να δεχτώ τον όρο που ο ίδιος χρησιμοποιεί; Δηλαδή όταν ένας λεει να φύγουνε οι Αλβανοί, να φύγουνε οι ξένοι. Ρατσισμός αυτό, δεν θέλω να ζούμε αυτό, θα ζούνε μόνο αυτοί οι πολίτες μέσα ... Αυτό εγώ πρέπει να το πάρω σαν ένα Αριστερό προοδευτικό κόμμα; Είμαι υποχρεωμένος; Εάν υπάρχει νόμος που με υποχρεώνει εμένα ότι δηλώνει ο άλλος να το δέχομαι να μου το πείτε... Εγώ ξέρω ότι ο καθένας λεει αυτό που θέλει να πει και ο καθένας έχει το δικαίωμα της άποψης του Εμένα το δικαίωμα της άποψής μου είναι και η άποψή μου είναι ότι δεν είναι ένα προοδευτικό κόμμα. Δικαίωμά μου είναι. Δεν θα με υποχρεώσει κανένα δικαστήριο να αλλάξω άποψη. Είτε πληρώσει κανείς είτε δεν πληρώσει δεν αλλάζει άποψη. «Εγώ πιστεύω ότι η λογοκρισία δια μέσου αγωγών δεν είναι σύμπτωμα δημοκρατίας και επιπλέον ένας από τους λόγους που φαίνεται κιόλας το γεγονός ότι δε λειτουργούν δημοκρατικά είναι το γεγονός αυτών των αγωγών».

(...) «Είναι πολιτικό σκεπτικό ότι το κόμμα του στο γκάλοπ έχει 5,7 και ότι τον θίγει η εικόνα αυτή και τον κατεβάζει; Θέλοντάς μου να μου πει ότι η εκπομπή έχει πολιτική επιρροή άρα κατεβάζει ένα κόμμα άρα εφόσον υπάρχει ζημία σε επίπεδο κόμματος πρέπει να δεχτώ εγώ αγωγή; Γιατί ο πολιτικός είναι ελεύθερος...δηλαδή να σας πω και εγώ το εξής. Θα μπορούσε σήμερα να υπάρχει αυτό το κόμμα αν δεν μιλάνε στις τηλεοράσεις αυτοί οι πέντε; Τι κόμμα είναι, τι εκπροσωπεί; Επειδή μιλάνε πέντε όλη μέρα από το πρωί μέχρι το βράδυ στις τηλεοράσεις υπάρχουν. Τηλεκόμμα. Αν δεν μιλάνε στις τηλεοράσεις θα υπήρχανε; Τι είναι έχει καμιά πολιτική;»

Ερωτηθείς αν η σάτιρα είναι στο στόχαστρο ορισμένων
ΛΑΖ.: Εγώ πιστεύω ότι δεν είναι τυχαία αυτή η αγωγή. Εγώ πιστεύω ότι είναι ο Δούρειος Ίππος αγωγών που πρόκειται να επακολουθήσουν και ίσως εν όψει αγωγών και επειδή έχουν μάθει ότι έρχεται το Τσαντίρι βρήκανε ένα κενό στο Όταν ο Λάκης δεν είναι εδώ που είτε ο Λάκης είναι εδώ είτε ο Λάκης δεν είναι εδώ την μήνυση θα την φαει, αυτό κατάλαβα εγώ και ξεκινούνε ένα παιχνίδι καινούργιο.
ΔΗΜ: Εσείς θα συνεχίσετε ή θα κάνετε πίσω; Εννοώ αν αποσυρθείτε από την κριτική γιατί δεν είναι λίγο να καλείται κάποιος να πληρώσει ένα τόσο μεγάλο ποσό
ΛΑΖ .: Γιατί είναι υποχρεωτικό να το πληρώσω όταν το ζητάει ο άλλος;
ΔΗΜ: Ναι αλλά υπάρχει η Δαμόκλειος σπάθη;
ΛΑΖ.: Ποιο δικαστήριο αυτή τη στιγμή θα πει ότι επειδή αποφάσισε ο Καρατζαφέρης ότι έχει 5,7 από το γκάλοπ – που το τελευταίο τον δείχνει 3,4 την ώρα που το έγραφε βγήκε άλλο γκάλοπ που τον πήγε αλλού- ότι εγώ παρακολουθώ τα γκάλοπ για να κάνω σάτιρα. Αν είναι δυνατόν!

Αθήνα, πόλη να ζεις!

2009-02-02T09:25:00.002+02:00

Είναι μια διαμαρτυρία για την πόλη. Το Παναττικό Δίκτυο Κινημάτων Πόλης και Ενεργών Πολιτών "καλεί τους πολίτες και τα κινήματα πόλης της Αθήνας σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας" σήμερα έξω από το δημοτικό συμβούλιο στο παλιό δημαρχείο της πλατείας Εθνικής Αντίστασης (πρώην Κοτζιά). "Αφορμή της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας αποτελούν το έγκλημα στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων" και "οι επιθέσεις που δέχτηκαν η Επιτροπή Πολιτών για τη Διάσωση του Ελαιώνα και οι πολίτες που προσέφυγαν στο ΣτΕ για το Mall Βωβού στο Βοτανικό."

Ο δήμος Αθηναίων απαντά με ...δημοσκόπηση της MRB για τον Αθήνα 984 (τον πληρώνουμε με τα δημοτικά τέλη) από την οποία προκύπτει πως συμφωνεί το 81,3% των Αθηναίων με τη διπλή ανάπλαση. Μάλιστα όπως σημειώνεται τα μεγαλύτερα ποσοστά αυτά εκδηλώνονται στις άμεσα ενδιαφερόμενους περιοχές , τους Αμπελόκηπους, και στη ζώνη του Ελαιώνα, (Βοτανικός, Ρουφ, Ακαδημία Πλάτωνος) Τα ποσοστά αυτά είναι μάλλον λογικά. Η υποβάθμιση των περιοχών είναι μια οργανωμένη στρατηγική, από τις αρχές με προφανή στόχο τη μείωση της αξίας των περιοχών και της αποδοχής οποιουδήποτε σχεδίου, που υπόσχεται "αναβάθμιση". Το υπόδειγμα του Αμαρουσίου, ή του κτήματος Θων, δεν υπογραμμίζονται.

Το ουσιαστικό σημείο είναι πως οι πολίτες βάζουν μια διαχωριστική γραμμή. Υπέρ του περιβάλλοντος, για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Η πόλη είναι ένα καζάνι που βράζει, από τον Άγιο Παντελεήμονα και τα Εξάρχεια, ως την Κυψέλη, το Παγκράτι και τον Ελαιώνα. Απέναντί τους είναι μια εξουσία που έχει τις δεσμεύσεις της...

Γάζα 2009 και η Ελλάδα

2009-02-01T12:40:00.001+02:00

του NOAM CHOMSKY
(30/01/2009)/ αναδημοσίευση από το www.monthlyreview.gr

Στο βαθμό που οι όροι «επιθετικότητα» και «τρομοκρατία» είναι ανεπαρκείς, χρειάζεται ένας νέος όρος για τον σαδιστικό και δειλό βασανισμό ανθρώπων, οι οποίοι ενώ είναι εγκλωβισμένοι χωρίς καμμία δυνατότητα διαφυγής εξαερώνονται από τα πιο εξελιγμένα προϊόντα της αμερικανικής στρατιωτικής τεχνολογίας – η οποία χρησιμοποιείται παραβιάζοντας το διεθνές και αμερικανικό δίκαιο, αλλά για χώρες που αυτο-ανακηρύσσονται παράνομες αυτό αποτελεί μόνο μια τεχνική λεπτομέρεια. Ίδια λεπτομέρεια αποτελεί και το γεγονός ότι στις 31 Δεκεμβρίου, ενώ οι τρομοκρατημένοι κάτοικοι της Γάζας αναζητούσαν καταφύγια για να προστατευθούν από την αδυσώπητη επίθεση, η Ουάσιγκτον νοίκιασε ένα γερμανικό εμπορικό πλοίο για να μεταφέρει από την Ελλάδα στο Ισραήλ ένα φορτίο 3.000 τόνων άγνωστων «πυρομαχικών».

Αυτή η νέα αποστολή «ακολουθεί την ενοικίαση ενός εμπορικού πλοίου για τη μεταφορά ενός μεγαλύτερου φορτίου βλημάτων τον Δεκέμβρη από τις ΗΠΑ προς το Ισραήλ, λίγο πριν από τις αεροπορικές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας», σύμφωνα με ανταπόκριση του Reuters. Όλα αυτά imageδεν περιλαμβάνονται στην ύψους 21 δις δολαρίων αμερικανική στρατιωτική βοήθεια που δόθηκε από την κυβέρνηση Μπους στο Ισραήλ, σχεδόν εξολοκλήρου δωρεάν. «Η επέμβαση του Ισραήλ στη Γάζα πραγματοποιήθηκε κυρίως με αμερικανικά όπλα, τα οποία πληρώθηκαν από τους Αμερικανούς φορολογουμένους», σύμφωνα με ένα ενημερωτικό δελτίο του New American Foundation, το οποίο παρακολουθεί το εμπόριο όπλων. Η νέα αποστολή ακυρώθηκε από την ελληνική κυβέρνηση με απόφασή της να απαγορεύσει τη χρησιμοποίηση κάθε λιμανιού στην Ελλάδα «για προμήθειες του ισραηλινού στρατού».

Η απάντηση της Ελλάδας στα υποστηριζόμενα από τις ΗΠΑ εγκλήματα του Ισραήλ, είναι μάλλον διαφορετική από τις δειλές αντιδράσεις των περισσότερων ηγετών της Ευρώπης. Αυτή η διαφοροποίηση αποκαλύπτει ότι η Ουάσιγκτον ίσως να έδειχνε έναν ρεαλισμό θεωρώντας ότι η Ελλάδα είναι μέρος της Εγγύς Ανατολής, όχι της Ευρώπης, μέχρι την ανατροπή της αμερικανόφερτης στρατιωτικής δικτατορίας το 1974. Ίσως η Ελλάδα να είναι αρκετά πολιτισμένη για να αποτελεί μέρος της Ευρώπης.
Περισσότερα:

http://www.zcommunications.org/znet/

Με Δεληβοριά και Μπακιρτζή

2009-02-01T10:25:00.002+02:00

Ο Φοίβος Δεληβοριάς ήταν λίγο αγχωμένος το βράδυ της Παρασκευής στην πρεμιέρα του στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Είχε δημιουργήσει μια ωραία παράσταση και ήθελε να την παρουσιάσει όσο καλύτερα γινόταν. Ο κόσμος πολύς, κυρίως εκεί στα 30 και το Γυάλινο μουσικό θέατρο γεμάτο. Ήθελαν και άκουσαν τη "Γυναίκα του Πατώκου" με το Δεληβοριά, ανάμεσα στα τραπέζια αλλά και τη συγκινητική "Βόλτα στο Θησείο" του Φοίβου με τον πατέρα του Φώτη, που διαβάζει "Αντί" και "Νέα"

Μετά εμφανίστηκε στη σκηνή ο Αργύρης Μπακιρτζής τραγουδώντας μαζί με το Δεληβοριά την "Αρζεντίνα". Και ακολούθησαν οι απολαυστικές ιστορίες του Αργύρη Μπακιρτζή με τις πολλές ενότητες και υποενότητες στο λόγο του. Εξήγησε πως έχουμε 3 εθνικούς τραγουδιστές ως χώρα και όχι μόνο έναν , το γνωστό όπως γνωρίζαμε όλοι. Ένας εξ αυτών κατά το Μπακιρτζή και τους "Χειμερινούς" είναι ο Τσαλίκης, την παρουσία του οποίου στο εθνικό πάλκο την εξήγησε μέσα από μια ακόμη ιστορία. Συμπέρασμα : Ήταν ωραία

Μετά την Ισαβέλλα, έφυγε και ο Βίκτωρας Παπαζήσης

2009-01-29T21:14:00.001+02:00

Πέθανε σήμερα ο εκδότης Βίκτωρ Παπαζήσης.

Ο Βίκτωρ Παπαζήσης γεννήθηκε το 1937 στην Αθήνα. Σπούδασε Οικονομικά στην Α.Β.Σ.Π. και από το 1956 ασχολήθηκε με το ομώνυμο εκδοτικό οίκο που ίδρυσε, το 1929, ο πατέρας του Αργύρης Παπαζήσης.

Βαθύς γνώστης του χώρου του βιβλίου και της ακαδημαϊκής σκέψης, ανέλαβε εκδοτικές πρωτοβουλίες που σημάδεψαν ολόκληρες δεκαετίες. Οι επιλογές του σε βιβλία γύρω από την οικονομία, την κοινωνία, την πολιτική και τις επιστήμες του Ανθρώπου πρόσφεραν στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό μια άλλη διάσταση της γνώσης και το έφεραν σε επαφή με στοχαστές και διανοητές παγκόσμιας εμβέλειας.

Το 1969, ο Βίκτωρ Παπαζήσης συνελήφθη από τη Χούντα των συνταγματαρχών, βασανίστηκε και δικάστηκε για τη συμμετοχή του στη "Δημοκρατική Αμυνα". Παρέμεινε έγκλειστος μέχρι το καλοκαίρι του 1973. Την περίοδο αυτή ο εκδοτικός οίκος, αγνοώντας τη λογοκρισία και τις απειλές της δικτατορίας, συνέχισε την έκδοση πολιτικών βιβλίων, υπό τη διεύθυνση της αείμνηστης συζύγου του Ισαβέλλας Παπαζήση και του Δήμου Μαυρομμάτη.

Από τη μεταπολίτευση μέχρι τη μοιραία περιπέτεια της υγείας του ασχολήθηκε και με τον επαγγελματικό συνδικαλισμό (διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Εκδοτών Επιστημονικού Βιβλίου). Διετέλεσε, επίσης, πρόεδρος και μέλος ΔΣ πολλών Κινήσεων Πολιτών: Παρέμβαση, Κέντρο Νέας Πολιτικής-Παύλος Μπακογιάννης (ΚΕΝΕΠ). Αρθρογράφησε, επίσης, σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά. Σήμερα, το εκδοτικό του έργο συνεχίζει ο γιος του, Αλέξανδρος Παπαζήσης.

Η κηδεία του θα γίνει το Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών (Ιερός Ναός Αγ. Θεοδώρων) στις 12.30.

Η οικογένεια του εκλιπόντος επιθυμεί, αντί στεφάνων, τα χρήματα να κατατεθούν στο "Ιδρυμα Ερευνών για το παιδί- Σπύρος Δοξιάδης". (πηγή ΑΠΕ)

"Η αναζήτηση των ηδονών"

2009-01-28T09:58:00.002+02:00

"Πιστεύουμε ότι αγαπάμε, αλλά ενεργούμε ως έρμαιο της φύσης, που μας οδηγεί όπου θέλει αυτή: να κάνουμε παιδιά, να αναπαραχθούμε, να εξασφαλίσουμε τη διαιώνιση του είδους στον πλανήτη... Η έλξη του Ρωμαίου για την Ιουλιέτα δεν αποκαλείται Έρωτας, αλλά ενστικτώδης τροπισμός των αναπαραγωγικών όντων. Εξ ου και οι παρεξηγήσεις των δύστυχων που έχουν πιαστεί στα δίχτυα του γάμου, μια πραγματική παγίδα, στην οποία πέφτουν οι περισσότεροι: παντρευόμαστε πιστεύοντας ότι ενώνουμε τη ζωή μας με τη ζωή του άλλου μας μισού, αγαλλιάζουμε στην ιδέα ότι έχουμε βρει το alter ego, κάνουμε οικογένεια , φέρνουμε στον κόσμο παιδιά , και μόλις αυτός ο σκοπός πραγματοποιείται και το είδος ικανοποιείται, τίποτα πλέον δεν δικαιολογεί τη δέσμευση που η κοινωνία θέλει να συνεχίζεται μέχρι τον θάνατο εντός από τους δύο. Εξ ου οι ψυχοπαθολογίες που συνδέονται με αυτή την κατάσταση: νεύρωση, ψύχωση, διανοητικές παθήσεις , διάφορες διαταραχές..." ( του Μισέλ Ονφρέ "Η αναζήτηση των ηδονών- δημιουργία ενός ηλιακού ερωτισμού" από τις εκδόσεις Εξάντας, σε 12-13)

Αθήνα , πράσινη πόλη!

2009-01-27T09:00:00.005+02:00

Ας μιλήσουμε για λίγο σοβαρά. Ποιος στέλνει τα ΜΑΤ, όλο αυτό τον καιρό στις γειτονιές και τα σχολεία; Ποιος είναι εκείνος που απεχθάνεται το πράσινο και επενδύει στο τσιμέντο;

Ο ΟΣΕ έχει να επιδείξει κομμένα δέντρα κατά μήκους του σταθμού Λαρίσης (άραγε κατατέθηκε η σχετική μήνυση από το δήμο Αθηναίων;) .Πριν από 2 χρόνια τα ΜΑΤ έδωσαν το πρώτο ραντεβού τους, με παιδάκια και γιαγιάδες που ήθελαν να δεντροφυτεύσουν το χώρο γύρω από τον Πανελλήνιο, ενώ στο Κολωνάκι γλύτωσαν τις αστυνομικές δυνάμεις διότι δεν υπήρξε δυναμική κινητοποίηση, όταν κόπηκαν οι νερατζιές. Όσο για τον Ελαιώνα το όραμα είναι σπουδαίο. Καθημερινά , άλλα 35.000 οχήματα, αν γίνει το εμπορικό κέντρο θα επισκέπτονται την περιοχή, κατά τα επιτυχημένο πρότυπο της καταστροφής του Αμαρουσίου.

Κι αν κάποιος αμφισβητεί τη βαθιά σχέση της παράταξης της ΝΔ , αλλά και ενός τμήματος του ΠΑΣΟΚ με το πράσινο, δεν έχει παρά να θυμηθεί τις δεσμεύσεις για το κτήμα Θων στην Αλεξάνδρας. Έρχονται από την Ευρώπη , επιστήμονες για την κλιματική αλλαγή και κάνουν έρευνα για τη σπουδαία αυτή περιβαλλοντική παρέμβαση , στη λεωφόρο.

Η Κυψέλη εδώ και χρόνια είναι πεθαμένη, έχοντας θυσιαστεί στο βωμό του συντελεστή δόμησης. Το κόλπο βέβαια είναι παλιό. Πρώτα έρχεται η εγκατάλειψη,μετά η πτώση των τιμών των ακινήτων και μετά οι επενδυτές, ακολουθώντας τα σχέδια της τοπικής αυτοδιοίκησης.

"Σκαλοβάτες"

2009-01-26T07:44:00.002+02:00

-Είμαστε "σκαλοβάτες", είπε η συνομιλήτρια μου γελώντας.
-Τι είναι αυτό, ρώτησα με απορία.
-"Σκάλα" στα ελληνικά είναι η λένσιτσα. Εμείς, λοιπόν καθαρίζουμε σκάλες , σκαρφαλώνουμε σε αυτές, τις "γλείφουμε" μέχρι να γυαλίσουν. Γι' αυτό και λεγόμαστε σκαλοβάτες.
Η ερμηνεία της λέξης μου άρεσε πολύ. Δέχθηκα να δουλέψω μαζί τους για να δω τι είναι αυτή η δουλειά.

Εκείνη τη μέρα από θαύμα επέζησα. ήταν ένας πραγματικός εφιάλτης. Όλες μαζί σερνόμασταν στις σκάλες η μία πίσω από την άλλη, για να μη μένει βρομιά. Από κάτω, οι συναδέλφισσές μου- που είχαν ήδη προτάσεις να πλύνουν τις σκάλες μια κάποιο ειδικό απορρυπαντικό- που φώναζαν πιο "γρήγορα,πιο γρήγορα!". Εγώ προσπαθούσα να βιαστώ, , αλλά ή στο πέμπτο κατά σειρά σπίτι οι δυνάμεις που άρχισαν να με εγκαταλείπουν. Με δυσκολία κουνούσα τα χέρια μου. Το πρόσωπό μου ήταν μούσκεμα, δεν μπορούσα μάλιστα να σκουπίσω το ποτάμι του ιδρώτα από το μέτωπό μου, καθώς τα χέρια και τα ρούχα μου ήταν τόσο βρώμικα που , αν το έκανα το πρόσωπό μου θα γινόταν μαύρο.
Πίστευα ότι ποτέ στη ζωή μου δεν έκανα μια τέτοια δουλειά. Το επόμενο πρωί το σώμα μου πονούσε τόσο πολύ , που νόμιζε ότι δεν μπορούσα να κουνήσω ούτε τα χέρια μου , ούτε τα πόδια μου. Ωστόσο, όταν είδα πως στο πορτοφόλι μου υπήρχε μόνο ένα χαρτονόμισμα των πενήντα ευρώ, είπα πως μπορεί να πεθάνω, αλλά πρέπει να πάω να δουλέψω"

"Οι σκάλες των ονείρων" από το βιβλίο Μάσκες. Ιστορίες μεταναστών" της Ιλόνα Ταλάντσεβα. Πρώτη έκδοση στη Ρωσία το 2006 . Στην Ελλάδα , μόλις κυκλοφόρησε από τις "Εκδόσεις Πύλη"

Εφημερία

2009-01-24T10:15:00.000+02:00

Επείγουσα επίσκεψη στο εφημερεύον νοσοκομείο Παίδων Αγλαΐα Κυριακού. Γύρω, γύρω πολυκατοικίες από τα νοσοκομεία (!) , ελεύθερος χώρος στάθμευσης δεν υπάρχει , πρέπει να πληρώσεις το ιδιωτικό Polis Park. Ποιος υπολογίζει τα λεφτά , βέβαια, σε ένα έκτακτο περιστατικό; Αυτή είναι η βασική σκέψη που μια κυβέρνηση δεν φτιάχνει δημόσιο πάρκινγκ αλλά ιδιωτικό.

Απευθείας στο υπόγειο του κτιρίου. Περιστατικά αμέτρητα, ουρές μπροστά στον παιδίατρο. Πάμε στο χειρουργό, μετά στο ακτινολογικό. Όλα καλά, ευτυχώς. Οι γιατροί και οι νοσοκόμες, εκεί γράφοντας σε τεράστια βιβλία τα περιστατικά (οι υπολογιστές ακόμη δεν έχουν εφευρεθεί), προσπαθούν με μια μοναδική ευγένεια, να μην τρομάξουν τα παιδάκια που ήδη κλαίνε, για το νοσοκομείο, τις ενέσεις, τη μαμά τους και το μπαμπά τους.

Φεύγουμε, αλλά οι γιατροί θα μείνουν εκεί να αντιμετωπίσουν ουρές που θυμίζουν σουπερμάρκετ μεσημέρι Σαββάτου. Και πρέπει να είναι ακριβείς στη διάγνωσή τους, να δώσουν λύσεις, να αντιμετωπίσουν διαφορετικής φύσεως περιστατικά.

Οι κυβερνήσεις κρίνονται στα μικρά. Στα νοσοκομεία , στα σχολεία, στην καθαριότητα. Οι γιατροί που τόσα ακούνε είναι εκεί και βγάζουν ασπροπρόσωπο, έναν υπουργό που περιμένει την επετηρίδα για να γίνει και εκείνος πρωθυπουργός, μετά τη Ντόρα, το Γιώργο, την Άννα , τον Ευρυπίδη και τα άλλα παιδιά. Θλίψη για τη χώρα.

Το αυτοκίνητο κατηφορίζει την Αλεξάνδρας. Όλα είναι καλά. Το πρωί θα σηκωθούμε και πάλι νωρίς.

Στιγμιότυπα

2009-01-23T17:30:00.000+02:00

Τα "Στιγμιότυπα" είναι μια ραδιοφωνική εκπομπή στο Σκάι(www.skai.gr) . Τα stigmiotypa θα είναι το blog όπου θα καταγράφονται σχόλια και σκέψεις για την κοινωνική πραγματικότητα, αλλά και ένα μέρος της θεματολογίας της εκπομπής.

Προς το παρόν, η εκπομπή

Απόψε, περιμένουμε τους φίλους, Γιώργο Χατζηπαύλο και Σίλα Σεραφείμ, το σκηνοθέτη του ντοκιμαντέρ "Πάρβας -άγονη γραμμή", Γεράσιμο Ρήγα, και το Μίμη Ανδρουλάκη.

Επίσης ,το βράδυ , στο "Χρηματιστήριο των media" (Τηλεόραση Σκάι, 12.30 μ.μ.) μαζί με την Έλλη Τριανταφύλλου , φιλοξενούμε τον Παύλο Τσίμα, τον Πέτρο Παπακωνσταντίνου, το Φίλιππο Συρίγο και το Μιχάλη Τρεμόπουλο.